Mick Abrahams' Blodwyn Pig - Times Have Changed (2008)
mijn stem
1 stem
Verenigd Koninkrijk
Blues / Rock
Label: Blues Boulevard
-
Lies (4:30)
-
The Night's Gone (3:49)
-
Deep Down Recession Blues (4:15)
-
Latin Girl (2:59)
-
Gnatz (2:16)
-
Funny Money (4:05)
-
Witness (To a Crime of Love) (2:56)
-
Aby's Lean (2:43)
-
The Victim (4:40)
-
Love Won't Let You Down (5:04)
-
Dead Man's Hill (4:15)
-
Maggie Rose (3:23)
0
geplaatst: 18 april, 09:48 uur
Dit is hetzelfde album als Lies (1993) van Mick Abraham's Blodwyn Pig.
Blodwyn Pig bracht in 1969 en 1970 twee albums uit, waarna gitarist Mick Abrahams de groep in 1990 live uit de mottenballen haalde, in 1993 gevolgd door de cd Lies. Die eigen-beheer-uitgave kreeg vijftien jaar later een release op label Blues Boulevard/Music Avenue. Muziekjournalist Dale Griffin schreef een uitgebreide toelichting in het cd-boekje, inclusief een "rock family tree". Zo leer ik dat Blodwyn Pig in 1990 zijn comeback maakte op de Duitse Jethro Tull Convention, op het podium vergezeld door nota bene Ian Anderson van Tull.
Op Lies ofwel Times Have Changed klinkt pure bluesrock, niet meer de combinatie met jazz van de eerste albums. Het zit 'm behalve in Abrahams' voorkeur ook in de bezetting met naast Abrahams op zang en gitaar verder toetsenist Dave Lennox, saxofonist Nick Payne, bassist Mike Summerland en drummer Paul Burgess. Soms is er een achtergrondkoortje van enkele dames, zoals in opener Lies en Love Won't Let You Down. In het instrumentale Aby's Lean maakt Abrahams een zijstapje naar countryrock. Ten opzichte van album Lies is het nummer Latin Girl verdwenen.
Muziek die liefhebbers van blues en bluesrock zal aanspreken, inclusief degenen die van de succesvolle bluesalbums van Gary Moore houden. Ik had liever gehad dat originele blazer Jack Lancaster of een vervanger voor een dikke scheut jazz had gezorgd: dit is een forse stijlverschuiving ten opzichte van de voorganger uit 1970. Begrijpelijk maar toch: dit had beter als Mick Abrahams (solo) kunnen worden uitgebracht.
In 1996 verscheen Pig in the Middle.
Blodwyn Pig bracht in 1969 en 1970 twee albums uit, waarna gitarist Mick Abrahams de groep in 1990 live uit de mottenballen haalde, in 1993 gevolgd door de cd Lies. Die eigen-beheer-uitgave kreeg vijftien jaar later een release op label Blues Boulevard/Music Avenue. Muziekjournalist Dale Griffin schreef een uitgebreide toelichting in het cd-boekje, inclusief een "rock family tree". Zo leer ik dat Blodwyn Pig in 1990 zijn comeback maakte op de Duitse Jethro Tull Convention, op het podium vergezeld door nota bene Ian Anderson van Tull.
Op Lies ofwel Times Have Changed klinkt pure bluesrock, niet meer de combinatie met jazz van de eerste albums. Het zit 'm behalve in Abrahams' voorkeur ook in de bezetting met naast Abrahams op zang en gitaar verder toetsenist Dave Lennox, saxofonist Nick Payne, bassist Mike Summerland en drummer Paul Burgess. Soms is er een achtergrondkoortje van enkele dames, zoals in opener Lies en Love Won't Let You Down. In het instrumentale Aby's Lean maakt Abrahams een zijstapje naar countryrock. Ten opzichte van album Lies is het nummer Latin Girl verdwenen.
Muziek die liefhebbers van blues en bluesrock zal aanspreken, inclusief degenen die van de succesvolle bluesalbums van Gary Moore houden. Ik had liever gehad dat originele blazer Jack Lancaster of een vervanger voor een dikke scheut jazz had gezorgd: dit is een forse stijlverschuiving ten opzichte van de voorganger uit 1970. Begrijpelijk maar toch: dit had beter als Mick Abrahams (solo) kunnen worden uitgebracht.
In 1996 verscheen Pig in the Middle.
* denotes required fields.
* denotes required fields.