In Flames - Siren Charms (2014)

Beetje vreemd en onwennig album van deze doorgaans betrouwbare zweedse metalband. Gortdroog geproduceerd ook. De eerste drie songs zijn prima en hakken er direct lekker in, maar vanaf Through Oblivion gaat het tempo drastisch omlaag en krijgen de songs een dik aangezette HIM-achtige sound mee. Daar zit ik bij In Flames niet op te wachten. Een song als With Eyes Wide Open neigt zelfs naar Scorpions-achtige poprock. Daarna komt het niet meer goed met het album, ondanks een paar sterke tracks tegen het einde van de plaat. Dit is duidelijk een band die zoekende is. Hier heeft men het in ieder geval nog niet gevonden.

De kracht van het geluid van deze band lijkt op dit album wat weggevallen. De nummers klinken allen wat vlak. Dit lijkt echter meer door de productie te komen. Verder lijken de mannen hun best te hebben gedaan om een album te maken dat goed in de smaak zou vallen bij de tieners van tegenwoordig. Dit betekent meer electronica en wat meer “pop invloeden”. Nu maken ze deze ontwikkeling al zo’n beetje sinds Clayman , dus was het wel te verwachten. Wat ik alleen mis is het “heilige vuur”, de “passie”. Bij nummers als “Come Clarity”, “Sleepless Again” en “Fear is the Weakness” was dit nog wel goed terug te horen. Op dit album vlamt het alleen bij “Rusted Nail” wat op, maar verder klinkt het allemaal behoorlijk vlak. Mede hierdoor ben ik van mening dat dit het minste album van In Flames is. Ik hoop dat in de toekomst de kracht weer wat meer gaat terugkeren.

In Flames is een band waarnaar ik pas sinds een paar jaar luister, dus ik heb geen last gehad van elke 2-3 jaar teleurgesteld worden omdat de band alweer een album aflevert dat nergens naar klinkt (en dat bovendien ook niet meer klinkt zoals de band ten tijde van Whoracle klonk). Maar, ik moet toegeven dat ik ook nooit verder dan Soundtrack to your Escape ben gekomen in In Flames' discografie.

Siren Charms twee weken geleden toch maar eens beluisterd. Met het stemgemiddelde (2.96* momenteel) had ik weinig van dit album verwacht. De eerste nummers waren dan ook een verrassing: die bevielen me bij de eerste luisterbeurt direct. Na wat meer luisterbeurten begint ook de rest van Siren Charms me steeds beter te overtuigen. In Flames klinkt soms (op When the World Explodes bijvoorbeeld) een beetje teveel als de bands die ze zelf beinvloed hebben, en de cleane zang is niet het sterkste punt van de band, maar als ik de sterke en zwakke punten tegen elkaar afweeg, blijft er toch een vermakelijk album over (waarvan het beste deel eerst komt).