menu

Kansas - Vinyl Confessions (1982)

mijn stem
2,90 (40)
40 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Epic

  1. Play the Game Tonight (3:26)
  2. Right Away (4:06)
  3. Fair Exchange (5:01)
  4. Chasing Shadows (3:20)
  5. Diamonds and Pearls (4:50)
  6. Face It (4:17)
  7. Windows (3:32)
  8. Borderline (4:00)
  9. Play On (3:32)
  10. Crossfire (6:35)
totale tijdsduur: 42:39
zoeken in:
avatar van gaucho
3,5
Mssr Renard schreef:
Een hoop in de hoek van de Christelijke AOR dus.
Ik richt me nu eerst even op: Streets, A.D. en City Boy. Die laatste is met Slamer op gitaar.

A.D. is de christelijke band van Livgren. Heb ik wel eens wat van beluisterd, maar heeft me nooit zo aangesproken. Streets, met Steve Walsh op zang en Mike Slamer op gitaar, is wel de moeite waard. Met name hun tweede album Crimes in Mind is een bescheiden toppertje in het AOR-genre.

City boy is dan weer iets heel anders, vind ik. Ook een leuke band, maar een soort kruising tussen een AOR-band en 10cc-achtige weirdness. Wel de moeite waard overigens. Sowieso vrijwel alles waar Mike Slamer zich mee bemoeit, is van grote klasse. Check ook eens onbekende bandjes als Steelhouse Lane, Seventh Key en zijn eigen band Slamer. Gaan jullie leuk vinden, weet ik zeker (als je ze al niet kent... )

avatar van Arjan Hut
4,5
geplaatst:
Kan van beide platen met John Elefante prima genieten, deze vind ik de sterkste daarvan en alles bijelkaar ook de sterkste van Kansas in de jaren 80. Vorig jaar vond ik Perfect Timing, van relirockers Sweet Comfort Band (1984), op lp, ook gemaakt met behulp van Elefante en behoorlijk geïnspireerd op Vinyl Confessions. Volgens Classic Rock AOR een klassieker in het straatje van Abominog (Uriah Heep), maar dat hoor ik er helemaal niet in.

avatar van gaucho
3,5
geplaatst:
Nee, die overeenkomst tussen die twee albums hoor ik ook niet of nauwelijks. In beide gevallen gaat het om bands die startten met andere uitgangspunten, maar rond deze tijd allebei naar een radiovriendelijk AOR-geluid toedreven, maar veel méér overeenkomsten hoor ik er ook niet in terug. Ik zou ze in elk geval ook niet naast elkaar geplaatst hebben.

Vroeger deed ik dit album af als een wat mindere Kansas-plaat, en dat blijft het natuurlijk in vergelijking met de eerste vijf. Toch is dit in zijn genre allerminst een slecht album. Hij is in mijn achting gestegen, met name door de bijdragen van de nieuwe zanger John Elefante. Zowel compositorisch als vocaal draagt hij een fors steentje bij aan het nieuwe Kansas-geluid. En je kunt dat blijven afzetten tegen het oudere werk, maar stel je voor dat dit de debuutplaat was van een heel nieuwe band, dan hadden AOR-liefhebbers hier toch anders tegenaan gekeken. Dan was het gewoon een zeer geslaagd album geweest.

Ik vind deze trouwens wel een pak beter dan de opvolger Drastic Measures. Die klonk te electronisch, te 'eighties' en steekt daardoor in mijn beleving bleekjes af tegen zelfs de twee voorgaande Kansas-albums. Wat niet wegneemt dat de nieuwe koers de band geen windeieren legde: Play the game tonight en Fight fire with fire werden in de VS relatief grote Kansas-hits. En ook de wat tamme ballad All I wanted, van de stevige rockplaat Power uit midden jaren tachtig haalde daar de top-20. Toen Kansas daarna weer de koers verlegde naar de symnfonische rock, bleven de hits uit, maar werden de albums geleidelijk weer sterker. Tja, soms is het het één of het ander...

Overigens is ook het recente solowerk van John Elefante een aanrader. Klinkt een beetje als Kansas-light, dus in de lijn van dit album. En met Mastedon (nee, niet Mastodon) levert hij dan weer wat steviger werk af.

avatar van vielip
geplaatst:
Mastedon vind, denk ik, elke melodic hardrock liefhebber geweldig! Ken je ze niet dan rap opzoeken!

avatar van gaucho
3,5
geplaatst:
vielip schreef:
Mastedon vind, denk ik, elke melodic hardrock liefhebber geweldig! Ken je ze niet dan rap opzoeken!

Nou, dat heb ik dus een klein jaartje geleden op jouw aanraden gedaan, zie onze berichten op de vorige pagina van dit album. Mastedon 3 kende ik toen al als een veredeld solo-album van John Elefante ( de CD is op twee verschillende manieren uitgegeven), maar hun eerste twee waren tot voor kort voor mij onbekend. Ik heb ze inmiddels, na beluistering op een streamingdienst, ook op fysieke geluidsdragers opgesnord, al was dat wel even zoeken naar een redelijke prijs. Maar inderdaad, een tikkeltje harder dan de gemiddelde Elefante-output, maar werkelijk uistekend songmateriaal. Wordt tijd dat ik bij de desbetreffende albums eens een recensie plaats en punten uitdeel.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:46 uur

geplaatst: vandaag om 22:46 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.