Banks - Goddess (2014)

Op deze zondag er maar eens goed voor gaan zitten.

Op zich is 'Goddess' een prima in het oor liggend album met degelijke producties. Maar zoals eerder is aangegeven, wordt het genekt door de lange speelduur. Het toevoegen van de oude nummers - afkomstig van Banks - London (2013) - kon beter als bonus erop gezet worden. Desondanks vormt het een aangenaam geheel.

Overigens zijn de bonusnummers ook wel aardig. Twee daarvan komen van Banks - Fall Over EP (2013) en er is één nieuwe track genaamd 'And I Drove You'.

Dikke 3,5 sterren.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Banks - Goddess - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Achter Banks gaat de Amerikaanse singer-songwriter Jillian Banks schuil. Van de uit Los Angeles afkomstige Banks, die vorig jaar al eens werd omschreven als de missing link tussen Fiona Apple en Massive Attack, wordt al maanden heel veel verwacht, wat de verwachtingen met betrekking tot haar debuutplaat Goddess flink heeft opgeschroefd.

Ook mijn verwachtingen met betrekking tot dit debuut waren bijzonder hoog. Aan de hoogtijdagen van Massive Attack bewaar ik immers goede herinneringen en Fiona Apple schaar ik onder mijn favorieten c.q. muzikale helden.

Mede hierdoor viel Goddess in eerste instantie toch wat tegen. Ik hoor op het debuut van Jillian Banks inderdaad wel wat van Massive Attack, maar weinig tot niets van Fiona Apple.

Nadat ik me eenmaal over deze teleurstelling heen had gezet, begon het debuut van Banks echter toch wel te groeien en inmiddels heb ik wel wat met deze plaat. Denk op zoek naar vergelijkingsmateriaal niet langer aan Massive Attack en zeker niet aan Fiona Apple, maar denk aan platen van veel recentere datum en met name aan die van Lorde en London Grammar. Ook dit is overigens vergelijkingsmateriaal dat niet oneindig mee gaat, want Jillian Banks heeft ondanks haar leeftijd (ze is pas 26) en haar debuterende status een opvallend eigen geluid gecreëerd.

Het is een geluid dat wordt bepaald door donkere en soms bijna beklemmende elektronische klankentapijten (deels afkomstig van Sohn), door tegendraadse ritmes en door een stem die heel veel kanten op kan.

De stem van Jillian Banks is absoluut een van de meest bijzondere ingrediënten op Goddess. Banks kan net zo vervreemdend klinken als Lorde, maar kan ook imponeren met een soulvolle strot of beangstigen met een stem als een misthoorn.

De veelzijdigheid van de stem van Jillian Banks en haar constante schakelen tussen zwoel verleiden en stevig uithalen voorzien Goddess van veel dynamiek. Het is dynamiek die weer prachtig contrasteert met de wat onderkoelde en vaak lome instrumentatie op de plaat. Het is overigens een instrumentatie die voornamelijk de lagere noten op het keyboard gebruikt (heb ik toch nog een overeenkomst met de muziek van Fiona Apple gevonden).

Goddess valt op door betoverend mooie, maar ook vaak wat beklemmende of op zijn minst donkere klanken. Het zijn klanken die eindeloos uit lijken te waaien, maar Banks houdt haar songs in het gareel door gebruik te maken van sturende of juist alle kanten op schietende ritmes.

Door het bijzondere elektronische klankentapijt en de veelzijdige stem van Jillian Banks weet Banks zich op haar debuut met gemak te onderscheiden van haar in het R&B segment opererende soortgenoten en slaat ze, net als Lorde, een brug naar de muziekliefhebber die van wat meer muzikale uitdagingen houdt.

Zelf koester ik het debuut van Banks inmiddels en is het, zeker als de zon onder is, een uiterst sfeervol einde van de dag. De verwachtingen waren zoals gezegd (te) hooggespannen, maar wat mij betreft maakt Banks ze nog waar ook. Erwin Zijleman

Ik vond "You Should Know Where I'm Coming From" eigenlijk wel goed

Singles en EP’s zijn goede manieren om artiesten te leren kennen. Bij Banks zijn we er op die manier achter gekomen dat het lastig is haar stijl goed te plaatsen. Ze houdt er vooral van om verschillende stijlen te mengen. We horen pop, electronics en R&B door haar muziek heen. En dat is nog niet alles. Geen zangeres met een dijk van een stem, maar wel met een stem die uitstekend bij haar stijl past. Met dit debuut moet haar absolute doorbraak komen. Lukt dat haar?



Met openingsnummer Alibi in ieder geval nog niet. Ik begrijp het idee achter het nummer wel, maar het overtuigd niet genoeg. Het prikkelt niet. Ook titeltrack Goddess gaat hier in mee. Ik mis wat, wat me echt pakt. Het wat zompige Waiting Game pakt de draad wel goed op, waar die overtuiging meteen weer terug genomen wordt in het niet al te overtuigend gezongen Brain. Maar vooral het gevoel als bij de eerste nummers beklijf me. Dat hoor ik namelijk ook weer terug in This is What It Feel Like, Stick, Fuck Em Only We Know en You Should Know Where I’m Coming From. Voeg daaraan toe dat Drowning wel erg saai is en je weet dat je toch weinig mist aan deze plaat. De belofte wordt zeg maar niet ingelost.

Oké, dat is misschien iets te hard. Want er staan zeker ook wel een paar goede songs op deze plaat. Zo is er het vollere Beggin For Thread en het mooie Change. Vooral het uitgeklede Someone New is erg mooi. Maar over de gehele linie is dat allemaal natuurlijk veel te karig.

(bron: Opus de Soul)

Goh, ik heb nog geen enkel bericht geplaatst bij dit album dat ik toch al sinds de release ken en bovendien best goed vind. Even mijn mening delen:

Banks heeft een unieke eigen sound: zwoele en gevoelige zang over een elektronica-tapijt waar wat soul en R&B in zijn verweven. Daarmee lost ze haar belofte (ze eindigde als derde scoorde in BBC's Sound of 2014-lijst) mijns inziens direct in. De eerste helft van dit album staat ook nog eens bomvol sterke nummers. De tweede helft is wat minder en de lengte van het album (een uur, de deluxe versie zelfs nog een kwartier langer) begint Goddess dan parten te spelen. Op haar tweede album heeft Banks hier gelukkig lessen uit getrokken, maar voor Goddess blijft het euvel helaas bestaan.

Het complete album luister ik dan ook niet graag, maar wat losse tracks zet ik nog regelmatig op. Van de uptempo singles Brain en Beggin' for Thread, maar ook tragere en meer meeslepende nummers als Alibi en Goddess kan ik erg genieten. Ook de prachtige ballad You Should Know Where I'm Coming From smaakt me goed.

Hoewel haar sound me eigenlijk totaal niet op het lijf is geschreven (ik ben vooral rockliefhebber en van alles wat ook maar een béétje naar soul of R&B neigt krijgt ik de kriebels), maar Banks weet voldoende te intrigeren om dat opzij te zetten. Met debuutalbum Goddess zet Banks zichzelf stevig op de kaart.