George Ezra - Wanted on Voyage (2014)

Zeer benieuwd, na 2 goede EP's verwacht ik toch veel van dit album.

Het zat er natuurlijk in dat het artwork niet klopte..... correctie ingediend.

Verder best benieuwd naar dit album. Ik vrees typisch zo'n artiest waar velen nu al bedenkingen bij hebben (té populair bij de meisjes, té commercieel?) en wat op lange termijn tegen hem gaat werken maar waar hij verder wel groot kan worden bij een algemener publiek en dat is voor velen genoeg om het af te serveren.

Ik heb hem gisteren aan het werk gezien in de Botanique in Brussel en dat was een goed concert. Hij bracht een groot aantal nummers van op dit album en die klonken zeer goed. Dus ook zeer benieuwd naar dit album.

Toen ik Budapest voor de eerste keer hoorde wist ik: dit gaat een hit worden! Toen ik George Ezra er snel daarna bij zag wist ik: deze jongen gaat groot worden!

Budapest ligt lekker in het gehoor en de stem van Ezra is opvallend en toch niet storend en als dan blijkt dat het hier om een nog zeer jonge artiest gaat stijgt de verbazing alleen maar, en meneer heeft een lekker smoeltje dus dat scoort zeker ook wel.

Niet zo moeilijk om dus in een vroeg stadium te roepen dat we hier een hit hebben, maar dat het zo snel zou gaan had ik ook niet gedacht: Ezra wordt goed in de markt gezet en dat helpt er zeker aan bij.
Ezra gaat groot worden: de jonge, ietwat alternatieve meiden zwijmelen erbij weg en hun mama's doen fijn mee. En wij, de 'liefhebbers van de betere muziek'? Wij zullen hem al snel helemaal beu zijn. Aan commercieel doen we natuurlijk niet en mooiboys zijn er om te wantrouwen.

Maar daar trek ik me persoonlijk dus niets van aan (ik vind 21 van Adele immers ook nog steeds geweldig) maar ik geef toe: Wanted on Voyage is typisch zo'n album dat ik over een tijd misschien wel eens helemaal beu kan zijn, niet omdat ik er op de radio mee doodgegooid ga worden, want daar luister ik nooit naar, maar meer om dat het op een gegeven moment allemaal net even te veel in hetzelfde straatje ligt (wellicht daar zijn vrij monotone stemgeluid) en ik zomerse deuntjes als Listen to the Man simpelweg te lichtvoetig vind.
Cassy O' is leuk maar begint toch ook al wel een beetje te irriteren.

Het is even afwachten hoe dit album op de lange termijn gaat uitpakken en hoe groot hij daadwerkelijk gaat worden.
In elk geval klinkt het allemaal fijn voor dit jaargetijde, dus een soundtrack voor de zomer van 2014 zou het kunnen worden.
Of dat genoeg is voor de lange termijn, laat staan klassiekerstatus, moeten we even afwachten maar dan nog; George Ezra is jong en kan nog ver komen.
Nu maar hopen dat ie niet te snel uitgekotst gaat worden.

(Watching Paint Dry) Song 6[/i], een bonustrack, is een juweeltje. Dat had best op de gewone versie mogen staan van mij en dat gaat ook wel op voor It's Just My Skin.

Volgende keer een beetje beter schrappen en het was een ijzersterk debuut geworden. Nu is het gewoon allemaal best leuk en meer niet.

Eerlijk gezegd vind ik dit album niet zo bijzonder. Het songmateriaal vind ik op een paar nummers na niet heel erg memorabel. Na het horen van Budapest had ik eigenlijk wel meer verwacht.

Saai album. Toch jammer, want Budapest was wel een lekker nummer.

Barcelona is toch wel een kippenvel nummertje!

Geen slechte plaat van George Ezra, maar ook zeker niet helemaal wat ik er van had verwacht.

Nadat ik hem live had gezien in een lekker zonnetje op het strand was ik wel nieuwsgierig hoe een volledige plaat zou klinken. Dat de man een aparte stem heeft moge duidelijke zijn, maar in plaats van sec de soul/blues te zingen waar zijn stem zo mooi zou kunnen passen, bevindt hij zich op deze plaat mijns inzien wat teveel binnen de gebaande paden van de popmuziek. Dat is jammer, want daarmee geeft hij wel een deel van zijn eigenheid op want hem in beginsel interessant zou kunnen maken als singer-songwriter.

Desondanks een prima plaat met lekkere luisternummers. Krijg je nog eens de kans om hem live te zien, zou ik dat ook zeker niet uit de weg gaan. Zie bijvoorbeeld zijn complete optreden tijdens het Best Kept Secret Festival.

3,5*

Ik vind het werkelijk waar verschrikkelijk. Die stem....bah bah bah. Hier de recensie. Voor een positievere moet je even wachten op die van mijn blogmaatje

----

Het komt niet elke dag voor dat Pat en ik het resoluut oneens zijn op ons blog. Soms scheelt ons oordeel wel een half puntje, of misschien wel een hele. Maar de één die een voldoende geeft, en de ander een onvoldoende? Dat is toch wel interessant. Dus ook van mij een recensie. George Ezra is de internationale revelatie van 2014, misschien toch wel. Het nummer Budapest heb ik ondertussen wel 100x gehoord; zonder het ook maar een keer bewust opgezet te hebben. Wat ik van dat nummer vind? Dat vertel ik straks. Ook de EP heb ik wel eens geluisterd, en ook mijn mening daarover vertel ik straks, want ik moest het toch nog wel wat extra keren luisteren. Want nu is er dan het hele album, met ook een aantal nummers van de EP erop.

Laten we dan maar meteen met Budapest beginnen, want dat is al het tweede nummer van de plaat. Wat een verschrikking. Instrumentaal zit het nog wel redelijk leuk in elkaar; afwisselende gitaar-ritmes en een pakkende melodie. Maar de stem van Ezra hier is zo ongelooflijk vervelend. Dat "you...oeeeeeee... ayoesidoo" is tenenkrommend, en ernstig irritant. Dat klinkt misschien leuk in een karaoke-bar, maar op plaat heb ik gewoon bijna niet het geduld het nummer af te luisteren. Maar goed, echte hitjes trekken niet altijd mijn aandacht, en misschien is de rest van het album anders. En dat is gelukkig zo, maar bij vlagen. Het andere stads-nummer, Barcelona, luistert best lekker weg, en Ezra laat hier duidelijk horen over een fantastisch stemgeluid te beschikken, en de akoestische gitaar werkt hier erg goed. Jammergenoeg gaat Ezra ook hier tegen het einde van het nummer teveel trucjes met zijn stem uithalen; wat mij weer mateloos irriteert. En jammer genoeg komt dit het hele album terug. Ook op Cassy 'O wil ik graag naar de volgende track, alsmede op het openingsnummer Blame It On Me. Teveel stem-kunstenarij, en teveel geneurie in de marge. Tel daar bij op dat zijn zware stem mij gewoon niet echt ligt - echt veel te gepolijst zonder enig scherp randje - en we weten waarom ik dit met geen mogelijkheid een voldoende kan geven. Enkel het wat rauwere en meer bluesy nummer Did You Hear The Rain? kan me nog wel bekoren.

Muzikaal zit het prima in elkaar deze eerste langspeler van Ezra; al is het allemaal wel erg simpel. Gezellig op de achtergrond, als je lekker op het strand ligt, is dit wellicht nog wel te waarderen. Maar als ik hier serieus mijn kritische blik op moet werpen? Verschrikkelijk cliché, en een stem die mij de rillingen over de rug doet lopen. Dus fans, ga de recensie van Pat maar lezen, als je het hier niet mee eens bent
Pat-sounds: Album George Ezra - Wanted on Voyage (2014) (M) - pat-sounds.blogspot.nl

Nou, dan kan ik natuurlijk niet achter blijven he! Dus ook van mij een recensie Dankzij mijn zusje ben ik de EP's gaan luisteren. Toen was mijn conclusie: een verscheidenheid aan materiaal, waardoor je je gaat afvragen hoe het album nou gaat klinken. En zie, 2 maanden na die recensies kan ik mijn eigen vraag beantwoorden, want er is al een nieuw album!

Het album begint al meteen fijn met Blame It On Me. Een nieuw nummer, waarbij meteen de heerlijke stem van Ezra voorbij komt. Een prima refrein ook, mede door een erg vrolijk deuntje dat subtiel te horen is. Vervolgens komen twee bekende nummers voorbij: Budapest en Cassy O', die we beiden al kennen van de EP's. Verderop komen trouwens ook nog Did You Hear The Rain en Over The Creek, die ook al op de EP's stonden. Voor mij persoonlijk een beetje vreemd dat Get Lonely With Me (mijn favoriet van de EP's) het niet heeft gehaald op het album. Andere opmerkelijke nummers zijn Leaving It Up To You, waar ineens een gospel-koortje om de hoek komt kijken. Iets wat absoluut een toevoeging is, en erg goed past. Daarnaast nog een speciale vermelding voor Breakaway, een nummer dat muzikaal erg rustig is, waardoor de stem van Ezra nog extra goed naar voren komt. Een erg mooi nummer. De rest van de nummers zijn aardig en luisteren prima weg, maar halen toch het niveau niet van de eerder genoemde nummers. Neem trouwens ook de moeite om de bonus-nummers te luisteren! Blind Man In Amsterdam is erg leuk, net als de live uitvoering van Cassy O'.

Ja, ik kan hier prima naar luisteren! Qua stijlen een stukje minder divers dan op de EP's, waardoor het als geheel wel wat coherenter wordt. Prima nummers, met soms een uitschieter naar boven waardoor ik op een 7.5 uitkom. Een prima cijfer dus, voor een prima album.

Overgenomen van ons blog: Pat-sounds

Als zelfs de single saai is, waarom luister ik dan het hele album? Pure nieuwsgierigheid en hoop dat er enkele pareltjes op staan.

Helaas. George Ezra is een beetje een kruising tussen iemand die net doen dat hij een doorleefde stem heeft en iemand die net doet alsof hij goede liedjes maakt. Waar ik bij andere hypes soms nog het gevoel heb om ze over 2 jaar nog een kans te geven (ik weet ff geen namen), ga ik dat in dit geval waarschijnlijk niet doen

Best wel leuke muziek, maar wel erg vluchtig.
Na 5 keer luisteren heb je het wel gehad.
Toch wel iemand om in de gaten te houden - heeft een aparte stem.
Nu nog het goede repertoire

De drie vrolijk opzwepende begintracks maken wel dat je deze CD vooral voor de eerste nummers op zet, want daarna zakt het wat in; al wordt het nergens slecht of vervelend. Bonustrack "It's Just My Skin" is nog wel een hoogtepuntje.

George Ezra is met het pareltje 'Budapest' te snel gegroeid voor eigen bestwil. Ben benieuwd welke partij haast had met een debuutalbum, Ezra leek er echter nog niet klaar voor. Na, naar mijn mening, redelijk overtuigende EP's komt nu een debuutalbum met overal de juiste intentie maar niet altijd de gewenste uitwerking. Toch zijn er hoogtepunten: Blame it on me, Leaving it up to you, Over the Creek, Budapest en enorm simpele maar toch leuke Blind man in Amsterdam. Dieptepunten zijn er helaas ook: Listen to the man en eigenlijk de rest van de tweede helft van het album.

Waar Ezra zich kenmerkt met zijn stem, prettige melodieën en vaak prima teksten, komen de mindere nummers toch minder overtuigend over. Nummers die waarschijnlijk na enige optredens snel weer van de speellijst verdwijnen omdat ze minder aanslaan.

Eindoordeel is een matig geslaagd album van een van de meest belovende artiesten van 2014 (cause let's be honest, er zitten sterke popliedjes tussen). Tips voor Ezra: lekker touren, genieten van het leven, fouten maken waar nodig en daarna een jaartje ergens in Noorwegen op een berg gaan zitten. Dan alle nummers spelen op plekken waar geen hond je kent en kijken wat werkt (mogelijk zelfs onder een andere naam). Alle nummers bijschaven tot je een baard tot je tepels hebt en als die plaat af is durf ik mijn geld erop te zetten dat het goed kan worden, heel goed zelfs.

Die hit kan ik echt niet meer horen na deze zomer, in elke supermarkt en op elke camping tot treurens toe, dat stemde mij niet heel vrolijk.

Leuke plaat op het snijpunt van pop en singer/songwriter. Niet alles is even sterk, met name de tweede helft van het album bevat een paar minder memorabele tracks, maar die eerste twee nummers zijn toch geweldige poppy singles (die mij –niet gehinderd door supermarkten, campings of een eigen radio– gelukkig ook nog nimmer zijn gaan tegenstaan).

Wat een tegenvaller is dit zeg. Na het horen van Budapest had ik hoge verwachtingen, deze worden niet waar gemaakt. Bijna geen enkel liedje haalt het niveau van Budapest, slechts enkele lichtpuntjes, maar dat was het ook wel. Saai en kleurloos.

Aanvankelijk vond ik hem veel belovend klinken, maar op een gegeven moment werd het eentonig.
Ik betrapte me erop dat ik mij zelfs ging irriteren en nummers ging doorspoelen. Een twee voor de moeite.

Deze man heeft een aangename en aparte stem en heeft een aantal leuke singles uitgebracht. Dit album ligt in de lijn van die singles: lichtvoetige, aanstekelijke en radiovriendelijke singer-songwriterspop dat meestal goed uitpakt, met name op de eerste helft. Daarna zakt het wat in mede door het gebrek aan avontuur (wat de titel nochtans behooft) maar echt slecht of vervelend wordt het nergens. Een leuk album maar een klassieker wordt het niet.