Guru - Jazzmatazz, Vol. 1 (1993)

Halfje verlaagd. Vindt dat Guru iets te soft rapt, zijn flow is overigens wel gewoon echt lekker op de Jazz...

Wat een goed album is dit toch, hebben we veel gedraaid in 1993 en Guru met heel wat 'aanhang' een geweldig optreden zien geven in Paradiso. Dit is zo relaxed, wat een flow, wat

Leuk album tussen tussen hip-hop en jazz. Ook het eerste jazz album dat ik gehoort heb

Lekkere jazzhiphop die past bij Guru's stijl/stem. Al hoor ik 'm toch nog liever over Primo's werk, is dit een prima plaat. Loungin' is het juiste woord voor de vibe.

De jazz op Sights in the City is zo lekker!

De temperaturen beginnen te stijgen dus mag er al wat meer 'zomermuziek' gedraaid worden ten huize Ernie Ken zo goed als alle Cd's van Gangstarr dus ga ik maar eens beginnen aan Guru z'n Solowerken. ken hier een paar losse nummers van (Loungin, down to the backstreets) en die klinken toch al heel lekker. Hoor Guru zowiezo graag verbaal losgaan. of het nu zacht of hard is de man zijn flow en lyrics waren altijd to the point.

Le bien le mal is voor mij veruit het beste nummer!

'De plaat blijft hangen en er praat iemand doorheen'. Voor jazz is het veel te vlak, geen soloruimte, ook geen band die op solisten kan reageren. Repetitef, je hoort de cubase-blokjes voorbijkomen. Op wat geluidsgrapjes na geen variatie door de loop van de nummers, geen poging om het onderweg spannender te maken, geen jazz dus. Blijft doorhobbelen. Alleen leuk als je er met een half oor iets van meekrijgt. De zoveelste muziek die alleen het buitenkantmodeimago van jazz meepakt. Hip-hop? Ja. Fusion met jazz? No way.

Tja, dat een plaat/genre je niets doet, prima. Maar met de beste wil van de wereld, ik kan me in het geheel niet vinden in de bewoording van de heer milus en de beoordeling slaat dan imo echt helemaal nergens op (gelukkig zijn de meeste collega's dezelfde mening toegedaan). Binnen het genre 1 van de kroonjuwelen en een tijdloze plaat die wat mij betreft elk moment van de dag kan worden opgezet voor een fijne sfeer en een goed humeur. Kortom, na 20 jaar nog steeds een TOP-plaat.

N.b. Overigens waren de opvolgende platen (delen 2 en nog meer 3) idd van een ander (minder) kaliber.

Deel 2 vond ik nog wel een goed vervolg. Anders, maar toch ook wel goed. De latere delen zijn matig en bij vlagen zelfs waardeloos. De score van Milus lijkt eerder die van een gefrustreerde jazzliefhebber dan iemand die veel buiten zijn straatje denkt (luistert). Ik hoor genoeg solo's en mede dankzij deze plaat is het wederzijds respect tussen hip-hop en jazz toegenomen.

Ik kan Milus gewoon niet serieus nemen....niet kwa oordeel goed of niet goed dat is smaak maar de motivatie slaat helemaal nergens op.
Hoe kan je bij een cd met gastartiesten van de creme de la creme in jazz nou geen jazz invloeden in horen???? Pure jazz is het niet nee, maar dat is wel te verwachten toch als het Guru is. Dit is juist het voorbeeld van een fusion. Is US3 dan ook geen fusion?
Wat is dan wel fusion van jazz met hiphop of een ander genre volgens jou? (ik vraag me dit serieus af, geen uithaal of zo)....

Deel 2 vond ik ook nog goed, na deel 2 werd het echt heel slecht.

Enige tijd geleden gekocht, en dit weekend heb ik er dan eindelijk tijd voor genomen om er eens goed naar te luisteren. Typisch een plaatje voor types als ik, waarvoor (in tegenstelling tot Milus) gerust alles wat goed klinkt lekker in de blender mag, zolang het maar een bevredigend eindresultaat oplevert.

Dat is zeker het geval, deze cd voelt heel organisch en dat is iets wat ik als een goede eigenschap zie. Geen forceerd gedoe, maar gewoon lekkere muziek. Verder vind ik het zonde dat Trust me amper genoemd wordt als favoriet, die springt er (samen met Le bien le mal, wat ik al een poosje kende, net als hit No time to play) meteen uit. Zo'n heerlijk zwoel nummer vind ik dat, met zo'n relaxte flow.

Ook orgineel binnen sinds gisteren Ben hier echt gelukkig mee. enorm toffe plaat en de stress glijdt zo van je af als je deze oplegt. Ook leuk cd-boekje vanbinnen. wat uitleg over alle medewerkers en hoe de songs tot stand kwamen. RIP Guru

Voor 1 euro bij de kringloop,is nog steeds een prima cd.Met No Time to Play als beste nummer.

@Ebby dat is een goed bestede euro,altijd leuk dit soort vondstjes

In mijn herinnering was dit een erg goed album (veel gehoord in mijn tijd als FRS medewerker) dus toen ik m bij de kringloop zag liggen kocht ik m meteen.

Helaas waren de herinneringen mooier dan de werkelijkheid voor mij. Muzikaal vind ik het echt heel erg lekker, maar de rap irriteert me. Dit bevestigt voor mij alleen al wat ik wist; Hip-hip is mijn ding niet. Muzikaal vaak te gek, maar de rap verpest het voor me.

Dit album kan ik dan een nummer of 8 dan ook niet meer uitluisteren. Heb 'm nu 3 keer gespeeld na de aankoop, en het verveelt me gewoon. Nee.. niet meer proberen dit... Rap is mijn ding gewoon niet.

Relaxt plaatje blijft dit toch, al zijn er wel tracks waarop ik de iets te simpele rijmpjes van Guru niet trek. Merendeel is wel prima en zijn flow en stem maken de vibe samen met de toffe jazzartiesten.

Vaak begint het nummer en denk je dat het een intro is. Maar meestal heb je na 4 seconden het hele nummer gehad. Want er komt niets na qua variatie wat live spelende muzikanten, vooral jazz-muzikanten, ter plekke kunnen. Die kunnen ook op de rapper reageren en andersom.
Ook als je de gebruikte jazzopnamen kent, en je hoort wat Guru ermee doet is het net of je 1000x de eerste 2 plaatjes van stripboek leest. Of 1000x het de eerste 10 seconden van een film ziet.
Dus Guru heeft hier iets mee gedaan vooral voor rap-stroming.

Zes jaar geleden had je ook al zo'n bericht. Nu blijft jouw plaat hangen. En helemaal komisch wordt het als je de jazz-connaisseur gaat uithangen: bij geen enkel serieus jazzalbum heb ik je zien opduiken.

Misschien St Germain of Gare du Nord eens proberen - da's meer echte jazz

Of had je misschien eerdere een ander user-id?

Dat kan, maar dat moet dan voor 2006 geweest zijn.

Of hij lijdt - zoals meerderen hier - aan het MMPS (multiple musical personality sydrome), met voor iedere "p" een ander "id"

O shit, dan wordt ik seniel. Bedankt voor de waarschuwing.
Waar precies doel je op, op de reactie bij DJ Meastro?
Duuuuuus, je als je niet op een album dat jij serieus neemt een reactie geeft en hier wel, dan ben je iemand die een imago-vogel uithangt, terwijl je niets weet over degene waarop je reageert.
Of hij of zij misschien een muur met jazz op oude en nieuwe vinyl en cd's heeft, of zelf speelt.
Dat is pas grappig.

En is de p dan een andere stroming of een andere imago?

Geen ander id trouwens, ben een incidentele bijdrager.
Maar dat is toch niet zo erg?
Zou misschien wat meer moeten inderdaad maar er komt zoveel op je af, al niet eens als je actief gaat zoeken en luisteren.

Mensen die een 0,5* ergens uitdelen, hebben blijkbaar de behoefte een statement te maken - "ik vind dit zwaar kl* ". Prima, moetenz e zelf weten, een goede toelichting/motivatie maakt dat je er dan er dan nog eens over kunt discussiëren/filosoferen.

In '92 kwam Miles Davis met Doo-Bop, maar dat werd niet echt opgepikt, dit albums en US3 - Hand on The Torch wel. Dit was echt een brugalbum tussen rap en jazz. Ik vind niet alles even geslaagd, maar Loungin' heeft me bijv snel te pakken - en Sights in the City vind ik een waardevolle afsluiter.

Imo voegen artiesten die zich wagen aan een cross-over (van het ene genre naar het andere) duidelijk wat toe aan de muziekgeschiedenis: Miles Davis, Jan Garbarek, Nils Petter Molvaer, Roy Hargrove, Terje Rypdal.

In US en UK bladen vind je menig in memoriam over Guru, met bijdragen van veel jazz-veteranen die zich lovend over hem uitlieten Guru’s ‘Jazzmatazz’ Uniquely Tied Together Jazz and Hip-Hop - downbeat.com

Dit kan je ding niet zijn, no problem, maar om dan 0,5* te geven en dat amper toe te lichten gaat mij gewoon te ver, zeker als je kijkt naar de (historische ) context en het respect dat iemand als Guru verdient; hoeveel jazz-albums je op de plank hebt staan, maakt dan niet uit.

Precies oppervlakkig genoeg voor mij. Met gember en sambal moet je ook altijd uitkijken. Dat heb ik met hip-hop en jazz. Voorzichtig de dosis opvoeren. Zeker als je een blanke neger bent uit de boerenklei.

Toch ook geen misselijke nalatenschap.

Deze platen.

Moet me er nog goed in verdiepen en neem daar heel rustig de tijd voor maar de eerste klanken zijn veelbelovend.

Verwacht je ook anders.

Met zo'n ster.