Guru - Jazzmatazz, Vol. 1 (1993)

Jammer, jammer, jammer... Hier had meer in gezeten. Vind het een heerlijk gevoel om naar dit album te luisteren, maar damn ik irriteer me echt aan het gezang hier. Guru komt geweldig en de jazzy beats zijn genieten!!!, maar dan die zangers.. Echt jammer. Vandaar dat ik niet hoger kom dan 3.5*, want ik stoor me er gewoon te veel aan. Zonde..

Wel leuk album. Leuke beats met gemiddelde teksten van Guru.
Beste nummer vind ik Le Bien, Le Mal, erg chille beat. Heel toepasselijk veel in Parijs gedraaid wat een extra gevoel erbij geeft.

Yep, Le Bien, Le Mal, en ook No Time To Play, schitterend gezongen door DC Lee, toch?

Zeer goed gemaakte plaat met een lekkere flow. Goede zang en rap en de instrumentatie door Jazzmeesters.

Vreemd, want ik vind de nummers met zang juist de beste. Vooral die nummers met N'Dea Davenport. Wat is er eigenlijk mis met de zang op deze cd dan volgens jou? Je kan het toch onmogelijk vals noemen denk ik?

Binnenkort dit album even heel goed luisteren en een stem uitbrengen maar het worden er minstens 4 sterren

Nou minstens 4 sterren was een voorzichtige voorspelling, want ik ga dit gewoon 5 sterren geven.

Alles klopt gewoon aan dit album. Over de gehele linie gewoon lekker laidback. Guru's monotone stijl is altijd prima. Zijn lyrics verschillen eigenlijk niet t.o.v. zijn Gang Starr materiaal. Het is een beetje een mix van street knowledge, ghetto leventje, maatschappijkritiek, brag&boast en ook nog twee tracks over liefde.
In tegenstelling tot veel hiphopplaten waar vooral gesampled wordt komen hier echte jazzmuzikanten voorbij. De namen zeggen me niks want ik luister nooit jazz maar het klinkt gewoon erg lekker en ook wel lekker afwisselend met al die verschillende instrumenten.
Moeilijk om hier 3 favoriete nummers van te kiezen want er zijn zoveel goede, maar ik ga voor:

Loungin'
When You're Near
No Time To Play

Jammer want er komen een aantal grote artiesten voorbij waaronder: Donald Byrd en zelfs franse rapper MC Solaar komt nog even langs.

Erg chille muziek. Op een paar nummers na een superalbum.

Erg lekker jazzy album had m a een tijdje maar nooit goed geluisterd
Vandaag deel 2 gekocht die komt morgen aan de beurt

Lekker album, paar uitschieters als Le Bien, Le Mal , Down the Backstreets, Take A Look, Loungin'.
FF nog doorluisteren, voor nu een 3,5

Met deze plaat op wordt was ophangen ineens leuk!

probeer strijken eens, ik heb gehoord in de wandelgangen dat het echt een genot is

Zeer goed, maar ook erg kort album. Meer dan de door jazz beïnvloedde albums van o.a. Gang Starr en ATCQ. De eerste 8 nummers vind ik allemaal supergoed. Het einde wat minder, al was ik in het begin ook lyrisch over Le Bien...

Imo is dit de beste: men had er zin in, het klonk authentiek en dit album is meer één geheel dan 2 en 3. Vier heb ik nog niet eens de moeite genomen om dat te beluisteren; de vraag blijft: what if Miles would 've come out of the hospital a healthy man? De aanzet in een nieuwe richting, Doo-Bop, beloofde veel.

allright, als ik deze reacties lees geloof ik dat ik m toch maar ga aanschaffen, zag m laatst by plato maar heb m niet meegenomen

Lekkere beats, en Guru heeft een lekkere flow die er bij past maar de erg magere teksten komen soms pijnlijk naar voren, in Loungin', maar vooral in Le Bien, Le Mal, waar MC Solaar het overduidelijk veel beter is.

Sluit me geheel en totaal aan bij Raf: 1 van de beste platen binnen het genre 'crossover Rap-Jazz'. Aangezien ik 'nogal' een belangstelling koester voor (pioniers binnen) dit genre en overigens mij ook graag verdiep in de wortels die deze stroming maakt wat het nu is (HipHop(Rap) en Jazz)!

Lees net in NRC het bericht van het overlijden van Keith Elam alias Guru (slechts 43 geworden).... RIP Bro!!!

Keith Elam zal voor altijd in mijn herinnering blijven door deze fantastische eerste JAZZMATAZZ-album. Een mile-stone in de crossover stroming Jazz/HipHop. Uit respect en dankbaarheid verhoog ik naar 5.

Take a look (at yourself) vind ik wel zo een prachtig nummer, echt héérlijk.
Jammer dat er van die nummers op staan met die meiden koortjes, dat doet een hoop afbreuk aan dit toch wel bijzondere album.

Hoewel ik een hekel aan Gang Starr heb vind ik deze cd niet vervelend om aan te horen. Ik zal 'm zelf niet aanschaffen, maar m'n broertje wil dit nog wel eens opzetten.

Ik betrap mezelf erop dat ik me vooral richt op de jazz (Donald Byrd ) van de achtergrond, maar ik vind dit toch wel een aardig album.

Vind je Step in the Arena niet leuk dan? Dat is veruit de meest jazzy plaat van GS

Ik ken alleen Moment of Truth. Toen ik zag dat die toch zo hoog gewaardeerd werd heb ik de hoop maar meteen opgegeven.

Logisch.

Hmm geef Step In The Arena of Daily Operation dan nog een kans. Toch wel anders als Moment Of The Truth. Meer de jazzy kant van Gang Starr.

Hoezo?

Geweldige combinatie van de misschien wel de 2 beste muziekstijlen. Alleen heb ik het gevoel dat er meer in gezeten had, misschien dat de jazz iets meer tot uiting had mogen komen en de raps iets rauwer! Maar toch is het al bij al een zeer goed album geworden waar ik eigenlijk bijna niks skip onder het luisteren!

ik vind deze nou juist net de meest jazzy van alle jazzmatazz

Oke, dat ik veder niet, dit is de enige die ik tot nu toe geluisterd heb..

Ik heb guru's teksten nooit heel geweldig gevonden maar hij heeft altijd een juiste manier om te flowen op de beat. Bij hem gaat het mij vooral om hoe hij rapt, hoe hij het brengt en dat maakt Guru, ook op de Gang Starr platen, vaak interessant. Dit is een heel aardig album, ik geef hem 3,5 sterren. Misschien later wat hoger als hij ook nog een beetje lekker blijft zeg maar.

Looounngin - loouunngin - mellow out and just louuungin'