Donald Fagen - The Nightfly (1982)

Dit album blijkt voor mij een waar groeiertje. Inmiddels staat ie op 4,5*. Zelden zo'n mooi sfeeralbum gehoord als dit. Die combinatie van jazz/pop doet het 'm voor mij. Tel daarbij de stem van dhr. Fagen op en dit is puur genieten geblazen

Ben opgegroeid met The Dan en met name Royal Scam en Aja zijn mijn favorieten. Op The Nightfly klinkt Fagen meer als SD dan SD zelf ! Het is misschien wel het beste album wat SD nooit gemaakt heeft, hoewel Aja waarschijnlijk een 6 krijgt.
The Nightfly is een ongeloofelijk, fenomenaal mooie plaat, van de eerste tot en met de laatste noot. Alles klopt, de muzikanten, de teksten, de beklemmende 50-er jaren sfeer die hier en daar wordt opgeroepen: het klopt allemaal. Kwalificaties als te glad, steriel etc doen echt afbreuk aan dit monument. Ik heb de cd onmiddelijk aansgeschaft ergens begin jaren 80 en hij klinkt nog steeds kakelvers. Kippevelmoment: de eerste seconden van New Frontier...

Het geluid op "The Nightfly" verschilt helemaal niet zoveel van de vertrouwde Steely Dan sound. Dat is ook niet zo gek want een aantal muzikanten op "The Nightfly" (met uitzondering van Walter Becker uiteraard) hebben ook al eens bijdragen geleverd op Steely Dan albums. Ik vind dat nergens een probleem, want Donald Fagen doet gewoon waar hij goed in is. Op "The Nightfly" hoor ik gewoon weer slim in elkaar stekende composities met verrassende arrangementen en kleine eigenaardigheden. Het geheel is weer een perfecte mix tussen pop, jazz en een vleugje rock. De veelgebruikte kritiek op Fagen en Steely Dan dat het allemaal te glad is maakt op mij geen enkele indruk. Ik hou hier wel van. Fagen is een perfectionist en dat maakt hem gepassioneerd om zijn doel na te streven. De uitstekende productie vind ik juist een positieve bijdrage aan het totaalgeluid. "The Nightfly" is een typische plaat voor de late uurtjes, al is het ook geen straf om dit album op elk ander moment te luisteren. Ik geniet met name van het uitstekende bas werk en ook de gitaarpartijen van Larry Carlton en Rick Derringer zijn om van te smullen. De hoes van "The Nightfly" is er eentje die de muziek goed visualiseert. "The Nightfly" is een prima aanvulling op het werk van Fagen met Steely Dan, maar ook op zichzelf vind ik dit een geweldig lekker album.

In 1981 gingen Donald Fagen en Walter Becker uit elkaar en kwam er een einde aan 10 succesvolle Steely Dan jaren, met enkele hits en 7 prachtige albums. Donald Fagen begon met zijn solo album, dat op 1 oktober 1982 werd uitgebracht. “THE NIGHTFLY” groeide vrijwel meteen uit tot een klassieker, waarop Fagen zijn grote talent liet horen op 8 prachtige gecomponeerde, ingespeelde en geproduceerde songs. De inmiddels 70 jarige zanger, toetsenist en componist liet het album produceren door Gary Katz, die ook alle Steely Dan albums produceerde. Het naar jazz neigende geluid geeft het album een heerlijke laid-back sfeer, maar ook westcoast is niet ver weg. Met de single “I.G.Y.” gaat het album fantastisch van start en geeft meteen aan wat je van de rest kunt verwachten. Heerlijke “feel” in dit nummer, dat zelfs in Nederland in de Top 40 wist te komen. De 2e single was “NEW FRONTIER”, dat bleef steken in de tipparade. Ook dit nummer heeft een lekkere beat en dito “feel”. Door die “feel” heeft het hele album een positief geluid en draagt het bij aan een goed humeur. Het zit allemaal knap in elkaar, soms wat bijzondere arrangementen, maar het is van de eerste tot de laatste minuut een uitermate knap staaltje pop/rock/jazz en Donald Fagen liet ook meteen horen, zonder zijn vaste maatje Walter Becker te kunnen. In 2000 kwamen zij echter weer als Steely Dan terug met “TWO AGAINST NATURE” en vanaf dat moment wisselde Fagen zijn solo carrière af met Steely Dan. Dat is nu echter voorbij, aangezien Becker in september 2017 overleed. “THE NIGHTFLY” zal waarschijnlijk zijn grootste solo succes blijven…geen schande overigens!

Het is 1982 en ik koop mijn tweede jazz album en daar is het ook ongeveer bij gebleven. De andere is die totaal uit het niets komende, vierde LP van Joe Jackson uit 1981 , 'Jumping Jive'. The Nightfly is een absoluut meesterwerk. Een plaat die ik ook 37 jaar na dato nog steeds met heel veel plezier draai en eigenlijk minstens met net zoveel plezier als toen.

Natuurlijk de twee singles zijn de ontzettend goed, met 'New Frontier', met dat telkens voorwaarts oprukkende ritme voorop. Daarachter zit echter niet 'I.G.Y', maar 'The Nightfly', het titelnummer. Zoals alle nummers op deze plaat voorbij perfect uitgewerkt. Alles klopt op The Nightfly, nog meer dan ooit bij Steely Dan. Vergeleken bij de laatste plaat van de band (toen), 'Gaucho', is The Nightfly in alle opzichten beter. Songmateriaal, melodie, uitwerking, dit is perfectie. Ja, toegegeven, het is allemaal superglad, maar als het zo goed is gedaan, verstomt de kritiek, waar deze bij anderen aanzwelt.

Donald Fagen heeft zichzelf ook nooit meer overtroffen en ik kan me het writersblock dat hij tot een eind in de jaren 90 had dan ook levendig voorstellen. Waar moet je mee komen als alles gezegd en gedaan is en perfectie bereikt. Het heeft denk ik 10 jaar geduurd voordat hij tegen zichzelf kon toegeven dat hij niet beter kon dan The Nightfly en van zichzelf materiaal mocht uitbrengen dat minder was. Pas op zijn, tot heden laatste plaat, 'Sunken Condos', was die vrede met zichzelf zodanig dat de kwaliteit er niet meer onder leed.

Of het nu het op zich gezapige, maar o zo onderkoeld vrolijke, 'Ruby Baby' of zwoele 'Maxine' is of het opzwepende 'Green Flower Street' en 'Walking Between Raindrops', Donald Fagen raakt alles. Er is geen twijfel, bij hem en bij mij. Dit is de muziek zoals hij het bedoelde en het ligt voor de eeuwigheid vast. Zoals ik hier boven lees zonder mogelijkheden tot verdere perfectie. Dan is een project wel geslaagd te noemen. Daarom en vele andere redenen *****.