Beck - Mutations (1998)

Het enige Beck album wat ik heb beluisterd en het is eigenlijk allemaal best wel lekker. Rustige nummertjes met af en toe wat rare bliepjes die duidelijk geinspireerd zijn door OK Computer. Het 2e gedeelte van het laatste nummer 'static' is echt héérlijk! 4 sterren.

Is ook logisch - "Mutations" & "Ok Computer" hebben éénzelfde producer: Nigel Godrich.

Minst avontuurlijke plaat van Beck en helaas ook wat saai. Er staat geen enkel slecht nummer op, maar ook weinig echt goeie nummers. Dit met grote uitzondering van 'Nobody's fault but my own': schitterend, verstillend nummer.

Nobody`s fault but my own is inderdaad een hoogtepunt op een wat minder album...

Ik kan alles van Beck goed aanhoren, dus ook deze.

O Maria zou zo een Ed Harcourt nummer kunnen zijn. Beck was hem 2 jaar voor,

Voor Beck's doen een conventioneler tussendoortje. Op aantal (5) tracks na niet bijzonder Beck. Ik mis de weirdness.

de bijzonderheid is zeker wel aanwezig. De nummers zijn heel erg gelaagd.

wat ik mij altijd afvraag: waarom willen mensen altijd hetzelfde. Alles wat maar een beetje afwijkt van het werk waar Beck bekend mee is geworden is minder of zelfs slecht. Het is juist goed dat een artiest zich doorontwikkeld en niet stil blijft staan. Beoordeel elk album muzikaal opzich en vergelijk niet steeds met Odelay of Mellow Gold .

Ik vind dit stiekem de beste van Beck! Een geweldige mix tussen singer/songwriter vakmanschap (Cold brains), vrolijkheid (O Maria) en een beetje gekte (Tropicala).

@ edo84: Niet goed gelezen dus. One Foot In the Grave bv (1 van zijn eerste) is wéér een andere Beck. En ook erg goed. Het gaat om zijn handelsmerken. Dat wat je juist in die artiest aantrekt. De kunst is om dat te gebruiken in diverse stijlen. Bij Beck is dat zijn onvoorspelbaarheid Voor prettige songs koop ik wel Burt Bacharach of zo.
Enne... mensen willen niet 'altijd' hetzelfde, Edo ! Dat zijn wat al te naïeve uitspraken, denk je niet ?

Misschien dan wel niet zo avontuurlijk, maar ik vind deze Beck net als Sea Change eigenlijk net zo prettig als de wat spannender albums van de man. In zijn geheel genomen is dit een mooi en vooral constant album, waar op de andere meer uitschieters naar boven maar ook beneden staan.

Ja, maar als je dat hier schrijft is het niet echt stiekem meer hé !

Vind dit ook een leuk album, zondermeer. 3.5 sterren *** 1/2

Op zich een album die nog een ruime voldoende scoort....echter, het unieke, pakkende zoals dat op Mellow Gold gebeurde (nr. Beercan is 1 van mij all time Greatest songs) begint toch wat weg te ebben.....dat volgt staat dan ook niet meer bij mij in de kast.....en Mutations is terug te vinden op www.mailmydisk.com.....
Onze Bek blijft echter wel 1 van de belangrijkste vernieuwers van de jaren '90!

Beste album van Beck. Op zijn andere albums staan altijd wel een paar nummers die ik niet zo goed vind. Dit album is van begin tot eind goed.

Mooi gezegd. Ik dacht 'waarom draai ik deze toch steeds weer, en de andere bijna nooit (meer)?' Nou, ik sluit me maar bij Fugu aan...

Sluit ik me bij aan. Wel heb ik voor jullie Tropicalia op het enige echte Copacabana-strand beluistert, en zelfs dan gaat de zon een beetje extra schijnen. Doe ik allemaal voor jullie....

Ik ben sprakeloos, waar hebben we het aan verdiend... . Maar Lazy Flies had daar beter gepast. In elk geval een beter nummer. En verder: het zijn nu juist vaak die 'weirde' nummers die 20 jaar later hopeloos gedateerd en oubollig klinken. Deze Beck overleeft wel, denk ik.

Tropischer dan Tropicalia bestaat er niet van Beck volgens mij...

Ik kan het niet hebben dat het 4e akkoord van het eerste liedje uit een andere take komt ofzo. Verschikkelijk schoonheidsfoutje. Voor de rest is het wel leuk, maar absoluut niet erg spannend.

Hier kan ik mij naadloos bij aansluiten.

Overigens zou Static aanvankelijk de single van dit album worden.
Ook best wel een goed nummer trouwens.

Van de Beck-albums die ik bezit vind ik dat zijn beste want de meest uitgebalanceerde en sfeervolle album. Ook hier vermengt Beck diverse stijlen als blues, rock en psychedelica en ditmaal ook folk en country, waardoor dit album rustiger is dan zijn voorgangers. Ik vind hier ook geen zwakke songs opstaan, dit is gewoon een uitstekend album.

Voor mij Beck's beste album. Ik ben na "Sea Change" helemaal afgehaakt, dus ik weet eigenlijk niet of wat daarna kwam de moeite waard was, maar dat vond ik zo'n afknapper. De vergeljkingen tussen "Sea Change" en dit fraaie ingetogen album snap ik dan ook niet. In het enige concert dat ik van Beck zag (in Den Haag, ten tijde van de "Midnite Vultures" toernee) was een korte ingelaste akoestische set (met nummer svan deze plaat) dan ook zonder meer het hoogtepunt (dit tot onvrede van het grootste gedeelte van het publiek - shame onthem!). Prachtig (potentieel Top 10 materiaal).

Dacht dat dit mijn eerste Beckplaat was die ik niets aanvond. Maar nee, gelukkig, na fanatiek draaien is het kwartje gevallen. Beck heeft mij nog nooit teleurgesteld, en doet dat nog steeds niet! Het klinkt in het begin erg saai maar het is een mooie groeiplaat.

ja inderdaad, verstillend.. erg mooi!

Dead melodies is is ook errug mooi.

wat mooi . nobody"s fault wat goed !! ik vind dit zijn beste . we live again ....wauw.

Beetje saaie, onevenwichte plaat van Beck. Kon er destijds al niet echt inkomen en nu nog steeds niet. Niet lang hierna ben ik ook afgehaakt.

Eigenlijk vind ik het pas vanaf O Maria een consistent goede plaat, daarvoor is het 2 keer hit en 6 keer miss (al is de opener een twijfelgeval). De hits zijn het veel genoemde Nobody's Fault But My Own en Tropicalia, wat een geweldige ode is aan het gelijknamige genre. Doet me ook een beetje denken aan Deadweight, een tussendoor-single uit die tijd (voor de film A Life Less Ordinary). Van Tropicalia is onlangs ook een Portugeestalige versie uitgekomen, erg leuk ook.

De laatste 5 nummers verdienen het om veel vaker gehoord te worden, met name Static en Diamond Bollocks zijn prima nummers.

Een redelijk goed album, met Nobody's Fault But My Own als absoluut hoogtepunt

De plaat van Beck die ik het meest draai. Nobody`s fault but my own is zijn beste nummer, vind ik.

Mij is hetzelfde overkomen. Het zou mij niet verbazen als Mutations wel eens het meest duurzame album van Beck blijkt te zijn. Het is af en toe heerlijk om terug te grijpen naar zijn lofi-start of naar Mellow Gold en Odelay. Maar die tijdsbepalende albums zijn door mij toen zo kapotgedraaid dat ik ze al bijna tot de nostalgie reken. Het latere Sea Change vind ik ook mooi maar zwaar op de hand en nogal hermetisch geproduceerd.

Mutations is voor mij daarom voorlopig nog het meest transparante en tijdloze album van Beck waarop hij alle facetten van zijn kaleidoscopisch talent laat horen. Wat een menneke....! Jammer dat hij in die bizarre Scientology verward raakte.