Toen - na de prelude van "Een wonderkind van '50" dat als enige (nieuwe!) bonustrack van Boudewijn zelf verscheen op het eerbetoon "Als de rook is verdwenen" (1994) - in '96 het album "Een Nieuwe Herfst" uitkwam was dat niet alleen een welkome en meer dan aangename verrasising, want wie had het nog durven hopen, een groot feest. De eerste de Groot release sinds 1984! (het wisselvallige Maalstroom).
En dat het bovendien ook zo'n goede plaat zou worden, daar had je als de Groot-fan alleen maar op kunnen hopen!
't Werd een leuke en frisse mix van chanson en kleinkunst, en hier en daar werd zelfs wat gerocked... En weer veel teksten van de hand van Lennaert Nijgh !!
Met de krachtige opener "Een wonderkind van '50",
Het album bevat ook de uptempo "Vrolijke Violen" (de Groot/ H.P. De Boer) en "Annabel", geschreven door de tandem de Groot/ Nijgh, en beiden destijds ingezongen door Hans de Booij. Alsof de Groot wou zeggen: zélf kan ik het ook hoor. Wel, ik hou meer van de rockerige versie van Annabel op dit album dan de synthipopversie van De Booij, ook al was ik daar destijds zo verzot op.. En ook in Vrolijke Violen wordt er aardig gerocked...
Ook 'uptempo' of 'midtempo' is het toch wel aparte en op zijn zachts gezegd merkwaardige en boeidende ' Deine Theos (Afswhuwwekkende Godin)' - tekst van H. Schepers - dat een kleine beetje naar 'Picknick' knipoogt...
Het ingetogen, o zo mooie "Als jij niet van mij houdt" (heb de tekst uit dat nummer ooit nog gebruikt om mezelf te sussen na een opgelopen blauwtje : als jij niet van mij houdt, zul je voor een ander kiezen, maar wat niet is kan ook niet verloren gaan, dus kan ik jou ook nooit verliezen' !". Geniaal toch- die tekst?). Slik! Amai. Krop in de keel!
"De Roos" is nog zo'n mooie ballad die prijkt op "ENH" , en vergeten we niet "De Rover". Romantiek troef en weerom het werk van DE tandem uit Haarlem.
In "Rondeel" is het heel duidelijk wiens mogelijke levensloop er bezongen wordt, wie hier 'aan het woord is' (Lennaert). Het verhaal dat in "De Drie mandarijnen" wordt veteld is hilarisch en fantastisch...
De absolute hoogtepunten van dit sowieso al bijzonder sterke album - staan - wat mij betreft - aan het einde: "Avond", oftewel hoe zonder enig probleem wegkomen met een ietwat melig refrein (maar ijzersterke tekst verder), welliswaar in combinatie met de overheerlijke compositie dat het is den Boudewijn's o zo mooie en warme stem in deze song. En, al even krachtig: "Eva"! Sterk, sterk...
En finale is gewoon een absoluut feest, het wel heel bijzondere "De Engel is Gekomen" dat haast aan progrock doet denken (of overdrijf ik nu?). Pracht van een tekst, héél aparte sfeer, indrukwekkend mooi.... Lichtjes fantastisch, maar dat geldt natuurlijk ook gewoon voor het hele album... Of had ik dat al gezegd?
