The Moody Blues - This Is The Moody Blues (1974)

Erg veel sterren voor deze verzamelaar. Maar dit is hoe ik de Moody Blues ken. Het was een van mijn allereerste albums (ik had er nog géén 10).

Maar dit is dan ook een verzamelaar van uitzonderlijke klasse en ontzettend clever gemaakt. Zoals bekend bij velen lopen op alle albums t/m Seventh Sojourn bijna alle nummers in elkaar over d.m.v. crossfades dan wel mooie muzikale overgangen. En men is dus zo slim geweest om op deze verzamelaar exact hetzelfde te doen. Ik wil hem nog steeds een keer graag op cd hebben maar ik zit nog te wachten op het feit dat ze hem als remaster gaan uitbrengen. Ben alleen bang dat het nooit zal gebeuren, zou zonde zijn.

Op deze verzamelaar staat het allermooiste van de moody blues op , elk nummer is prachtig, een dikke 5.

Kan me hier bij aansluiten.

Een van de beste verzamelaars die ik in de kast heb staan. Bij een verzamelaar is het soms een bij elkaar geharkt zootje, hier duidelijk niet. Wat ChrisX al zegt, het is net of je naar een reguliere cd van ze zit te luisteren.

Mooi die mellotron verweven in hun muziek!!!

Ik kan mij hier helemaal bij aansluiten! Geweldige verzamelaar die door de overloop tussen de tracks juist aan waarde wint. Heb dit album al 27 jaar in de kast staan en het blijft gewoon goed! 4,5

Net weer eens even wat oude elpee's aan het luisteren en ook deze magnifieke dubbelaar opgezet. Het leuke is dat ik nog steeds weer ontdek dat bepaalde nummers toch wel erg sterk zijn. Zo draai ik Have you heard part 1 / The voyage / Have you heard part 2 nu al meerdere keren achter elkaar. Erg mooi.
Vraagje over A simple game. Is dat nu ook een hitje geweest? En op welk album staat dit nummer nu? Het lijkt er op dat het nooit op een ander album verschenen is?

ook mijn favoriete stuk van dit album.

A Simple Game is een nummer dat me pas veel later is gaan opvallen, en wel toen ik de (zeer verdienstelijke) cover hoorde op dit album. Ik ken verder de oorsprong ook niet.

Het valt me trouwens net op dat dit nummer niet A Simple Life heet (zoals in de bovenstaande tracklist staat) maar volgens de elpeehoes gewoon Simple Life. Geschreven door Mike Pinder in 1968 (ook verantwoordelijk voor Have You Heard part 1 en 2, The Voyage en Melancholy Man). Dit is een nummer wat ik blijkbaar toch iets vaker hoor dan alleen als ik de elpee's draai. Op de radio? Vreemd. Wie biedt uitsluitsel? De uitvoering van de Four Tops staat me namelijk niet zo voor de geest.

Four tops was geen hit inderdaad. Maar via die uitvoering heb ik deze weer herontdekt. Er stond ook netjes 'Pinder' als componist.

Ik zal mijj eigen tracklisting nog eens nakijken voor de precieze titel.

Op allmusic.com nog eens even gekeken maar ook daar komt de track maar één keer voor. Op dit album dus.

Kan me hier wel wat bij voorstellen. Ikzelf heb een latere verzamelaar, maar vroege verzamelingen zijn op een of andere manier toch vaak beter. Het idee van de overgangen lijkt mij eerlijk gezegd ook wel tof.

Deze verzamelaar bevat een samenvatting van de 7 Moody Blues-albums die tussen 1967 en 1972 uitgebracht zijn.
Enige bijzonderheid is hier het prachtige 'A simple game', dat dus het b-kantje van 'Ride my see saw' is en later ook nog een keer door The Four Tops gecoverd is.
Bij enkele nummers zijn de single-versies gebruikt ('Question', 'Ride my see saw') en sommige album-tracks zijn opnieuw gemixt. De remix van 'Eyes of a child' klinkt beter dan die op het album 'To our children's children's children' te vinden is.
Het is natuurlijk moeilijk om het beste van ieder album te plukken, want iedereen heeft zijn eigen favorieten.
Zelf zou ik in plaats van 'The word' het mooie b-kantje van 'Nights in white satin' 'Cities' geprogrammeerd hebben. 'The word' werkt hier alleen als de track 'Om' eraan toegevoegd is.
De singles zijn op deze compilatie als basis gebruikt. Alleen de eerste 2 singles in de Hayward & Lodge line-up, dus 'Fly me high' en 'Love and beauty' ontbreken. Ook 'Voices in the sky' schittert hier door afwezigheid.
Net zoals op de reguliere albums, lopen de tracks hier ook in elkaar over. Ik vind het verder een prima samengestelde verzamelaar.
De dubbel-cd bevat als extraatje in de inlay foto's en informatie over The Moody Blues + een discografie van Engelse en Amerikaanse singles en albums.

Tijdloze muziek, wordt nooit meer gemaakt.

Ik zag hem voor 5 euro in de uitverkoopbak en heb hem laten liggen. Wel spijt nu na het lezen van bovenstaande berichten.

Inderdaad een mooie verzamelaar van The Moody Blues van 1967-1972.

Jeetje, 5 € !
Die dubbel-LP heb ik toen voor fl. 20,90 gekocht en de dubbel-CD was fl. 42,95.

Prille verzamelaar van hun betere periode . De Moodies waren 2 jaar uitelkaar toen deze verscheen . Ik meen dat mijn broer deze toendertijd op een cassettebandje had . Zo kwam ik als broekie al in aanraking met deze britten .
Mooie songs , maar de reguliere albums uit de periode 1967/72 zijn eigenlijk allemaal van een heel behoorlijk niveau en de nummers liepen meestal fraai inelkaar over .
De licht pschydelische symfonische sound was absoluut uniek voor die periode .
The Moody Blues brachten vooral veel sfeer en melanchonie in hun songs , met veel fragmentarische stukjes .
Er verschenen nadien meer verzamelaars van de groep , deze is alleraardigst omdat hier echt hun beste periode wordt belicht .

De dubbel-elpee kan grijs en versleten in de kast want de dubbel cd is binnen. Bij Amazon in Engeland voor rond 11 euro besteld en vandaag binnengekregen. Morgen naar het werk de discman mee plus m'n Sennheiser... aaah, dat wordt genieten!

... als het goed is is deze ook heel erg interessant omdat net als op hun albums alle tracks in elkaar overlopen ook al komen ze van verschillende albums. Vind het nog steeds jammer dat ze er niet voor gekozen hebben om deze net als de klassieke albums in geremasterde vorm uit te brengen.

Hier staat wel have you heard op kompleet als op cd met tussenstuk.
Goede moody blues verzamelaar.

Zal ik je nog even jaloerser maken... Ik heb hem net uit de rommelbak gehaald voor slechts 1 euro, op vinyl

Ik vind de overgang The Word - Eyes of a Child niet lekker gaan.
Verder is dit een super-compilatie.
Zo zouden compilaties moeten zijn!

Kreeg m ooit van Sinterklaas ergens in de seventees.

Ik heb de reguliere 2-cd maar deze klinkt heel erg goed. Prima dynamiek en stereobeeld. Soms doet een remastering juist afbreuk aan de muziek. Ik zou daar dus niet op wachten en deze versie ergens goedkoop op de kop proberen te tikken. Vergeleken met mijn veel gedraaide elpees klinkt deze cd echt bijzonder goed .

Bericht verwijderd. Melden dat je nog niet gestemd hebt is niet erg nuttig voor de rest...

Ondertussen deze cd maar eens in mijn top tien gezet. Als enige verzamelaar. Net weer eens aan het draaien over mijn nieuwe koptelefoon (voor de geïnteresseerden: een Sony MDR-V6 studio headphone) en wat blijft dit toch een mooi album.

Via het Top 30 jaren '60 draadje van Chevy hier terecht gekomen. CD direct besteld en nu genieten. Dear Diary, Legend of a Mind: wat een prachtnummers!

Waarom een verzamelaar?

Ik kende de MB alleen maar van Nights in White Satin. Wat uiteraard een fantastische en tijdloze plaat is.

Deze verzamelaar op vinyl voor €1.- meegenomen uit nieuwsgierigheid. En wat een geluk, het blijkt een enorm mooie verzamelaar te zijn!

Stuk voor stuk zijn de nummers mooi!

Wat me opviel was dat Nights in White Satin aan het eind iets anders klonk dan dat ik m kende? Ineens heel veel strijkers? Klopt het dat dit een andere versie is dan de single versie? Aangezien ie wordt gevolgd door Lament, kan ik me voorstellen dat ie op deze manier op het album heeft gestaan?

Het is inderdaad de albumversie.