Tom Petty & The Heartbreakers - Hypnotic Eye (2014)

American Dream plan B

Een rockalbum van begin tot het einde. "We hebben al jaren niet meer zo'n album gemaakt" aldus Petty, "dus het werd weer eens een keer tijd"

Ben erg benieuwd!! American Dream Plan B klinkt al lekker!

Erg onder de indruk ben ik niet van American Dream Plan B.
Wat een lelijke hoes trouwens.

Maar ben jij eigenlijk wel een echte Tom Petty fan?

Vind jij dat nummer dan zo geweldig?

Ach, als een start. Sommige zaken moeten ook wel eens bezinken. Nummers moeten groeien.
Maar voor liefhebbers van Petty, waar ik mezelf dan wel onder wil scharen, is het een prachtig nummer.

Er is ook een demo:
Demo Hypnotic

Dat mij erg vertrouwd in de oren klinkt. Ja, of hij dan nog vernieuwend bezig is, is bij Tom Petty een vraag waarbij ik niet op zoek ben naar het antwoord.

Een nieuwe Tom Petty, altijd meer dan welkom, zijn vorige, Mojo, draai ik nog regelmatig, zoals alles van Petty bij mij soms de revue passeert, tijdloos. Niet onderhevig aan trends, muziek voor alle tijden, en live erg goed. Vernieuwend is hij nooit geweest, gelukkig maar, Tom Petty is Tom Petty en dat moet vooral zo blijven. Deze cd verschijnt een paar dagen voordat ik vertrek voor een rondreis, weet nu al dat ik deze mee ga nemen.

Musician schreef in 2010 het volgende bij 'the last DJ' van Tom Petty:

Sympathieke en vooral vertrouwd klinkende plaat van Tom Petty.

Zo'n beetje elk nummer wordt opgezocht alsof je op de radio naar een nieuw nummer zoekt, met nog ouderwets draaien aan de knoppen en scherp stellen, en daarna klinkt, uiteraard, een Pettiaanse song.

Bij de aankondiging van de nieuwe Tom Petty, 4 jaar later, is het volgende filmpje gemaakt:

Tom Petty and The Heartbreakers: Hypnotic Eye and Tour 2014 Announcement Video - YouTube

Musician heeft of een glazen bol in huis, profetische gaven, reist tijd of heeft gewoon erg goede geestverruimende middelen tot zijn beschikking. Combinaties zijn ook mogelijk. Anders kan ik het niet verklaren. ?

En dat je het maar weet

Ik ben blij voor dit album geen recensie meer te hoeven schrijven, hoewel ik natuurlijk ook alvast kan aangeven hoe het volgende album weer tot stand is gekomen....

Ah, nu pas valt me je avatar ook op. Dr. Who, I pressume? Dat verklaart alles natuurlijk.

Heet zo'n album ook nog Hypnotic Eye. En met het iets te lang staren naar de cover kukel je ook zomaar via rafelige gedachtesporen diep in je eigen onbewuste groeve.
Affijn, on topic. Kom maar op met die plaat! Ben nu op alles voorbereid!

Spotify lijkt weer de primeur te hebben, het staat er al sinds gisteren. Toch weer benieuwd wat de beste man heeft afgeleverd. Ben geen echte fan maar er zijn 3 a 4 albums die ik erg goed kan waarderen.

Gemotiveerd door goede herinneringen aan 'Free Fallin', 'Southern Accents' en 'Into the Wide Open' ben ik benieuwd naar het nieuwe album van Tom Petty. Spotify heeft het reeds enkele dagen voor de officiële release al beschikbaar gemaakt. De stem is natuurlijk weer duidelijk herkenbaar en het rockt weer aan alle kanten maar schuurt hier en daar aan andere stijlen.

De flow van het 2e nummer vind ik niet lekker volgen op het eerste nummer is wat me het eerst opviel. Na de eerste beluistering krijgt het 3,5 sterren en bij de derde luisterbeurt denk ik dat er misschien meer in zit. Sommige nummers moet ik vaker horen en echte uitschieters hoor ik niet maar 'Red River', 'Sins of My Youth' en 'Shadow People' bevallen met iets beter.

Het blijft :Gewoon"lekker

Album maakt direct indruk.

The Heartbreakers zijn weer helemaal terug met dit album! Scheurende gitaren en de melancholieke stem van Tom Petty maken dit tot een lekkere prestatie.

Ik zag afgelopen weekend dit album als blu-ray audio disc voor 13 euro bij de Media Markt staan.
Er staan geloof ik verschillende audiomixen op, w.o. een 5.1 mix.

Sterk album al staan er zo te horen geen nieuwe Petty klassiekers op.Ook had ie af en toe voor mij wat meer agressie in z'n zang mogen leggen.

Degelijk album; niks meer en niks minder.

Heerlijke zomerse plaat. Groeit gestaag bij meerdere luisterbeurten.

Net voor het eerst gehoord via youtube. En ik moet zeggen dat het best lekker klinkt.

Tom Petty is één van de weinige artiesten die ik ken die, in al zijn jaren dat hij actief is (bijna 40 jaar) niet alleen altijd zo dicht bij zijn oorspronkelijke werk is gebleven maar dat ook nog eens kwalitatief verder wist uit te diepen.

Je hebt wel eens van die artiesten waar je na drie albums weet waar het naar toe gaat, dat er een herhaling van zetten volgt en dat vervolgens in de loop van de jaren de kwaliteit van de songs alleen maar verder achteruit gaat.

Zo niet Tom Petty. Hoe uiterst herkenbaar ook, blijft het weer een genot om naar Hypnotic Eye te luisteren. Een dergelijke exploitatie van je stijl is een buitengewone gave en Petty beheerst dit tot in de puntjes. Kenmerkend is ook dat zijn muziek nooit verveelt.

Ongeacht zijn toch ook rijzende leeftijd blijft hij jongensachtig in al zijn muziek, zijn stem, zijn gitaarspel en ook in zijn samenwerking met zijn slapie en rechterhand Mike Campbell.

De nummers zijn stuk voor stuk het loven waard, jammer dat hij op Full Grown Boy even wat gas terug neemt.
Zijn werk heeft voor mij eigenlijk geen chronologische volgorde. Zou gezegd zijn dat Hypnotic Eye eigenlijk uit 1979 komt, ik zou het op basis van de muziek hebben geloofd.

Dat maakt allemaal dat Hypotic Eye voor de Petty fans weer een "must have" is geworden, ik kan er niets anders van maken.

Deze staat ( samen met nieuw werk van John Hiatt & Ryan Adams ) bovenaan mijn lijstje.
Erg benieuwd naar dit album, naar ik heb begrepen trekt hij op de plaat stevig van leer met zijn Heartbreakers.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Tom Petty & The Heartbreakers - Hypnotic Eye - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

De naam Tom Petty wordt op deze BLOG inmiddels zo’n 30 maal genoemd, maar tot het bespreken van een cd van de muzikant uit Gainesville, Florida, is het tot dusver nog niet gekomen.

Dat is op zich niet zo vreemd, want sinds het bestaan van deze BLOG verscheen slechts één cd van de hand van de oude meester; het volgens de critici nogal teleurstellende Mojo uit 2010.

Hoewel Tom Petty inmiddels zo’n 40 jaar mee doet met de allergrootsten in de Amerikaanse muziek scene schittert zijn werk door afwezigheid in mijn toch aardig goed gevulde platenkast. Damn The Torpedoes uit 1979 heb ik uiteraard in huis, maar verder dan Full Moon Fever uit 1989 kom ik vervolgens niet.

Ik had dan ook geen hoge verwachtingen van het samen met zijn onafscheidelijke band The Heartbreakers gemaakte Hypnotic Eye, maar na de plaat een aantal keren gehoord te hebben, kan ik alleen maar concluderen dat Tom Petty een prima plaat heeft afgeleverd.
Hypnotic Eye is een lekkere rauwe plaat zonder al te veel poespas.

Petty draait zoals gezegd inmiddels zo’n 40 jaar mee en in die 40 jaar is er niet zo gek veel veranderd. Tom Petty maakt nog altijd muziek waarvoor ooit het hokje Heartland rock is bedacht; rock met invloeden uit de Amerikaanse rootsmuziek die het uitstekend doet op de vele radiozenders die niets anders doen dan het laten horen van Amerikaanse rootsmuziek.

Hypnotic Eye voegt hier nog wat invloeden aan toe, waaronder invloeden uit de psychedelica, uit de jazz, uit de garagerock en uit de new wave. Ik ben geen groot kenner van het oeuvre van Tom Petty en heb daarom bij beluistering van Hynotic Eye vooral associaties met de muziek van anderen. Bob Dylan (de stem), Traveling Wilburys (waarvan Tom Petty zelf ook deel uit maakte), Springsteen (het grootse en meeslepende), Elvis Costello (het vleugje new wave), John Hiatt (de doorleving) en ZZ Top (de blues) zijn de namen die nu bij me op komen, maar bij volgende beluistering duiken er ook vast weer andere namen op, waarbij de garagerockers uit het verleden zeker niet mogen worden vergeten.

Hypnotic Eye bewandelt vooral bekend terrein, maar waar veel platen in dit genre het moeten hebben van grootse producties, hebben Tom Petty en zijn band een plaat gemaakt die op een verloren namiddag live lijkt ingespeeld. De muziek van Tom Petty en The Heartbreakers heeft hierdoor een rauwe energie die iets met me doet. Hypnotic Eye kan de bluesgitaren heerlijk ingetogen laten janken, maar is ook niet bang voor het stevigere werk of juist meer psychedelisch werk.

Petty komt op zijn nieuwe plaat niet op de proppen met songs die makkelijk blijven hangen. Hypnotic Eye klinkt meer dan eens als een lange jamsessie waarin het een beetje zoeken is naar de structuur, maar toch is het zeker geen ontoegankelijke plaat. Hypnotic Eye is zo’n plaat die het altijd prima doet op de achtergrond, maar het is ook een plaat die meer aandachtige beluistering verdient en de luisteraar hiervoor zal belonen.

Tom Petty steekt op zijn nieuwe plaat immers zijn nek uit en komt op de proppen met een rauwe en intense plaat die geen compromissen doet. In eerste instantie vond ik het vooral leuk, maar zo langzamerhand begin ik toch behoorlijk verslaafd te raken aan deze heerlijke rockplaat van een oude meester die net wat minder krediet krijgt dan zijn tijdgenoten, maar absoluut de aandacht van iedere muziekliefhebber verdient. Prima plaat. Echt. En hij wordt alleen maar beter. Erwin Zijleman

Erg goede CD van TP. Eigenlijk doet hij nooit iets nieuws, maar valt hij ook nooit in herhaling. Zijn sounds is zo tijdloos en eigenlijk uniek dat het boven iedere tijd en trend verheven is. Deze plaat komt uit 2014, maar had net zo goed uit 1973 kunnen komen zonder dat het oubollig klinkt. De nummers vormen een lekker geheel met een positieve vibe, ik kan er niet chagrijnig van worden.

Dit is inderdaad een érg goede cd/lp! Voor mij lang geleden dat hij dit constante niveau haalde, aanrader!!!

Fijne plaat van Petty die bijna een genre op zich heeft ontwikkeld.Op zich is dat een prestatie,om het dan al zo lang vol te houden.Petty doet niks nieuws ,maar mede door de prima liedjes en de dito productie luistert deze plaat heerlijk weg.Goeie muzikanten en een heerlijke vibe doen deze cd al wekenlang ronddraaien.Keurige speelduur ook.Deze krasse knar kan nog jaren mee.Van mij 4 sterren.

Ja, die speelduur is een gouden recept in deze tijden: weg met de bomvolle platen!