Nicole Atkins - Slow Phaser (2014)

Nicole Atkins, ken ik die naam niet? Ja, ik bleek een volkomen vergeten album in de kast te hebben staan uit de tweede helft van het vorige decennium. Nu dus Slow phaser, wat ik een heerlijk album vind. Atkins slaagt erin om een paar verschillende sferen neer te zetten, die gaan van Melanie Safka's Lay down naar moderne singer-songwriters die niet bang zijn om op zoek te gaan naar een perfectie nastrevend refrein. Verassend lekker en vrijwel consistent album.

Wo.

Voor een vollediger verhaal kun je terecht op de site van WoNo Magazine.

Groot fan van Neptune City, maar dit kabbelt mij allemaal teveel in het niets. Keer of vier opgezet, vierde was waarschijnlijk de laatste keer.

The Worst Hangover vind ik een geweldig nummer.

Pas de 3e keer dat ik het album beluister maar nu al van 3,5* naar 4*

Als ik dit album weer eens aanhoor dan twijfel ik weer of deze toch niet beter is dan de nieuwe Goodnight Rhonda Lee (2017). Het nieuwe album heeft veel meer pittige nummers maar het iets lagere tempo hier geeft Nicole alle mogelijkheden om die prachtige stem te presenteren.

Above as Below is één van de prachtigste lullabies die ik ken... vreemd genoegd doet die denken aan een lullaby van The Smashing Pumpkins op Mellon Collie and the Infinite Sadness (1995)

Aangename plaat! Goodnight Rhonda Lee heb ik best veel gedraaid vorig jaar; maar omdat Nicole Atkins zondag in de buurt komt spelen, maar eens in haar discografie gedoken. Ze krijgt steevast goede recensies en ik snap dat wel. Behoorlijk eigen geluid, al moet ik zeggen dat ik "We Wait Too Long" erg aan "Ruby" van de Kaiser Chiefs moet denken . En hoor ik in Gasoline Bride een rifje á la Pretty Vacant? Maakt ook niet uit, het klinkt erg lekker.