Ambeon - Fate of a Dreamer (2001)

Blij dat ik dit album nog wel een eerlijke kans gegeven heb, want eigenlijk had ik vooral heel veel zin om in die eerste plaat van Star One te duiken. Van Ambeon wist ik heel weinig. Ik wist dat er slechts een zangeres was, ik kende de hoes en ik wist dat het met Ayreon te maken had. Ambient + Ayreon = Ambeon. Echt Ambient vind ik het niet, ondanks de vele keyboards. Ik herken hier ook duidelijk de progkant van Arjen Lucassen in de eerste Universal Migrator. Die zwierigheid zit er goed in.

De grote verrassing hier is toch wel de fenomenale stem van Astrid van der Veen. De veelzijdigheid en zuiverheid zijn verbluffend voor het meisje dat je op de cover ziet. Ze is trouwens exact tien dagen jonger dan ik. Dan ga je automatisch vergelijken en dan zou ik zoiets in de verste verte niet hebben kunnen nadoen. En dan heeft ze ook nog de (prima) teksten geschreven. Verder is uiteraard de hand van Arjen zichtbaar in de arrangementen en de songs. De nummers zijn wederom best goed. Ashes vind ik prachtig, maar het (uiteraard) dromerige Dreamer is een heel sterke afsluiter.Lichtjes tegen de verwachting in ben ik erg te spreken over Ambeon.

Tussenstand:
1. Ayreon: The Universal Migrator - Part One: The Dream Sequencer
2. Ayreon: The Universal Migrator - Part Two: Flight of the Migrator
3. Ayreon - The Final Experiment
4. Ambeon - Fate of a Dreamer
5. Ayreon - Into The Electric Castle
6. Ayreon - Actual Fantasy

Was ik in mijn reis langs de discografie van Arjen Lucassen zomaar bijna het album van Ambeon vergeten. Niet gek, aangezien ik dit album zelden draai en ten tijde van de release links heb laten liggen omdat het helemaal niets voor mij was.

Wat startte als een idee om instrumentale ambient-versies te maken van Ayreon-nummers, mondde uit in een album met zang toen hij een opname van Astrid hoorde. Dat was de stem die paste bij dit project volgens Arjen.

Bij herbeluistering moet ik bekennen dat het album me beter kan bekoren dan in het verleden. Het album klinkt om te beginnen erg goed dankzij de warme klanken van de synths en de zang van Astrid is fenomenaal. Het is moeilijk voor te stellen dat zij nog maar 14 jaar was toen ze deze nummers inzong.

Het eerste kwartet nummers is wat mij betreft duidelijk sterker dan de rest van de plaat. Vanaf Fate kakt de boel aardig in en het akoestische gepingel in Surreal kan me helemaal niet bekoren. Leuk om heel af en toe te draaien als afwisseling bij metaalmoeheid, maar vooralsnog de minste plaat uit zijn discografie.

1. Ayreon - Into The Electric Castle
2. Ayreon - The Human Equation
3. Star One - Space Metal
4. Ayreon -The Dream Sequencer
5. Ayreon -Flight Of The Migrator
6. Ayreon - Actual Fantasy
7. Ayreon - The Final Experiment
8. Ambeon - Fate Of A Dreamer

Ik heb dit echt heel lang laten versloffen, maar het is wel een reeks die ik absoluut wil afmaken. Ambeon was toen zo'n zijproject waar ik alleen het nummer Cold Metal heel vaak van gehoord heb en op basis daarvan was het makkelijk om te zeggen 'duidelijk anders dan Ayreon', maar in de praktijk voelt het toch nog steeds heel erg als Ayreon. Iets killer en klinischer, maar de gitaarmelodieën en composities zijn onmiskenbaar Lucassen. Astrid van der Veen heeft daarnaast echt een hemelse stem (iets wat extra ironisch is gezien het feit ze later een album compleet 'voor de Heer' heeft opgenomen) die de aandacht daarnaast met gemak vasthoudt.

Echte uitschieters staan er verder ook weer niet op, en het is bijzonder dat er tussendoor fragmenten van Ayreon nummers ineens voorbij komen, maar het is wel een consistent sterke plaat die met gemak meerdere malen achter elkaar te beluisteren is.

Tussenstand:
1. Ayreon - Into The Electric Castle
2. Ayreon - The Dream Sequencer
3. Ayreon - The Final Experiment
4. Ayreon - Universal Migrator
5. Ambeon - Fate Of A Dreamer
6. Ayreon - Actual Fantasy

Nou, ik zou dit zelf nooit ambient genoemd hebben, want in plaats van de abstracte sfeerbepalende en grotendeels instrumentale muziek die ik met die term associeer hoor ik hier net als RuudC eerder de rustige helft van de Universal migrator-2CD, en sowieso zijn de zagende metalgitaren aanzienlijk bepalender voor de sound van het album als geheel dan bijvoorbeeld de Jean Michel Jarre-synth-golven bij het begin van Cold metal of de Tangerine Dream-sequencer op Fate en Dreamer. Maar hoe je de muziek op dit album ook omschrijft, wat een enorm risico heeft Lucassen eigenlijk genomen door een 14-jarig meisje niet alleen een hele plaat te laten inzingen maar ook nog eens alle teksten te laten schrijven. Des te indrukwekkender dat je aan haar stem haar leeftijd absoluut niet afhoort, dat haar Engelse uitspraak perfect is en dat de teksten in ieder geval nergens de tenen doen krommen. Het is verder niet een stem waar ik persoonlijk warm voor loop, en het logge muzikale geluidsbeeld gaat me af en toe wel tegenstaan, dus een echt hoge score kan ik hier niet voor geven, maar compositorisch en produktioneel zit het allemaal goed in elkaar, en voor de durf van zowel Lucassen als Van der Veen niets dan lof. (De bonus-CD zal ik niet in mijn waardering meenemen, maar als ik dat wèl zou doen zou er wel een half sterretje bijkomen, want in de uitgeklede versies van nummers als Castle hall en Isis and Osiris hoor je pas hoe goed die nummers in elkaar zitten èn hoe goed Van der Veen kan zingen.)