Goat - Commune (2014)
mijn stem
87 stemmen
Zweden
Rock / Wereld
Label: Sub Pop
-
Talk to God (6:39)
-
Words (3:06)
-
The Light Within (2:57)
-
To Travel the Path Unknown (2:29)
-
Goatchild (4:01)
-
Goatslaves (4:45)
-
Hide from the Sun (3:36)
-
Bondye (5:01)
-
Gathering of Ancient Tribes (6:18)
-
Dig My Grave *
-
Hide from the Sun [Al Lover Remix] *
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
38:52
0
geplaatst: 2 juli 2014, 21:46 uur
Inderdaad! Het maakt in ieder geval nieuwsgierig naar de rest van het album
0
geplaatst: 25 juli 2014, 17:14 uur
De sound van die track is leuk maar de song is behoorlijk matig. Geen sterk verloop en de 'punch' van het vorige album ontbreekt, maar dat kan ook aan de productie liggen. Ik vind 'm nogal slapjes.
0
geplaatst: 29 juli 2014, 12:50 uur
Mwah, dat klinkt toch behoorlijk goed. De songs moeten altijd even groeien maar de sound is weer top, heel eigen en origineel. Blijft een bijzondere band en ik hoop dat de songs weer net zo onder m'n huid gaan groeien als bij 'World Music' maar nu al vind ik het wel 4* waard.
0
geplaatst: 29 juli 2014, 21:58 uur
Toch iets minder dan het debuut maar dat kan ook komen doordat het nu op me over begint over te komen als een maniertje dat me na verloop van tijd wat tegen gaat staan.
Waar het debuut origineel was kun je dat nu natuurlijk niet meer zeggen omdat de opvolger nu ook niet bepaald een enorm andere weg is opgegaan.
Waar het debuut origineel was kun je dat nu natuurlijk niet meer zeggen omdat de opvolger nu ook niet bepaald een enorm andere weg is opgegaan.
0
geplaatst: 31 juli 2014, 11:24 uur
De nieuwigheid is zeker vanaf en het is ook te betwijfelen of de houdbaarheidswaarde het nog een album gaat redden. Dan is de interesse verdwenen óf Goat zal/moet iets met hun sound gaan doen om nog in the picture te blijven. Nu is de hype van het vorige album verworden tot een publieke hype waarvoor menigeen de zaterdag van Incubate gaat bezoeken.
![avatar van [WZ]](https://www.musicmeter.nl/images/avatar/39000/39801.jpg?cb=1329304844)
0
geplaatst: 2 augustus 2014, 13:03 uur
Richardus schreef:
Nu is de hype van het vorige album verworden tot een publieke hype waarvoor menigeen de zaterdag van Incubate gaat bezoeken.
Nu is de hype van het vorige album verworden tot een publieke hype waarvoor menigeen de zaterdag van Incubate gaat bezoeken.
De hype was echter op Roadburn 2014 al ingelost, met een véél te volgepropte zaal en een dikke party..
Ik sta op Incubate ergens vooraan iig!
(Nu snel dit album checken!)
0
geplaatst: 3 augustus 2014, 01:41 uur
Daar was ik ook bij en ik vond het live echt tenenkrommend hysterisch...mooie chille melodieën die verwerden tot lawaaiierig getrommel en gegil, verschrikkelijk. Op plaat blijf ik het daarentegen heerlijk vinden
0
geplaatst: 4 augustus 2014, 11:09 uur
Richardus schreef:
Daar was ik ook bij en ik vond het live echt tenenkrommend hysterisch...mooie chille melodieën die verwerden tot lawaaiierig getrommel en gegil, verschrikkelijk.
Daar was ik ook bij en ik vond het live echt tenenkrommend hysterisch...mooie chille melodieën die verwerden tot lawaaiierig getrommel en gegil, verschrikkelijk.
Ja, vond het ook best jammer, en vooral dat het orgeltje er niet bij was was een gemis.. Maar vond het tóch een leuk optreden, ik heb me wel vermaakt..
0
geplaatst: 5 september 2014, 13:53 uur
Ja, in dat sfeer/propvolle en bloedhete Patronaat... Het podium was ook nét wat te klein. Een feestje was het wel zeker
Ik heb deze nieuweling al een tijdje terug besteld op vinyl, blinde aanschaf. De verrassing is er inderdaad af, maar de behoefte naar nieuw materiaal is er nog wel zeker!
Ik heb deze nieuweling al een tijdje terug besteld op vinyl, blinde aanschaf. De verrassing is er inderdaad af, maar de behoefte naar nieuw materiaal is er nog wel zeker!
0
geplaatst: 15 september 2014, 13:57 uur
Stream: First Listen: GOAT, 'Commune' : NPR
Eén van dezer dagen eens beluisteren, ik ben benieuwd of ze het debuut kunnen overtreffen en geen ééndagsvlieg waren.
Eén van dezer dagen eens beluisteren, ik ben benieuwd of ze het debuut kunnen overtreffen en geen ééndagsvlieg waren.
0
geplaatst: 22 september 2014, 21:24 uur
De balans wat meer naar het psychedelische dan naar de afrobeat, en de nummers in het algemeen iets beter uitgewerkt dan op het debuut. Dikke bevestiging.
0
geplaatst: 23 september 2014, 13:14 uur
Is er iemand zo gek geweest om de boxset met 5 7" plaatjes te bestellen? Dan moet je gewoon 10 keer naar je platenspeler toe lopen om het hele album te beluisteren...
0
geplaatst: 23 september 2014, 23:10 uur
Nyarlathotep schreef:
Is er iemand zo gek geweest om de boxset met 5 7" plaatjes te bestellen? Dan moet je gewoon 10 keer naar je platenspeler toe lopen om het hele album te beluisteren...
Is er iemand zo gek geweest om de boxset met 5 7" plaatjes te bestellen? Dan moet je gewoon 10 keer naar je platenspeler toe lopen om het hele album te beluisteren...
Precies daarom heb ik die niet besteld. Wel via ebay de splittered red/blue vinyl: die is echt mooi! Bij Plato hadden ze 'alleen' de gold vinyl, beiden trouwens met extra 7".
0
geplaatst: 24 september 2014, 09:55 uur
Ja, die gouden versie heb ik gisteren binnen gekregen. Het is trouwens licht transparant goud, erg fraai
Er zat ook een poster bij, die keurig in een koker zat en met heel veel tape aan het lp pakketje vast zat. Ook nog de cd erbij (met kartonnen insteekhoesje erbij), en een t-shirt dat ik nu ook aan heb. Die bonus 7" is ook wel de moeite waard. Er staat een remix op van Hide From the Sun en de non-album track Dig My Grave.
Van die splatter heb je ook een versie met een single sided 7" met alleen de non-album track. Én een versie met de double sided 7". Lekker verwarrend weer.
Van de gouden versie zijn overigens slechts 500 exemplaren geperst. Van de splatter zo te zien wel flink wat meer.
Er zat ook een poster bij, die keurig in een koker zat en met heel veel tape aan het lp pakketje vast zat. Ook nog de cd erbij (met kartonnen insteekhoesje erbij), en een t-shirt dat ik nu ook aan heb. Die bonus 7" is ook wel de moeite waard. Er staat een remix op van Hide From the Sun en de non-album track Dig My Grave.
Van die splatter heb je ook een versie met een single sided 7" met alleen de non-album track. Én een versie met de double sided 7". Lekker verwarrend weer.
Van de gouden versie zijn overigens slechts 500 exemplaren geperst. Van de splatter zo te zien wel flink wat meer.
0
(verwijderd)
geplaatst: 24 september 2014, 10:11 uur
Op mijn versie zat een sticker met daarop 'gold vinyl' en daar zat gewoon de red/blue vinyl in. Vind het zelf verder niet zo erg, maar denk dat er toch iets verkeerd is gegaan
Wat uitleg over versies Veel blabla maar vooral laatste stukje van Subpop maakt het duidelijker
Wat uitleg over versies Veel blabla maar vooral laatste stukje van Subpop maakt het duidelijker
0
geplaatst: 24 september 2014, 10:43 uur
Via de koptelefoon komen alle ritmes, geluiden en klanken van Goat's Commune mij tegemoet. Vaak is dat buitengewoon aangenaam. De basis is fijn, maar alle uitstapjes en wendingen met stemmen, gitaren en andere instrumenten zijn vaak erg fraai. Je hoort rock, verschillende ritmes, elektronica en jawel funk door elkaar verweven. En niet onbelangrijk: er staan me toch een paar giganten van songs op deze plaat.
Words is geweldig, zeker vanwege de ijzersterke gitaar. Het ingenieuze Goatchild is erg mooi, de ritmes en wendingen op Goatslaves zijn echt fantastisch te noemen. En tot slot volgt de spetterende finale van the Gathering of the Tribes. Ook in de andere nummers zitten ijzersterke stukken, zoals de lange finale van Bondye. En als je het allemaal op je laat inwerken en vaker draait wordt het alleen maar beter. Prachtplaat!
Words is geweldig, zeker vanwege de ijzersterke gitaar. Het ingenieuze Goatchild is erg mooi, de ritmes en wendingen op Goatslaves zijn echt fantastisch te noemen. En tot slot volgt de spetterende finale van the Gathering of the Tribes. Ook in de andere nummers zitten ijzersterke stukken, zoals de lange finale van Bondye. En als je het allemaal op je laat inwerken en vaker draait wordt het alleen maar beter. Prachtplaat!
0
(verwijderd)
geplaatst: 24 september 2014, 10:53 uur
Groot gelijk west, spijker op zijn kop.
Nog tipje voor de liefhebbers van Goat, in 1970 nam de psych-funk band Demon Fuzz - Afreaka! op. Geweldig album!
Nog tipje voor de liefhebbers van Goat, in 1970 nam de psych-funk band Demon Fuzz - Afreaka! op. Geweldig album!
0
geplaatst: 24 september 2014, 13:01 uur
Tsja, lijkt er dus op dat er gewoon 500 exemplaren van de gouden versie zijn bijgeperst. De 'echte verzamelaars' gaan dan wel piepen waarschijnlijk. Mij gaat het niet zo zeer om de zeldzaamheid van een item, het gaat uiteindelijk toch om de muziek. Het jammere is echter dat je in verhouding best veel geld moet neertellen voor een item wat dus minder zeldzaam zal zijn dan ons initieel werd voorgehouden...
0
geplaatst: 27 september 2014, 15:54 uur
(verwijderd) schreef:
Op mijn versie zat een sticker met daarop 'gold vinyl' en daar zat gewoon de red/blue vinyl in. Vind het zelf verder niet zo erg, maar denk dat er toch iets verkeerd is gegaan
Op mijn versie zat een sticker met daarop 'gold vinyl' en daar zat gewoon de red/blue vinyl in. Vind het zelf verder niet zo erg, maar denk dat er toch iets verkeerd is gegaan
Ik had de red/blue splatter besteld en kreeg er ook één met 'gold vinyl' op de sticker, ook daar zat de red/blue in.
Overigens vind ik de bonustrack Dig My Grave op de bijbehorende 7" echt een heel lekker nummer.
0
geplaatst: 30 september 2014, 20:04 uur
Ik vind het album niet onderdoen voor het debuut. Sterker nog, als geheel ligt dit album me beter. Het eerste album is wat meer 'pieken en dalen' waar dit album vrijwel elk nummer raak is. Wat ik nog steeds jammer vind is de productie. Ik had gehoopt dat ze voor een wat dikker en voller geluid zouden gaan en wat minder 'schel'. Maar het mag de pret niet drukken..geweldige plaat!
0
geplaatst: 30 september 2014, 21:45 uur
Ik denk dat ze zelfs hun debuut hebben overtroffen, iets wat ik eigenlijk moeilijk kan geloven. Bewijst maar eens welk talent ze bezitten.
0
geplaatst: 1 oktober 2014, 08:58 uur
Qua sfeer is dit album wat 'rustiger' voor het gehoor. En iets psychedelischer
Voor wie de gouden vinyl versie nog wilt (eventueel met t-shirt en poster): deze is bij Cargo records in Engeland nog te krijgen. De poster wordt overigens netjes in een tube verstuurd die ze aan het vinyl pakketje vastplakken. En dat gaat prima
Goat 'Commune' Limited edition gold coloured vinyl LP, 7" & CD bundle – Cargo Records UK - cargorecordsdirect.co.uk
Voor wie de gouden vinyl versie nog wilt (eventueel met t-shirt en poster): deze is bij Cargo records in Engeland nog te krijgen. De poster wordt overigens netjes in een tube verstuurd die ze aan het vinyl pakketje vastplakken. En dat gaat prima
Goat 'Commune' Limited edition gold coloured vinyl LP, 7" & CD bundle – Cargo Records UK - cargorecordsdirect.co.uk
0
geplaatst: 2 oktober 2014, 13:27 uur
Goat is een net zo mysterieuze band als de muziek die ze maken. Zelden treden ze op, maar als ze optreden is het weergaloos goed. Ook nog eens altijd gehuld in maskers, hebben ze daarom een bijzondere live-reputatie. Bovendien is hun bandgeluid doordrongen van illustere, godenvererende en mythisch psychedelische afrobeat. Maar dat is nog te kort door de bocht: hun debuutalbum World Music was niet alleen een psychedelische trip, het stond bol van jazz, blazers, rock en zelfs heavy metal. Geen band kent hun gelijke. En nu is daar dan hun langverwachte tweede: Commune.
Commune is minder veelzijdig dan World Music, maar daardoor wel een coherenter geheel. Opener Talk To God toont met de titel al waar deze band voor staat: een band, waarbij je het gevoel hebt dat ze elk moment een van hun bandleden ritueel kunnen slachten en aan de goden zullen aanbieden. Het geluid zelf is psychedelisch en hypnotiserend: we horen een bezwerende groove die 6 en een halve minuut voort dendert. Een indrukwekkend begin, en Goat wijkt zelden af van dit geluid. We horen de heerlijke samenzang van het Zweedse gezelschap: hysterische vrouwenzang gecombineerd met een donkere mannenstem. Maar vooral heel veel repeterende gitaar-riffs, psychedelische rock-akkoorden en stevige metal-klanken. En daar blijft het jammer genoeg bij. Weg zijn bijvoorbeeld de blazers, weg is het sfeervolle free-jazz geluid en verdwenen is de afro-funk van het debuut. Dat is mijns inziens een enorm gemis; het veelzijdige geluid, dat die vele genres tot een pakkend en tegelijk ontoegankelijk geheel smeedde, is verleden tijd. Wat overblijft is desalniettemin een heerlijk trip, waarmee de band een andere richting in gaat.
Commune is niet zo'n schot in de roos als het verfrissende debuut World Music. Het veelzijdige instrumentarium is weg, en vooral het jazzy geluid wordt gemist. Maar de psychedelische voodoo-stijl van deze plaat is in de basis zeer sterk, en maakt Commune wel een tikkeltje toegankelijker. Iets dat ook wel welkom was, na dat bij vlagen ontoegankelijke debuut. Maar Goat live zien, daar gaat het pas echt om. Hopelijk komen ze snel weer langs. Want onlangs speelden ze Incubate nog plat.
Pat-sounds: Album Goat - Commune (2014) - pat-sounds.blogspot.nl
Commune is minder veelzijdig dan World Music, maar daardoor wel een coherenter geheel. Opener Talk To God toont met de titel al waar deze band voor staat: een band, waarbij je het gevoel hebt dat ze elk moment een van hun bandleden ritueel kunnen slachten en aan de goden zullen aanbieden. Het geluid zelf is psychedelisch en hypnotiserend: we horen een bezwerende groove die 6 en een halve minuut voort dendert. Een indrukwekkend begin, en Goat wijkt zelden af van dit geluid. We horen de heerlijke samenzang van het Zweedse gezelschap: hysterische vrouwenzang gecombineerd met een donkere mannenstem. Maar vooral heel veel repeterende gitaar-riffs, psychedelische rock-akkoorden en stevige metal-klanken. En daar blijft het jammer genoeg bij. Weg zijn bijvoorbeeld de blazers, weg is het sfeervolle free-jazz geluid en verdwenen is de afro-funk van het debuut. Dat is mijns inziens een enorm gemis; het veelzijdige geluid, dat die vele genres tot een pakkend en tegelijk ontoegankelijk geheel smeedde, is verleden tijd. Wat overblijft is desalniettemin een heerlijk trip, waarmee de band een andere richting in gaat.
Commune is niet zo'n schot in de roos als het verfrissende debuut World Music. Het veelzijdige instrumentarium is weg, en vooral het jazzy geluid wordt gemist. Maar de psychedelische voodoo-stijl van deze plaat is in de basis zeer sterk, en maakt Commune wel een tikkeltje toegankelijker. Iets dat ook wel welkom was, na dat bij vlagen ontoegankelijke debuut. Maar Goat live zien, daar gaat het pas echt om. Hopelijk komen ze snel weer langs. Want onlangs speelden ze Incubate nog plat.
Pat-sounds: Album Goat - Commune (2014) - pat-sounds.blogspot.nl
0
geplaatst: 2 oktober 2014, 15:36 uur
Ook ik schreef een recensie voor Commune op Zware Metalen.
Goat verraste in 2012 menigeen met de debuutplaat World Music. Het verhaal van het gezelschap is er een dat in mystiek gehuld is. De band zou oorspronkelijk uit Korpilombolo komen, een klein dorpje in Zweden dat een geschiedenis heeft in voodoo. Ook is de band gehuld in kostuums en maskers waardoor er bijna niks bekend is over de identiteit van de leden. Zonder dat verhaal was World Music ook een fantastische plaat die bij het Zware Metalen-publiek in de smaak viel, getuige de 83ste positie in de jaarlijst. Twee jaar later is er een tweede plaat...
Goat verraste in 2012 menigeen met de debuutplaat World Music. Het verhaal van het gezelschap is er een dat in mystiek gehuld is. De band zou oorspronkelijk uit Korpilombolo komen, een klein dorpje in Zweden dat een geschiedenis heeft in voodoo. Ook is de band gehuld in kostuums en maskers waardoor er bijna niks bekend is over de identiteit van de leden. Zonder dat verhaal was World Music ook een fantastische plaat die bij het Zware Metalen-publiek in de smaak viel, getuige de 83ste positie in de jaarlijst. Twee jaar later is er een tweede plaat...
0
geplaatst: 2 oktober 2014, 22:11 uur
Norrage schreef:
Goat is een net zo mysterieuze band als de muziek die ze maken. Zelden treden ze op, maar als ze optreden is het weergaloos goed. Ook nog eens altijd gehuld in maskers, hebben ze daarom een bijzondere live-reputatie. Bovendien is hun bandgeluid doordrongen van illustere, godenvererende en mythisch psychedelische afrobeat. Maar dat is nog te kort door de bocht: hun debuutalbum World Music was niet alleen een psychedelische trip, het stond bol van jazz, blazers, rock en zelfs heavy metal. Geen band kent hun gelijke. En nu is daar dan hun langverwachte tweede: Commune.
Commune is minder veelzijdig dan World Music, maar daardoor wel een coherenter geheel. Opener Talk To God toont met de titel al waar deze band voor staat: een band, waarbij je het gevoel hebt dat ze elk moment een van hun bandleden ritueel kunnen slachten en aan de goden zullen aanbieden. Het geluid zelf is psychedelisch en hypnotiserend: we horen een bezwerende groove die 6 en een halve minuut voort dendert. Een indrukwekkend begin, en Goat wijkt zelden af van dit geluid. We horen de heerlijke samenzang van het Zweedse gezelschap: hysterische vrouwenzang gecombineerd met een donkere mannenstem. Maar vooral heel veel repeterende gitaar-riffs, psychedelische rock-akkoorden en stevige metal-klanken. En daar blijft het jammer genoeg bij. Weg zijn bijvoorbeeld de blazers, weg is het sfeervolle free-jazz geluid en verdwenen is de afro-funk van het debuut. Dat is mijns inziens een enorm gemis; het veelzijdige geluid, dat die vele genres tot een pakkend en tegelijk ontoegankelijk geheel smeedde, is verleden tijd. Wat overblijft is desalniettemin een heerlijk trip, waarmee de band een andere richting in gaat.
Commune is niet zo'n schot in de roos als het verfrissende debuut World Music. Het veelzijdige instrumentarium is weg, en vooral het jazzy geluid wordt gemist. Maar de psychedelische voodoo-stijl van deze plaat is in de basis zeer sterk, en maakt Commune wel een tikkeltje toegankelijker. Iets dat ook wel welkom was, na dat bij vlagen ontoegankelijke debuut. Maar Goat live zien, daar gaat het pas echt om. Hopelijk komen ze snel weer langs. Want onlangs speelden ze Incubate nog plat.
Pat-sounds: Album Goat - Commune (2014) - pat-sounds.blogspot.nl
Goat is een net zo mysterieuze band als de muziek die ze maken. Zelden treden ze op, maar als ze optreden is het weergaloos goed. Ook nog eens altijd gehuld in maskers, hebben ze daarom een bijzondere live-reputatie. Bovendien is hun bandgeluid doordrongen van illustere, godenvererende en mythisch psychedelische afrobeat. Maar dat is nog te kort door de bocht: hun debuutalbum World Music was niet alleen een psychedelische trip, het stond bol van jazz, blazers, rock en zelfs heavy metal. Geen band kent hun gelijke. En nu is daar dan hun langverwachte tweede: Commune.
Commune is minder veelzijdig dan World Music, maar daardoor wel een coherenter geheel. Opener Talk To God toont met de titel al waar deze band voor staat: een band, waarbij je het gevoel hebt dat ze elk moment een van hun bandleden ritueel kunnen slachten en aan de goden zullen aanbieden. Het geluid zelf is psychedelisch en hypnotiserend: we horen een bezwerende groove die 6 en een halve minuut voort dendert. Een indrukwekkend begin, en Goat wijkt zelden af van dit geluid. We horen de heerlijke samenzang van het Zweedse gezelschap: hysterische vrouwenzang gecombineerd met een donkere mannenstem. Maar vooral heel veel repeterende gitaar-riffs, psychedelische rock-akkoorden en stevige metal-klanken. En daar blijft het jammer genoeg bij. Weg zijn bijvoorbeeld de blazers, weg is het sfeervolle free-jazz geluid en verdwenen is de afro-funk van het debuut. Dat is mijns inziens een enorm gemis; het veelzijdige geluid, dat die vele genres tot een pakkend en tegelijk ontoegankelijk geheel smeedde, is verleden tijd. Wat overblijft is desalniettemin een heerlijk trip, waarmee de band een andere richting in gaat.
Commune is niet zo'n schot in de roos als het verfrissende debuut World Music. Het veelzijdige instrumentarium is weg, en vooral het jazzy geluid wordt gemist. Maar de psychedelische voodoo-stijl van deze plaat is in de basis zeer sterk, en maakt Commune wel een tikkeltje toegankelijker. Iets dat ook wel welkom was, na dat bij vlagen ontoegankelijke debuut. Maar Goat live zien, daar gaat het pas echt om. Hopelijk komen ze snel weer langs. Want onlangs speelden ze Incubate nog plat.
Pat-sounds: Album Goat - Commune (2014) - pat-sounds.blogspot.nl
Ik kan mij deels vinden in deze review...
Het is qua geluid inderdaad iets meer 'uitgekleed' maar daardoor inderdaad wel coherenter, true.
Maar metal zul je op deze plaat écht niet horen. Het wordt nergens echt stevig.
Ook is de mannenzang maar op één nummer te horen, namelijk Goatchild.
Overigens loont het om deze plaat een aantal dagen achter elkaar te luisteren, dan valt alles op zijn plek.
0
geplaatst: 3 oktober 2014, 09:20 uur
Ha, was me niet helemaal bewust van het feit dat die "mannenstem" maar op 1 nummer voorkomt. Ten tijde van schrijven niet helemaal paraat. Lijkt wel alsof het vaker aanwezig was, maar dat zal ook wel liggen aan het feit dat het alle nummers een beetje op elkaar lijken.
En het is inderdaad zeker een groeiplaatje. De eerste luisterbeurt was ik danig teleurgesteld, maar het is wel degelijk heel lekker, juist door die bezwerende coherentie
En het is inderdaad zeker een groeiplaatje. De eerste luisterbeurt was ik danig teleurgesteld, maar het is wel degelijk heel lekker, juist door die bezwerende coherentie
0
geplaatst: 3 oktober 2014, 11:21 uur
Ik zal hun debuut ook weer eens een paar draaibeurten geven. Ook heb ik het idee dat er sowieso minder zang aanwezig is op deze nieuweling.
Wel blijft het lekker lo-fi sfeertje aanwezig. Inderdaad schurkt de vrouwenzang soms tegen het valse aan, en is het hoe dan ook negen van de tien keer overstaanbaar. Ik krijg een beetje het gevoel alsof je bij een vreemde stam bent belandt waar de mensen dansen op deze plaat die op een oude ghettoblaster wordt afgespeeld.
Het zijn allemaal ingrediënten die Goat qua sound toch redelijk uniek maken
Wel blijft het lekker lo-fi sfeertje aanwezig. Inderdaad schurkt de vrouwenzang soms tegen het valse aan, en is het hoe dan ook negen van de tien keer overstaanbaar. Ik krijg een beetje het gevoel alsof je bij een vreemde stam bent belandt waar de mensen dansen op deze plaat die op een oude ghettoblaster wordt afgespeeld.
Het zijn allemaal ingrediënten die Goat qua sound toch redelijk uniek maken
* denotes required fields.