Rick Wakeman - Criminal Record (1977)

Dit album is in 1977 op de markt gebracht. Ik had destijds een schoolkameraad, Wido, die dit album in zijn bezit had. En ik had de muziek van deze lp "Criminal Record" op een cassettebandje gezet. Ik weet me nog wel te herinneren dat ik dit heel fijne muziek vond. Op een gegeven moment is Wido verhuisd naar het oosten des lands en ben ik het cassette bandje kwijt geraakt......
Ik heb altijd wel lopen zoeken of ik deze lp of cd ergens te pakken kon krijgen maar helaas, helaas . Gisterenavond moest ik via "gomusic.ru" een album downloaden voor mijn vrouw en eigenlijk toevalliger wijze kijk ik bij artiest Rick Wakeman. En wat zie ik daar tot mijn grote vreugde . Het album "Criminal Record" wordt daar voor $ 0,83 aangeboden . Ik was helemaal de koning te rijk . Al zou ik voor dit album € 20 moeten neerleggen, dan nog zou ik 'm aanschaffen.
Ik heb dit album inmiddels gedownload en ik heb de gebrande cd reeds diverse malen gedraaid .
Tja, ik blijf het nog steeds geweldige muziek vinden . Rick Wakeman is natuurlijk een fantastische toetsenist die op dit album geweldig uitpakt . Het is een mengeling van verschillende muzikale stijlen. Prachtig, prachtig. Persoonlijk hoogtepunt van dit album is het wonderschone "Judas Iscariot". Ik ben echt dol gelukkig dat ik na ruim dertig jaar de muziek van dit album eindelijk weer te pakken heb . 5*

Zeer toepasselijke titel voor deze plaat: zou verboden moeten worden en hup achter slot en grendel

Ik ben dit album vroeg in m'n muzikale ontdekkingsperiode tegengekomen bij de bieb. Ik was een jaar of 14/15 en helemaal into Beatles, Floyd, Camel, Kayak en ging in de platenafdeling van de lokale bibliotheek op zoek naar meer muziek in dit straatje. Als toetsenist had ik ook al ontdekt dat al die geweldige toetsen-sounds kwamen uit Hammonds en Moogs ed. Op een goede dag zag ik deze plaat met die langharige wat somber kijkende persoon achter een vleugel. Mijn aandacht was getrokken. Plaat uit de bak en omgedraaid en toen viel ik toch wel effe stil... Netjes bij elk nummer stond vermeld welke toetsen er gebruikt werden en daar zat flink veel Hammond en Moog bij! De naam Rick Wakeman zei me verder niks (ook Yes was nog niet op m'n pad gekomen).

Meteen aan de kleine bebrilde bieb-medewerkster (waarom werken er alleen maar vrouwen in een bibliotheek?) op de platenafdeling gegeven en de koptelefoon opgezet. Waaaaah! Wat een plaat!! Wat een spel! Wat een sounds!!! De anderhalve gulden betaald voor het lenen van de plaat en thuis meteen op een SA-90 bandje gezet. Een paar jaar later ben ik heel het land gaan afreizen met m'n OV-kaart en veelvuldig naar oa Concerto in Amsterdam geweest waar ik deze plaat voor een gulden of 8 heb gekocht. Gaandeweg het cd-tijdperk langzaam maar zeker die prachtige platen vervangen door cd's. Eigenlijk zeg ik dit verkeerd, want ik heb de platen altijd gehouden (en ben ze blijven kopen). Meer dus voor het gemak ook op cd. Criminal record was echter nooit te vinden en op een gegeven moment kwam ik erachter dat ie nooit op cd was verschenen (alleen in Japan geloof ik, dus hele dure import).

Weer een hele tijd later verscheen dan de verzamelaar "Voyage" waar 2 nummers van deze fantastische plaat op staan. Het was een begin, maar ik bleef het onbegrijpelijk vinden dat deze wereldplaat niet een officiële cd-release kreeg. Middels iTunes dan uiteindelijk een jaar of 2 terug het hele album digitaal verkregen. Net weer gedraaid en oef! Wat een heerlijk album. Virtuoos, swingend, rustig, massaal, pompeus. Zeer divers met prachtige sounds!

Zal nog veel gedraaid worden!

Geweldige plaat die eigenlijk anders klinkt dan alles wat Rick Wakeman tot op dit moment had gedaan. Het is moeilijk om dit album te omschreven omdat het behoorlijk druk en vol is. Storend is dat echter niet, je mond valt eerder open van verbazing.

Statue of justice!!! wat een geniaal nummer! eerst de rustige opbouw en halverwege trekt wakeman alle registers open..... geweldig

Een mooi album van Rick, met heel mooie melodieën. Dit is duidelijk een van zijn beste albums, op the six wives en king arthur na.

Een plaat die me af en toe doet denken aan Six wives, niet alleen omdat hier ook zes (praktisch) instrumentale nummers op staan, maar vooral ook omdat dit album net zo kleurrijk is en Wakeman net zoveel gelegenheid biedt om zijn complete arsenaal aan keyboards en geluidskleuren tentoon te spreiden. En daarvan maakt hij optimaal gebruik, meer nog dan op Six wives, zeker als je hoort hoe hij op de plaatopener tekeer gaat. Ik moet wel zeggen dat ik daarbij de eerste helft het sterkst vind, ook vanwege het stevige fundament van Squire en White; nummers vier en vijf zijn minder pakkend, en Judas Iscariot is wat te ongestructureerd voor mij, met een overdaad aan ideeën waar ik op een gegeven moment een beetje in verdwaal. Desalniettemin als geheel toch wel een sterke en rijke plaat.

Deze staat weer eens op en meteen bij het eerste nummer realiseer ik me weer wat een heerlijk album dit is.

Na het opnemen van Going for the One met Yes duikt Rick opnieuw de studio in voor dit weergaloze soloalbum. Bijgestaan op kant A door collega's Chris Squire en Alan White en op het laatste nummer van kant B door een compleet koor en hetzelfde kerkorgel als dat hij bespeeld op Awaken.

Behoort tot het beste wat Rick Wakeman in z'n lange carrière heeft uitgebracht.

Ik heb Criminal Record uit het stof gevist. Volledig gereinigd en onder een nieuwe Ortofon Blue gestationeerd. Het klinkt beter dan ik ervoer toen ik het album in mijn jeugd draaide. Leuk!
( op aangeven van jullie dat de six wifes of.... nog beter is kan ik niet wachten die op te zoeken via qobuz. Dank voor tip!

going for the one WEERGALOOS

AWAKEN vind ik het fraaiste nummer in het oeuvre van Yes

Kende van Wakeman alleen Journey To The Centre Of The Earth en The Myths and Legends.....
Van lang geleden overigens, ik kocht eind jaren zeventig de LP's.

Deze nooit ergens gezien of gehoord eigenlijk. Ga toch eens luisteren.

Gezien heb ik hem wel vaker, maar nog nooit beluisterd. Altijd gedacht dat zijn eerste drie soloalbums wel de hoogtepunten uit zijn carrière vormden, en dat alles wat daarna komt minder interessant was. Ook voor mij geldt: misschien deze toch eens gaan luisteren. De LP zie ik zo af en toe wel redelijk geprijsd in de tweedehands bakken staan, dus wie weet…