The Glove - Blue Sunshine (1983)

Psychedelica van meneer Smith van het kolossale The Cure en meneer Severin van Siouxsie and the Banshees.. Maar het lijkt op geen van beide bands echt Zeker een duidelijke 80s sound en ook wel vergelijkbaar met bands van dat begintijdperk, zoals dead can dance, cocteau twins of anderen. Maar er zit ook een zekere 60s sound aan. Plaat wordt beter als je hem wat vaker luistert, met name nummers als Like an animal, Looking glass girl, Punish me with kisses, this green city en mouth to mouth Maar de rest zit er niet ver vandaan. Er staat ook rechtoe rechtaan psychedelische mafkezerij op zoals relax of a blues in drag (wel de moeite )
Leuk side-project, 4*

Ter info: dit album komt opnieuw uit in de DeLuze Editions serie van Universal. Zal wel zijn in het kader van het de hele heruitgave van The Cure in die serie. Ga dit album zeker checken, hou wel van jaren 80 psychedelica.

de re-release is absoluut de moeite waard

Staan daar nog bonustracks op?

eens toen ik me verveelde ben ik filmpjes gaan zoeken op youtube, en kwam uit bij "a blues in drag"...wat een prachtige muziek! ik zit er aan te denken deze te kopen (de deluxe). Is hij de moeite waard?

Jazeker meiske!! Ik had al verwacht dat je hem zou hebben.. Maar heerlijke dromerige muziek, heel anders dan The Cure, maar ergens toch ook herkenbaar. Die zangeres heeft ook een lekkere droomstem. Echt een plaatje om je heerlijk bij te relaxen.

Aha, eindelijk komt deze plaat ook in de buurt van de 20 stemmen.. en terecht!
Ik kan ze jou dan ook ten stelligste aanbevelen, lullaby1987!!

Dit side-project van Steven Severin (bassist bij Siouxsie & the Banshees) en Robert Smith (u welbekend als zanger/gitarist bij The Cure, maar op dat moment ook gitarist bij de Banshees) is niet zo maar een hobbyplaatje waar beide heren zich eens wilden amuseren en de 60's tour op gaan.. Neen, het is een must-have plaat voor elke fan van The Cure OF van Siouxsie & The Banshees. En als je zoals mij n°1 fan van The Cure en n°2 fan van de Banshees bent, dan mag dit album al helemaal niet in je platenkast ontbreken. Ik heb ze nog op knalblauw vinyl, gekocht in 1990 met 10 tracks.

Met ook schitterende vocalen idd van Jeanette Landray, een vriendin van Banshee drummer Budgie en zoals orbit al een beetje zegt, het lijkt op geen van beide bands echt ~ alhoewel, The Cure hoor ik er toch wel in terug hoor

Prijsnummers zijn voor mij 'Mr. Alphabet Says' (met Smith zélf op vocals), 'Looking Glass Girl' en 'Punish me with Kisses', maar vooral ..nothing could be worse ..not now ..not ever ..not anymore, 'Like an Animal' waar ook nog een club mix van gemaakt werd (track 13), maar die vind ik eigenlijk minder. Geef mij maar de gewone versie (track1).. In ieder geval schreef Smith rond deze tijd ook het nummer La Ment en daar doet 'Like an Animal' mij altijd wel een beetje aan denken..

[Edit: terwijl ik dit bericht ah typen was, was orbit me nét 7 minuten voor, zie ik ]

lijkt me duidelijk dus... waar heb ik mijn portemonnee gelaten?

En al gescoord, dit album blijft een topper. Zeker de de-luxe-edition is, na de vinyl en gewone cd in bezit te hebben, een zekere hebbeding. Gaaf te horen hoe alles ruw klonk.

Ik heb deze nu ook. Het geluid vind ik veel weg hebben van The Creatures (ook een hobby bandje van leden van Siouxsie & the Banshees), maar ik hoor hier echt wel The Cure door heen, Jeanette Landray klinkt regelmatig als een vrouwelijke Robert Smith.

ik heb deze plaat toevallig pas gekocht , ik ben benieuwd, a blues in drag kende ik al, heerlijk pschydelisch, robert smith mocht in the cure zelf wmb ook eens vaker een piano gebruiken.

Mooie ontdekking van de laatste tijd. Er zitten hele fijne dromerige nummers tussen. Pop met een mespunt Psychedelica. Favoriet: Like an animal.

Wat ik altijd heb begrepen is dat de zangpartijen oorspronkelijk voor Robert Smith bestemd waren. Contractueel mocht die van de platenmaatschappij echter geen leadzanger zijn in een andere band dan de The Cure. Vandaar de keuze voor Jeanette Landray.

Zeer mooie plaat, met een prachtig 'Mr. Alphabet Says'.
Ga ik zeker nog een keer vaker beluisteren. (zoals zoveel platen)

Wat doet Martin McCarrick (Therapy?) eigenlijk op deze plaat?

Die speelde destijds bij Siouxsie And The Banshees.

Nou in 1983 nog niet, hij kwam nadat Robert Smith zich in 1984 weer ging wijden aan The Cure. Hij speelt op deze plaat keyboards en strings (cello met name). Heeft zich naast The Glove en Siouxsie ook bemoeid met This Mortal Coil rond deze tijd.

Na tijden weer eens uit de kast gehaald. The "oude" cure sound sijpelt zo hier en daar door de nummers heen. Mooie songs als Blues in Drag en het zweverige relax.

Mooie plaat, het overgrote deel is echt van grote klasse. TOen ik hem kocht in 1983 (destijds een dure import uit UK) vond ik de lp al mooi maar nu misschien nog wel mooier.
The Cure ten tijde van The Top sijpelt door en al stiekem een beetje naar Disintegration, ook hoor ik vlagen gitaarwerk era Scary Monsters van Bowie. De koele vrouwenstem hoort hier echt bij, geeft de plaat een ijzige sfeer bij vlagen wat goed bij de teksten past. Mr. Alphabet Says is je reinste Kinks piano meets wave, prachtig.
Volgens mij nog steeds een grote onbekende bij het "grotere" Cure publiek, laat dat maar zo