Kayak - Eyewitness (1981)

Ik ken alleen de LP met die 10 man publiek. Op zich wel een aardige plaat, maar op de cd staan kennelijk een hoop extra tracks. The Car Enchanter is neem ik aan The King's Enchanter van Merlin.

Kayak op zijn best.

De laatste stuiptrekking voor de split. Max Werner schittert nog één keer vocaal in "Lyrics". Drie nieuwe nummers, dus dat is ook nog wel aardig. Overigens: "Car Enchanters" is weliswaar de melodie van "The King's Enchanter", maar met een andere tekst. Was een promotiesingle voor een verffabriek...

In de studio opgenomen liveregistratie, op de LP toegevoegd met aanwezig(?) publiek, die op de CD schittert door afwezigheid. Vakkundig uitgevoerd, 3 nieuwe tracks, prima te genieten, maar helaas de zwanenzang van een muzikaal hoogstaande band die commercieel gezien niet langer meer kon opboksen tegen de veranderende muziekstromingen..... tot aan de eeuwwisseling.

Ik ken alleen de versie zonder publiek, en die verveelt snel. De drie nieuwe nummers zijn zonder meer erg plezant, maar de rest van de CD bevat enkel bestaande nummers zonder nieuwe dingen, op Periscope Life na dan. De bonus tracks zijn aardig, maar niet zodanig geweldig dat ze me ter harte gaan. Nee echt, had dan gewoon een EPtje uitgebracht met de nieuwe nummers en had het daarbij gelaten.

Eyewitness - kayakonline.nl

Aardig gespeeld, het smeult lekker door, maar nergens voel ik het vuur. Ik hoor liever de comeback uit 2000.

Wat ik ervan begrepen heb is dat er geen publiek was, maar dat ze op de plaat af en toe een applausbandje aan hebben gezet en dat is op de cd weggelaten. Wel jammer, want mijn vader had deze plaat en draaide hem vaak. Ik was dus gewend aan het 'klapvee-onderdeel', wat ik dus miste toen ik de cd kocht!

Rogyros, probeer eens zelf mee te klappen en te juichen tussen de nummers door als je de plaat luistert

Grappig, ik ken de klaploze uitvoering niet, maar belangrijke reden dat ik live-platen zelden goed vindt is dat ik geen geklap wil horen. Maar ja ik zou het bij een live concert als ik er zelf bij ben ook wel missen denk ik.

Wat Ton Scherpenzeel in zijn blog over Eyewitness schrijft is o.a. dit:

Een weekend daarna werd de fanclub uitgenodigd om hand- en spandiensten te verlenen: zonder publiek, hadden we al in de gaten, klinkt er namelijk geen applaus, en dat is toch essentieel voor een live album. Zo kwamen er dus een mannetje of 100 de studio in, draaiden we de opnames op grote speakers voor hen af en moedigden we de fans aan zo enthousiast mogelijk te doen, alsof ze aanwezig waren bij een concert van Kayak. Dat lukte aardig, wat mij betreft op het overdrevene af: met elk nummer werd luidruchtig in de maat meegeklapt- iets wat in werkelijkheid zelden op die manier gebeurde. We combineerden bij het mixen de echte-fans-geluiden met ander reeds bestaand applaus en gejuich (ik meen ook van een live opname van Peter Koelewijn- nog bedankt, Peter) omdat zelfs goedwillende klappers in de studio niet de ambiance van een echt optreden kunnen waarmaken, en ziedaar, 'Eyewitness' was compleet. Ik heb er nooit meer naar kunnen luisteren- zo verschrikkelijk nep, zo onecht. Ik heb er zowiezo al vrij veel moeite mee om mijn eigen werk aan te horen, zeker de eerste tijd na het voltooien ervan, maar dit heb ik echt nooit meer gedraaid.

Op de CD is dit om de hier bekendgemaakte reden waarschijnlijk dan ook fijn weggelaten of de publieksopname moet niet meer voorhanden zijn geweest bij de digitalisering.

Helamaal duidelijk, Hans!!

Nu heb ik de lp al jaren en jaren niet meer gehoord, dus helemaal helder staat me niet meer voor de geest waar en wanneer er geklapt wordt. Bij Starlight Dancer kan ik me de klapvee aanwezigheid nog wel herinneren, maar verder...
Ik ga de lp binnenkort nog maar eens luisteren. Lijkt me wel weer geinig.

Ik zou graag de versie met klap eens willen horen. Ik kan me hier en daar best wat klap-momenten inbeelden, maar ik wil het graag eens écht horen...

Ik had de LP ook maar in de wetenschap dat er deels een Koelewijn publiek op meedoet en de rest nogal plat overkomt ben ik blij met de latere CD versie. Je mist er weinig aan, ik kon me toen al weinig voorstellen bij een statige Kayak als feestband en het geklap en lompe gejoel vond ik zelfs afbreuk doen aan de verder prima gespeelde en opgenomen plaat. Of een voetbalwedstrijd werd bijgewoond ipv een smaakvol concert.

Ik heb de 2004 remix van deze plaat met applaus van Andre Hazes fans.

Dan moet ie nog een maar een keer opnieuw worden behandeld met publiek van Borsato...

Iets mis met Hazes publiek?

Iets mis met Borsato publiek?

Om verdere escalatie van dit conflict te voorkomen speel ik met het idee een bedrijfje op te richten (Eyewitness BV) waar je online deze cd kunt bestellen met het publiek van je favoriete artiest. Om te beginnen dacht ik aan
1. Kayak
2. Peter Koelewijn
3. Andre Hazes
4. Marco Borsato
5. Normaal
6. Arcade Fire
7. Slayer
Ik zal het ondernemingsplan ook even afstemmen met Ton Scherpenzeel en Max Werner

Muhaha Eyewitness met Slayer publiek...

Opnieuw uitgebracht in de 2-for-1 reeks van Universal, in één verpakking met de originele versie van Merlin. Ik kocht het setje eigenlijk alleen voor Merlin, in de veronderstelling dat de 'live'plaat wel eens tegen kon vallen, vooral omdat Ton Scherpenzeel het allemaal zo nep vond dat hij er niet meer naar kon luisteren. Lange tijd is verondersteld dat de mastertape van deze plaat niet meer voorhanden was, maar ziedaar: Universal komt hier met de originele versie, dus zonder de hierboven genoemde bonustracks en mét publiek!

Natuurlijk is het lichtelijk hilarisch het ingemixte 'publiek' te horen. De opname werd gewoon in de platenstudio gemaakt en de fanclub joelde de stilte tussen de nummers vol. Goedkoop maar effectief. Het enthousiasme klinkt gemaakt, maar als je dat nu even wegdenkt, dan heb je toch wel een heerlijk stevige en goed klinkende live-plaat. Live in de zin van: in één keer gespeeld, dus zonder dubs. Dat mag ik dan tenminste aannemen. Alleen de zang van Reekers zou later toegevoegd zijn.

De geluidskwaliteit is top. En dat niet alleen: er wordt goed gespeeld, met meer passie dan veelal op de studioplaten te horen is. Er wordt echt muziek gemaakt. De wat timide instrumental Irene bijvoorbeeld komt hier heel sterk uit de verf. En, Reekers doet het erg goed en komt soms aardig in de buurt van Werner's stemgeluid.

Is het echt live? Is het onmisbaar? Nee. Leuk is het wel, al is het maar voor de completisten.

Nog even over de tracklist: die bevat wél nummer 12: No Man's Land, maar niet de nummers 13 en 14.

Oeps, ik vergeet nog de drie nieuwe nummers op dit album te vermelden.
Opener Eyewitness is beslist een goed nummer, in Who's fooling Who horen we Max Werner en Edward Reekers in wisselzang, echt 1981-nummer: Kayak goes disco! (In feite bestond Kayak tijdens de opname al niet meer als groep en was Werner soloplaatjes gaan maken, gericht op hitsucces). Only You And I Know is best aardig, maar ondanks de goede melodie een beetje 'stamperig'.

Dat wou ik nog even kwijt. Meer dan 3,5 kan ik er echter niet van maken.

Mijn enige Kayak plaat en daar blijft het ook bij. Deze (live?!) plaat rockt lekker en luisterd lekker weg.
Voor de rest staat Kayak bij mij toch bekend als de maker van iets te gladde deuntjes.

In een bepaald tijdperk zeker wel ja. Met afstand het minste tijdperk overigens. Dus mocht je ze nog een kans willen geven...

Ik heb gelezen dat de eerste platen minder glad en wel goed zijn. Dus als ik die vindt op een platenbeurs ga ik ze zeker nog een kans geven.

De eerste 5 albums met Max Werner zijn gewoon de allerbeste. En allemaal voor een prikje nieuw op cd verkrijgbaar. Als je het daarbij laat kun je je nergens meer een buil aan vallen. Aan de rest wel .

Ik ga ze lekker oldskool op vinyl scoren haha!!

Nieuwe link: kayak - kayakonline.info

Live in de studio met kunstmatig publiek. Welk een uniek verschijnsel.

Ik kende de hits al toen begin 1982 de LP "EYEWITNESS" uit onze winkel meenam en op de pick-up legde. Mijn eerste kennismaking met album tracks van Kayak. Ik vond en vind het nog steeds een geweldige plaat, maar was later weg verrast toen ik de cd-versie kocht. Het gejuich was verdwenen en gelukkig gaf het meegestuurde boekje uitkomst. Het was geen officieel live-album. De tracks waren opnieuw ingespeeld en het gejuich kwam van fans en dat was dan weer opgenomen en tussen de songs gemixed. De versies van de bekende singles zijn goed, de 3 nieuwe tracks zeer de moeite waard en het hoogtepunt vind ik "NO MAN'S LAND", waarin zowel Max Werner als Edward Reekers te horen zijn, inclusief een prachtige keyboard solo van Ton Scherpenzeel. Door de herinneringen een voor mij onvergetelijk schijfje.