menu

Aldous Harding - Aldous Harding (2014)

mijn stem
4,00 (46)
46 stemmen

Nieuw-Zeeland
Folk
Label: Lyttlelton

  1. Stop Your Tears (5:38)
  2. Hunter (4:29)
  3. Two Bitten Hearts (6:25)
  4. Titus Groan (5:06)
  5. Beast (2:40)
  6. No Peace at All (0:30)
  7. Merriweather (5:09)
  8. Small Bones of Courage (6:15)
  9. Titus Alone (5:17)
totale tijdsduur: 41:29
zoeken in:
avatar van erwinz
4,5
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Aldous Harding - Aldous Harding - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Bijna alle nieuwe muziek is tegenwoordig snel en makkelijk te vinden op streaming media diensten als Spotify en Deezer. Persoonlijk vind ik dit een goede ontwikkeling. Via Spotify kun je goed luisteren naar een plaat voordat je besluit om hem aan te schaffen, net zoals je dat vroeger deed in de platenzaak (wat heb ik vaak met een ietwat smerige koptelefoon op mijn hoofd gestaan om te kunnen bepalen waaraan ik mijn zuur verdiende geld uit zou geven).

Het is dan bijna gek of op zijn minst heel verwarrend als een plaat niet te vinden is op de vertrouwde streaming media diensten. Het overkwam me onlangs met het debuut van de Nieuw-Zeelandse singer-songwriter Aldous Harding.

Ik moest dus overtuigd worden door de twee onderstaande songs, die wel op het Internet te vinden zijn, maar dat was meer dan genoeg. De digitale download van het debuut van Aldous Harding had ik een uur later in huis en fysiek lag hij een paar dagen later op de mat.

En wat ben ik er nog steeds blij mee, want Aldous Harding heeft een bijzonder intrigerend en ook bijzonder mooi debuut afgeleverd. Het is een debuut dat op het eerste gehoor niet van deze tijd lijkt. Aldous Harding maakt indringende folk, die herinnert aan illustere voorgangers als Linda Perhacs, Karen Dalton en Judee Sill uit de jaren 60; stuk voor stuk vergeten folkzangeressen die in iedere platenkast te vinden zouden moeten zijn, maar helaas vaak ontbreken. Ook de inmiddels wel in brede kring gewaardeerde Vashti Bunyan is overigens zinvol vergelijkingsmateriaal.

Het debuut van Aldous Harding is een ingetogen plaat, maar het is zeker geen plaat die voortkabbelt. Akoestische gitaar vormt de basis van de meeste songs op de plaat, maar de songs van de Nieuw-Zeelandse singer-songwriter worden in een aantal gevallen verder ingekleurd met strijkers of donkere elektronica, waardoor de muziek van Aldous Harding zowel een vertrouwd als een tegendraads geluid heeft.

De songs krijgen vervolgens hun eigen geluid en karakter door de bijzondere stem van Aldous Harding. De Nieuw-Zeelandse kan net zo pastoraal zingen als de grote folkies uit het verleden, maar doet dit nooit zonder emotie. Aldous Harding is hierdoor in staat om de luisteraar vast te grijpen en vast te houden met haar indringende songs, wat in dit genre een bijzonder groot goed is.

Stop het debuut van Aldous Harding in de cd speler en de meeste liefhebbers van folk zullen negen tracks lang ademloos luisteren naar de donkere en melancholische songs van de Nieuw-Zeelandse singer-songwriter. Het is een effect dat bij herhaalde beluistering niet meer zal verdwijnen.

Aldous Harding maakt, in tegenstelling tot de meeste van haar hedendaagse soortgenoten, geen folky popliedjes die aangenaam voortkabbelen, maar draagt verhalen voor waar je alleen maar heel aandachtig naar kunt luisteren.

Toen ik de plaat een paar keer had gehoord hoorde ik ook wel wat van Joanna Newsom terug op het debuut van Aldous Harding, maar gelukkig is Aldous Harding een veel betere zangeres en blijven haar songs beter hangen.

Het debuut van Aldous Harding dreigt door het ontbreken op de streaming media helaas een wat obscure parel te worden, maar dat is nergens voor nodig. Voor 12 Nieuw-Zeelandse dollar heb je een perfect klinkende download in handen, waarna de cd of LP gewoon in de Nederlandse platenzaak te vinden is. Ga op zijn minst luisteren, want dit is zo’n plaat die eigenlijk niemand mag missen. Erwin Zijleman

avatar van Ducoz
5,0
Door de opener ben ik direct overtuigd!

kistenkuif
erwinz schreef:
...wat heb ik vaak met een ietwat smerige koptelefoon op mijn hoofd gestaan om te kunnen bepalen waaraan ik mijn zuur verdiende geld uit zou geven.


Na aanraden van de platenboer heb ik dit album zoals boven omschreven afgelopen weekend beluisterd en eerlijk gezegd ben ik er niet echt van onder de indruk. Haar stem vind ik (nog) wat dunnetjes en de songs zijn dan wel mooi ingetogen maar ook weinig verrassend. Als debuutalbum heel aardig maar met net (nog) te weinig eigen smoel om me te kunnen overtuigen en het album aan te schaffen. Geen schande want de concurrentie tussen de dames in dit door mij geliefde genre is moordend. De vergelijking met Perhacs, Dalton, Sill en Bunyan in bovenstaand verhaal ontgaat mij eerlijk gezegd. Dat was/is toch wat betreft zangtechniek, stemkleur en composities duidelijk andere koek...?

Overigens heb ik veel waardering voor erwinz niet aflatende stroom van (blog)recensies. Opvallend is wel dat zijn hoge rating van door hem beschreven albums me niet zelden verbaast. Zijn kritieken lopen als een tiet. Ze neigen soms naar verkooppraat bij ruim gebruik van bijvoeglijke naamwoorden. Een kniesoor die er op let. Een klein euvel dat ruimschoots wordt gecompenseerd door zijn goeie tips en informatie.

avatar van Lura
4,5
Heb je Milk roulette van Charlie Dore al beluisterd, kistenkuif?! Misschien kan zij je wel overtuigen.

kistenkuif
Nee. Cheapskate Lullabyes klinkt lekker gevarieerd maar haar laatste ken ik nog niet. Ergens te beluisteren? Doe maar een pm'tje als antwoord anders wordt het zo off-topic met tips tussendoor...

avatar van muziekobsessie
3,0
best leuk ja en pffff wat een lekker ding zeg!

kistenkuif
Wat voor obsessie...?

avatar van Lura
4,5
kistenkuif schreef:
Wat voor obsessie...?


avatar van Ducoz
5,0
[quote]kistenkuif schreef:
(quote)


Dat komt omdat meneer schrijft voor de Velvet (en mania), zijn hoge cijfers en verhaaltjes zijn dan ook puur verkoop. Alleen publiceert hij ze hier los, maar zijn zelfde als in de Mania etc. niet helemaal objectief dus. Punt blijft wel dat hij dat bij minder commerciele platen doet.

kistenkuif
Dat Velvetlogo was me ook al opgevallen. Maar ach, een beetje extra aandacht voor minder commerciële albums en ondergeschoven genres kan geen kwaad en die platenboeren hebben het ook niet makkelijk. Als je door de voorkomende superlatieven heenleest dan staat er voor mij in ieder geval voldoende nuttige en goed leesbare informatie in erwinz' recensies om het betreffende album even te checken. Of juist niet

avatar van erwinz
4,5
Ik schrijf niet voor Velvet. Er staat een Velvet logo op mijn BLOG, maar ook een BOL logo.
Ik schrijf voor de krenten uit de pop en haal de krenten uit de pop.
Dat zijn dus per definitie platen die ik goed vind want anders is hetgeen krent uit de pop.
Geen commercieel belang in ieder geval.

avatar van Rudi S
[quote]Ducoz schreef:
(quote)


Het viel mij wel op dat bij de laatste worp op platomania alles een 8.0 krijgt.
Nieuwsbrief Week 3 (2015) | PlatoMania voor de echte muziekliefhebber

Ik zag in het verleden wel reviews van Erwin op platomania, maar tegenwoordig niet meer, ik lees ook geen gekke dingen in die reviews en lees ze graag.
Misschien schriijft hij alleen reviews van albums die hij goed vindt.

avatar van erwinz
4,5
Ik schrijf inderdaad alleen over albums die ik goed vind.
Ik schrijf nog wel eens wat voor de Mania, maar vooral voor mijn eigen BLOG

avatar van Ducoz
5,0
Ja ik lees ze ook graag hoor!

4,0
Mooie folk. Ligt voor mij ergens tussen het dunne, dromerige van Lau Nau - Nukkuu (2008) en het jankerige van Angel Olsen - Half Way Home (2012) .

Soms een beetje lastig te volgen, door de vreemdsoortig gezongen zanglijnen, maar in dat geval werkt het ook als instrument op zichzelf heel mooi. Op het moment dat er strijkers invallen kan het wel eens te bombastisch worden, maar subtiele tonen van zingende zaag en fluit werken bijvoorbeeld wel heel goed. Echter, over het algemeen is dit een fijn minimaal klinkend album. Vaak dromerig, soms wat donkerder, altijd goed.

avatar van Ducoz
5,0
Volgende week voor 6 euro te zien in Paradiso!

avatar van ohmusica
4,5
Aldous Harding maakt, in tegenstelling tot de meeste van haar hedendaagse soortgenoten, geen folky popliedjes die aangenaam voortkabbelen, maar draagt verhalen voor waar je alleen maar heel aandachtig naar kunt luisteren.
:erwinz


Bezieling zonder echt te willen behagen of als aankleding, zoals het nummer Two Bitten Hearts

avatar van popstranger
4,5
Een album dat ik met een warm hart kan aanbevelen voor eender wie op zoek is naar gewoonweg goede en eerlijke folk. De eerste 2 nummers trekken je mee in een album dat me tot op het einde bleef boeien. Ook al is de wereld nog zo een ongelooflijke warboel en zijn er veel oneerlijke mensen; dit soort muziek
doet je toch voor even geloven dat er nog een sprankeltje hoop is. Muziek die dieper graaft dan het dunne glinsterende laagje dat over onze samenleving hangt spreekt me altijd aan. Het toont de zaken die je nooit te zien krijgt als je je buiten begeeft. De persoonlijke tragedies die we allemaal wel meedragen maar die onder dat laagje blijven zodra we de deur uitgaan. En dat is nu de kracht van goede muziek…

avatar van E-Clect-Eddy
Zo op het eerste gehoor, heeft ze die snik in haar stem die Stevie Nicks nog wel eens gebruikt.

De dame komt naar Amsterdam en omdat Spotify mij de nieuwe single Horizon voorschotelt maar eens wat nummers beluisterd, album volgt later, dit bevalt wel.

Er lijkt een nieuw album "Party" aangekondigd en een 3 album deal met het 4AD label. Verder werkt samen met de producer John Parish bekend van PJ Harvey. Klinkt veelbelovend.

avatar van 4addcd
4,5
Doordat Aldous haar plaat Party op 4ad uitbracht kwam ik voor het eerst met haar (muziek) in aanraking. Hoewel niet mijn genre werd ik betoverd door haar muziek. Tsja, en dan ga je ook op zoek naar meer materiaal. Met een score van boven de 4 geen risico dus dit debuut blind gekocht. Ik heb er een paar luisterbeurten op zitten en ben opnieuw ontwapend door haar stem, muziek en sfeer. Prachtig! Het verbaasd me wel een beetje dat dit onder folk valt, want voor mij neigt dit meer naar country. Een ander verschil is dat haar stem minder varieert dan op Party. Daar heb je echt het idee dat er meerdere zangeressen aan het werk zijn. Soms zelfs binnen 1 nummer! Laatste verschil voor mij is dat de nummers op dit debuut qua opbouw minder spannend zijn. Het lijken vaak op verhaaltjes die ze opkleurt met een passend en prachtig stukje muziek. Maar deze afwijking van mainstraam muziek leveren juist een fascinerende meerwaarde. Less is more en dat is een schot in de roos. Mij heeft ze als fan!

avatar van Bill Evans
Even geprobeerd, omdat ik de hoes nog wel eens voorbij zag komen in het wat-draai-je-nu-topic. Het rare Joanna Newsom-achtige stemmetje staat me echter zo tegen dat ik het heb afgezet. Door dat geforceerde stemgeluid komt het totaal niet oprecht op me over.

avatar van Cor
Cor
geplaatst:
Traag, slepend en melancholiek. Een mooie combi voor een fijne plaat met rootsy folkinvloeden. Ik ben deze dame op het spoor gekomen door de hallucinerend mooie samenzang met Marlon Williams op zijn plaat van het jaar 2019 'Make Way For Love'

Gast
geplaatst: vandaag om 21:58 uur

geplaatst: vandaag om 21:58 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.