The Beatles - Beatles' Greatest (1965)

Een mooie Greatest.

Niet echt The Beatles zoals ik ze graag hoor. Ik ben toch wat meer van hun latere werk!

3.0*

...maar dat kan niet, 1967 hè
heb 'm nog op elpee

Heb em ook op lp, maar The Beatles beginnen voor mij pas na Sgt Pepper...

Dan mis je een paar puike platen, zoals Revolver en Rubber Soul.

Nou Maarten ik zou zeggen het ei weer in.

Ja, inderdaad. Hij zegt dat de Beatles voor hem beginnen bij "Sgt. Pepper", maar "Revolver" staat toch echt ook in z'n top 10. Of is dat een foutje . "Rubber Soul" behoort mijns inziens ook tot de beste albums van de mannen ("Norwegian Wood", "In My Life", "I'm Looking Through You".... ).

I Should Have Known Better staat hier ook op itt de rooie dubbelaar. Mn pa heeft de LP, '1ste kennismaking met' derhalve; jeugdsentiment.

Gave Beatles-verzamelaar met Beatles-werk uit de jaren 1962-1965 die in 1968 verscheen, het jaar waarin The Beatles met hele andere dingen bezig waren.
Iedere track is het feest van herkennig en het is wel een verademing om deze nummers weer eens in stereo te horen, want die EMI-cd's (met uitzondering van 'Help!') klinken met dat mono wel erg mat.

In 1965 was deze compilatie al bij Odeon in Duitsland verschenen, maar de achterzijde van de hoes is natuurlijk anders, want 'Revolver' en 'Sgt. Pepper' waren toen nog niet verschenen.
Later is dit album nog een aantal keren heruitgebracht.
Met deze compilatie haal je dus meteen belangrijke Beatles-stukken t/m 1965 binnen, maar je mist uit deze periode nog wel de volgende N.L.-hits:

Love me do
Money
Roll over Beethoven
And I love her
If I fell
Matchbox
I saw her standing there
Baby's in black
No reply
Help!
Yesterday
We can work it out
Day tripper
Michelle
Bad boy

Een 'Beatles' greatest volume 2' was in dit geval dus wel handig geweest.
Wel leuk dat 'Please Mister Postman' en 'It won't be long' hier aanwezig zijn.

"Please Mister Postman" en "Twist and Sout" prachtige John Lennon rocker. You should play it loud - and I did!

The Beatles overtreffen de originele versies.

Hoe goed ik de covers Please Mr. Postman , Twist and Shout , Rock and Roll Music ook vind op Beatles Greatest ; Het Little Richard nummer Long Tall Sally krijgt een zo sterke ,enerverende vertolking van Paul mee , dat je het bijna als een zuivere Beatle compositie gaat beschouwen. Mocht ik voor de harde keuze komen te staan om de beste cover van de plaat te kiezen dan zou mijn keuze op Long Tall Sally vallen.

en heeft met "I 'm Down" een rocker met bijna hetzelfde niveau als "Long Tall Sally" geschreven.

Harald schreef :[/quote]
en heeft met "I 'm Down" een rocker met bijna hetzelfde niveau als "Long Tall Sally" geschreven.[quote]



I'm down een b- kantje van een single ! De b-kanten van Beatles singles onderscheiden zich van veel van hun tijdgenoten door de hoge kwaliteit. Veel van die nummers zijn dan ook bijna of net zo beroemd geworden als de a-kant.
I'm down is een rocker van formaat.
McCartney is een groot Little Richard bewonderaar en I'm down is hiervan een voorbeeld. Waar anderen en minder getalenteerde componisten al snel vervallen in een goedkoop imitatiestuk , slaagt McCartney met zijn collega's er met verve in een klassieke rocker aan het repertoire toe te voegen.
Lady Madonna , als ode opgedragen aan Fats Domino, ( die het overigens ook zelf gelijk opnam en als single uitbracht) daarover valt hetzelfde te zeggen.

Kan iemand mij nu vertellen uit welk jaar deze lp is? Want ik moet er een presentatie over maken =)

We hebben deze ELPEE thuis nog gehad. Op cd heb ik ze nooit teruggezien. Ik denk dat het voor mij de kennismaking was met The Beatles. Tenslotte was ik pas 12 toen de band splitte, ik kende wel al enkele singles, na deze elpee ben ik toch maar aan de originele reguliere elpees begonnen en een wereld ging voor me open.
Persoonlijk vind ik de band ook pas echt flink evolueren nadat ze gstopt waren met toeren en zich puur op de opnamestudio gingen concentreren, vanaf Rubber Soul was de evolutie eigenlijk een echte REVOLUTIE, gewoon formidabel wat die kerels allemaal gepresteerd hebben, toch?
Het mooiste verhaal uit de popmuziek OOIT!

MIjn eerste kennismaking met The Beatles. Als 8-jarige viste ik deze uit de platenkast van m'n ouders.

Fantastische verzamelaar van de jonge jaren van de Fab Four.

Ik moet bekennen, dat ik de plaat in mijn gedachten eigenlijk redelijk overschat heb.

Je draait zoiets dan te weinig om er een goed actueel oordeel over te kunnen geven.
Maar 30-35 jaar geleden heb ik de plaat fors gedraaid, als één van mijn eerste LP's.

Nu vind ik de meeste muziek op deze cd behoorlijk gedateerd. Ja, wat wil je, gezien de ouderdom (43-45 jaar) kun je zeggen. Maar alles wat er vanaf 1965 van de Beatles verscheen klinkt anno nu beduidend minder gedateerd. Met 1965 dan als overgangsjaar.

Een aantal nummers weet de dans te ontspringen en geeft de Lennon/McCartney kwaliteit al ongegeneerd weer: A hard days night, She loves you, I feel fine en Ticket to ride. De laatste twee nummers horen al niet meer op deze LP thuis.

De rest is eigenlijk 2-minuten rock 'n roll, gebaseerd op hun favoriete helden in die tijd. De covers zijn allemaal treurig, Long tall Sally, Rock and roll music, Twist and shout (gelukkig ontbreekt Roll over Beethoven).

Deze Beatles' greatest geeft haarscherp de scheiding aan tussen deze periode en het vervolg van de carriére van de Beatles. Hoewel de plaat in 1967 verscheen is het daarom heel begrijpelijk dat alles vanaf Help (juli 1965) er niet op is terug te vinden.

Dit moet rond mijn twaalfde één van mijn allereerste elpees geweest zijn dat ik vrij goedkoop op de kop getikt heb.
Ik heb het wel duizenden keren opgezet, mijn vader kreeg er stenen kloten van!
Maar hij begreep wel de grandeur van The Beatles, die daarna eigenlijk pas hun beste werk maakten, eens ze stopten met toeren en zich voluit op de studio gingen concentreren.

Mijn eerste sigletjes waren "The Witch Queen of New Orleans" van Redbone (schitterend, toch?) en Black Dog/Misty Mountain Hop van Led Zeppelin.

Maar via dit album hier ontdekte ik de Beatles, in 1973 kwamen dan die dubbele rode en dubbele blauwe... en pàs door die platen ben ik dan achteraf de originele platen van de band gaan opzoeken en kopen en gaan grijsdraaien.

Al is dit album hier strikt genomen niet veel soeps, en een nogal rommelig samengesteld allegaartje... ik blijf deze uiteraard erg koesteren omdat deze mijn ogen en oren voor de Beatles, toch onbetwist de beste popband ever.... heeft geopend.

War een prachtige (Vlaamse?) uitdrukking. Die ga ik erin houden. Wat zal jouw pa een hekel gehad hebben aan The Beatles of is hij uiteindelijk overstag gegaan?

Hier kan ik gewoon niet meer naar luisteren.
Ik heb deze nummers in mijn leven al teveel gehoord dat de lol er al jaren vanaf is.
Alleen de fantastische Lennon-song 'Ticket to Ride' mag ik vandaag de dag nog graag horen.

Harstikke gaaf, man! We doen pakjesavond altijd met kerst, maar met sinterklaas geven we elkaar alvast iets, dus kreeg ik van m'n lieve vriendin een paar lp's waarvan ze dacht dat ik het zou waarderen (we kennen onze plekken ). Een van die is deze. We zijn 'm nu aan het beluisteren en het geeft een heerlijk gevoel! Nergens meer echt te krijgen en nu op vol volume!!!

Nu de waardering: Misschien is dit niet van hetzelfde niveau als de 'latere' Beatles, maar hier krijg ik een blij gevoel van. Dit is gewoon grote klasse.

Ach, Ad, mijn vader zaliger was een liefhebber van instrumentale muziek, vooral orkesten, wat lichtere jazz en zelfs James Last.
De melodie primeerde altijd bij hem, dàt heb ik zeker ook van hem.
Hij vond The Beatles niet persé slecht en had zelfs wat favorieten, maar toch eerder van wat later; Penny Lane, Michelle, Girl, Nowhere Man, die dingen, daar hield hij wel van;
Hij kreeg hier "stenen kloten" van omdat ik deze elpee tot den treure in mijn kamer, naast de woonkamer nogal luid opzette.... dus niet dat de muziek hem eigenlijk zo tegenstond.

Mijn ouders leven helaas niet meer. Ze hadden helemaal niets met rockmuziek. Vader luisterde naar Duitse Schlagers, Nederlandstalig en cabaret (Sonneveld, Hermans, Kan).
Moeder hield van het Nederlandstalig luisterlied, Franse chansons en jaren 40 en 50 muziek.
Ze luisterden toen ook veel naar Hilversum 3 en bekende Beatlessongs zoals Yesterday en Penny Lane tussendoor konden ze best wel waarderen, maar Rock 'n' Roll Music weer niet.
In de jaren 70 verkochten ze in de shops (Expert, Kwantumhallen, Ter Meulen etc.) cassettebandjes met covertunes van The Beatles. Mijn ouders hadden bij het afspelen niet eens in de gaten dat het niet de originele Fab Four waren.
Ik heb dus de Beatlesmuziek in huis gehaald. Mijn eerste greep was hun eerste album, gevolgd door deze Greatest.
In deze serie zaten ook albums van The Seekers, The Hollies etc.
De plaat heeft al jaren geen naald meer gezien. Ook omdat ik deze nummers teveel gehoord heb.
In de jaren 80 heb ik alle reguliere albums op CD gekocht. Ik was erg teleurgesteld dat de eerste 4 albums in mono waren en greep dus terug naar deze Beatles' Greatest met dat mooie stereo.
Als ik nu iets van de Fab Four draai dan zijn het de albums Rubber Soul t/m Let it Be.
Tussen haaktjes: The Voice of the Beehive heeft ook een album opgenomen met de titel Let it Bee. Volgens mij heeft Rubberen Robbie een plaat uitgebracht met de titel Blubber Zool. (?). Hun versie van Day Tripper (Steuntrekker) blijft in ieder geval fijn.

Om een overzicht te krijgen van de vroege jaren van The Beatles is dit de beste optie. Goed samengesteld, niet te lang en ook niet te kort.

De die-hard koopt alles, maar dit is voor de 'normale' fan alles wat je nodig hebt van het vroege werk van The Beatles.

In een grijs verleden ook mijn eerste LP, ik denk zo voor ongeveer F18,90. Mijn basis voor de vele muziek die ik daarna ben gaan waarderen.

Deze lp uit 1967 is, net zoals oldies but goldies, een beetje in de vergetelijkheid geraakt.
Maar was toentertijd een millionseller. Die pas uit de gratie raakte toen de blauwe en de rode dubbel lp's verschenen.
Voor heel veel mensen een eerste kennismaking met the Beatles.

In 1965 is deze verzamelaar op het Duitse Odeon uitgebracht, de latere heruitgaven (dus ook de Nederlandse) zijn van rond 1967 en daarna (op de achterzijde zijn dus Beatles-albums t/m 1967 afgebeeld). Op de MFP-uitgave (1980) van Rock 'n' Roll Music wordt bij een track Beatles' Greatest 1968 als bouwjaar genoemd. Tot eind jaren 70/begin jaren 80 lag het album in de platenbakken. Daarna heb ik het alleen nog op rommelmarkten etc. gezien.

En op zo'n platenmarkt vond ik vanochtend een haast perfect exemplaar in de 1,50 bak: het zou verboden moeten worden.

Eigenlijk is dit zo ongeveer de Rock 'n Roll verzamelaar van the Beatles. Het beste uit de periode 1962-1965, toen de muziek nog heerlijk recht door was. Hoewel je natuurlijk op een aantal songs, zeker hun eigen songs, al duidelijk de aanzet tot wat in de tweede helft van de jaren '60 zou komen hoort.
Vanmiddag draaide ik Sgt. Pepper's weer eens. Dat is erg prettig. Maar al deze lekkere oernummers achter elkaar te horen, daar is ook helemaal niets mis mee. Een prima en goed samengestelde verzamelaar dus van de 'oude' Beatles. Overigens is niet alles stereo, She Loves You & I Feel Fine zijn bijvoorbeeld mono.

Voor mij als jong 12 jarig kereltje(kan zelfs jonger zijn geweest, maar als je eenmaal 30 bent geworden wordt het geheugen wat minder op sommige punten ) de eerste kennismaking met The Beatles, wie denkt dat The Beatles enkel dit soort liefdesliedjes maakten hebben het zeker fout, maar in de tijd dat dit album uitkwam moest het latere Helter Skelter bijvoorbeeld nog uitkomen, waar je de band een stuk harder kan horen. Maar, deze verzamelaar is wel een heerlijk weg luister plaatje, de nummers zijn allemaal bekend maar (misschien?) juist daarom ook wel weer erg fijn!