Lucinda Williams - Down Where the Spirit Meets the Bone (2014)

Na zoveel tijd is er eindelijk weer een nieuwe plaat van Lucinda Williams. En dan is het ook nog eens een dubbelalbum. Daarmee maakt Lucinda Williams het zich wel direct moeilijk. Er zitten namelijk allerlei valkuilen aan dubbelalbum, zoals: het vasthouden van de spanningsboog, op de loer liggende saaiheid, en en de kans op mindere composities. Toch vind ik dat Lucinda Williams deze valkuilen goed heeft weten te omzeilen op ”Down Where the Spirit Meets the Bone”. Ik kan me best voorstellen dat voor anderen dit album op een gegeven moment teveel van hetzelfde dreigt te worden, maar persoonlijk blijf ik geboeid van begin tot eind. Dit komt vooral door de nog immer raspende rauwe en soms bijna tegen het valse aan schurkende stem van Williams. Deze imperfectie leidt in mijn beleving tot de constante spanning tussen de tekst en muziek. De muziek is een broeierige mix van blues, roots, americana en country. De instrumentatie is geweldig en vooral het gebruik van vele verschillende gitaren vind ik een genot voor het oor. In de meeste liedjes hoor je wel 3 tot 4 gitaarlagen, waarbij ik met name de steel gitaar fantastisch vind. Ook het ronkende orgeltje is een zeer welkome aanvulling op het geluidspallet. Lucinda Williams levert met ”Down Where the Spirit Meets the Bone” wat mij betreft wederom een prachtalbum af.

En wèèr gebeurt het mij: album geluisterd, geroerd, en wil daar wat over schrijven. En dan blijkt niet alleen dat de laatste post die van mijzelf is, maar dat dit ook nog bijna 2 jaar geleden was.

Kom op nou, muziekliefhebbers in het algemeen en liefhebbers van americana en roots in het bijzonder! Dit album van Lucinda verdient zoveel meer: een explosie van muzikale zeggingskracht. En nou niet 'klagen' dat dat het album te lang is, want dit soort goede muziek kan nooit te lang duren. Toch?

Voor mij niet in ieder geval, want ik ga direct hierna naar de (nog wat betere) opvolger The Ghosts of Highway 20 luisteren.

(dubbel) album nr. 11 van Lucinda Wiliams, waarop zij wederom bewijst een singer/songwriter van de buitencategorie te zijn met 20 merendeels bovengemiddeld goede songs (10 songs per album). een prestatie op zich.

geweldige americana met wortels voornamelijk in de blues en rock & roll en minder in de country of folk. herken me niet in woorden als vlakke productie, eerder lekker rauw met alle ruimte voor de muzikanten, met name de gitaristen en haar expressieve stem, dat alles in dienst van haar songs. Lucinda laat zich op dit album vooral als een prima blues zangeres gelden en dat bevalt prima.

vanaf het begin de akoestische opener "Compassion" tot het eind, de prachtige, lang uitgesponnen afsluiter "Magnolia" is het genieten geblazen.

tussendoor veel mid-tempo nummers met als uitschieters op kant 1 "Burning Bridges", "East Side of Town" en "West Memphis" met o.a. Tony Joe White op gitaar en harmonica. nummers als de blues ballad "Cold Day in Hell", het mid-tempo "Wrong Number" en de heerlijke melodie van "Stand Right by Each Other" met fraai spel van Greg Leisz op elektrische gitaar en lap steel doen er nauwelijks voor onder.

de tweede helft opent sterk met het swingende, bluesy "Something Wicked This Way Comes" en zakt daarna iets in met een aantal wat eenvormige songs als "When I Look at the World" en "Temporary Nature", maar eindigt met een 4-tal prachtige nummers, "This Old Heartache" met een heerlijke pedal steel partij van Greg Leisz, het melodieuze "Stowaway in Your Heart", de tranentrekker "One More Day" met fraaie accenten van sax en trompet en het geweldig uitgevoerde J.J. Cale nummer "Magnolia".

onder de (sessie) muzikanten bevinden zich o.a. de vermaarde Bob Glaub (bass), Ian McLagan (Wurlitzer, piano) ex Small Faces, Faces & Stones), Pete Thomas (drums) van Elvis Costello's band The Attractions en Davey Faragher (bass) die lange tijd in de band van John Hiatt speelde.

de glansrollen op dit album zijn n.m.m. vooral weggelegd voor de gitaristen, multi-instrumentalist Greg Leisz, jazz gitarist Bill Frisell, aangevuld door o.a. Val McCallum en Doug Pettibone (bekend van haar live band).

Album werd geproduceerd door Tom Overby, Greg Leisz en Lucinda Williams
Recorded at Dave's Room, North Hollywood, California

All songs written by Lucinda Williams, except "Compassion" words by Miller Williams & additional words by LW & "Magnolia" (written by J.J. Cale)

de liner notes van "Compassion" (een gedicht van haar vader)

"Have compassion for everyone you meet
even if they don't want it. What seems conceit,
bad manners, or cynicism is always a sign
of things no ears have heard, no eyes have seen.
You do not know what wars are going on
down there where the spirit meets the bone"
(Miller Williams)