Andy Burrows - Fall Together Again (2014)

Slechts één bericht hierbij, en dat dan ook nog eens van meer dan tien jaar geleden, ten tijde van de release dus – wát een magere oogst. En ik betwijfel of daar veel verandering in gaat komen, want ik moet het helaas met mijn voorganger eens zijn. Company vind ik echt een prachtige plaat, en deze opvolger bouwt daar op voort met dezelfde soort nummers, dezelfde sfeer en dezelfde arrangementen (met uitzondering van Watch me fall again waarop de elektronische invloed van Tom Smith duidelijk te horen is), maar helaas zijn de composities een stuk minder sterk. De hoogtepunten (You won't find love, Hearts and minds en de afsluiter) zijn van hetzelfde niveau als Company, maar de rest van de nummers beklijft gewoon veel minder – niets hierop is echt slecht, maar teveel is gewoon niet goed genoeg. Ik luister graag naar dit album omdat Andy Burrows zo'n innemende en warme stem heeft en omdat de insteek van zowel muziek als teksten sympathiek is, maar als geheel is het toch wel een pak minder dan Company.