Machine Head - Bloodstone & Diamonds (2014)

Nu zeg je weer wat anders. Eerder zei je dat dat refrein het hele nummer verneukt. Oftewel één van de acht nummers, négen minuten lang. Maar goed, als jij het maar snapt. De kenmerkende zangstijl van Flynn, inclusief Halo en zeker Left Unfinished, vind ik een van de gaafste elementen van Machine Head.

Ja het refrein verneukt het nummer. Maar dan nog blijft er een ijzersterk album over. En zoals ik al zei: in mijn geval zijn er geen bands die perfecte albums maken. Machine Head heeft maar 1 misser op The Blackening, de rest is perfect.

Je bent zo uitgesproken negatief over zijn manier van zingen in die twee stukken, dat het voor mij de indruk wekte dat je zijn hele stem niet pruimt. Het kwam ook door jouw gebruik van het woord stemgeluid. Dat wijst erop dat je zijn stem zeikerig vindt, zo begreep ik het. Ik kan de stukken dromen, en stoor me er totaal niet aan Vind de nummers zelfs gaaf.

Waarom zou ik geen Machine Head-kenner zijn? Omdat ik niet hoor wat jij hoort en niet snapte wat jij bedoelt?

Je hoeft ook niet gelijk zo gepikeerd te doen omdat ik een normale vraag stel. Om jou even aan te halen: 'kom op zeg' Je had jezelf ook gewoon vriendelijk kunnen verduidelijken. Bijvoorbeeld door te zeggen dat je hem een geweldige zanger vindt, maar die twee refreinen gewoon absoluut verschrikkelijk vindt.

Dat kan ik niet begrijpen, maar goed. Smaken verschillen he?

Maar in mijn eerste post maak ik in mijn eerste zin meteen precies duidelijk hoe ik erover denk en dan vind ik het wel vervelend dat dat voor het gemak even genegeerd wordt en jij resoluut besluit dat ik mij compleet aan het stemgeluid van de zanger stoor. In mijn eerste zin staat: Machine Head is eigenlijk precies waar ik van hou. Maar wat kunnen ze soms ook extreem zeikerig overkomen. Dus wat er staat is dus eigenlijk dat Machine Head precies is waar ik van hou, maar ze soms met de nadruk op soms ook heel vervelend kunnen zijn. Met name in liedjes als Halo en Left Unfinished. En dat licht ik vervolgens heel duidelijk toe. Alleen uit dat kun je al opmaken dat ik specifiek dat erg vervelend vind, maar de rest dus uitstekend is. En ja, zijn stemgeluid in het refrein van Halo is verschrikkelijk, maar hij zingt dan ook heel hoog en de melodie is extreem zeikerig. Op de rest van het nummer is zijn stemgeluid geweldig. Ik haal speficiek mijn probleem aan en laat ook weten dat ik het verder een fantastische band vind. Maar goed, we hebben het er al weer veel te lang over. En ik vond je reactie niet zo empatisch, dus vandaar..

Sorry dat ik er dan toch nog even over begin. Was erg nieuwsgierig geworden. Ben dus maar even gaan luisteren.. Het is niet zo dat ik elk nummer van Machine Head kan dromen

Ik vind die ene regel waar het in eerste instantie omgaat bij 'Left Unfinished' helemaal niets mis mee. Integendeel zelfs. Juist het onderbreken van de stompende stukken voor die ene regel en daarna volgen is prachtig! Dat is zelfs juist de dynamiek die ik zo waardeer in de metal van Machine Head. Dat het niet als een constante stoomlocomotief over je heen dendert, maar dat er ook dergelijke tempowisselingen en zelfs rustmomenten inzitten (bijvoorbeeld in 'Halo') vind ik juist erg sterk van de band.. Nog even over 'Left Unfinished'. Hoe het nummer opent vind ik ook geweldig, met het melodietje op die 'kinderpiano' en dan gaat het los; 'OH'. Heel het nummer is gewoon GEWELDIG. Eigenlijk nooit zo concreet naar geluisterd, dus bedankt daarvoor Enige jammere is eigenlijk de 'fade out', dat vind ik dan weer redelijk kansloos.. Maar goed, gaat dan wel weer netjes over naar het nummer 'Elegy'.. En als ik vragen mag JacoBaco. Heb je met de zang in dat nummer (Elegy) geen moeite? Daar wordt in mijn beleving meer 'zeikerig' gezongen dan in 'Left Unfinished'!? En zo zijn er volgens mij vele stukjes zang uit de discografie te filteren die minstens zo 'zeikerig' zijn als die ene regel uit 'Left Unfinished'. Zoals bijvoorbeeld ook op 'Through the Ashes of Empires' in het nummer 'Days Turn Blue To Gray'.

Gelukkig beleeft iedereen muziek op zijn eigen manier

Ja, dat is ook mijn punt. Als je die twee nummers werkelijk te verschrikkelijk vindt om aan te horen, of althans de refreinen, zijn er dan niet veel méér nummers met tenenkrommende hemeltergende afgrijselijke zangfragmenten tijdens de refreinen? Want ik vind die nummers ook geweldig en vind ze niet eens zo afwijken van wat gangbaar is. Flynn heeft zijn stem en maniertjes en doet het nu eenmaal zo.

Het refrein in Halo is te verschrikkelijk om aan te horen, maar de rest niet. Maar omdat het refrein zo verschrikkelijk is, luister ik Halo nooit, maar officieel is de rest van het nummer + zang gewoon briljant. Goede tekst ook overigens! Het is een groot contrast. Althans, voor mij wel. Het refrein (dus stemgeluid + zangmelodie) van Halo met de rest van de zang/het liedje. In Left Unfinished stoor ik mij er ook aan. Ook weer dat contrast. The Blackening is mijn favo Machine Head album. Halo is kut, maar de rest van The Blackening is zo goed dat het mijn favoriete plaat is! En maar 1 nummer met zeikerigheid!
Through the Ashes of Empires heeft inderdaad (in mijn beleving) te veel van dat zeikerige gezang. Bij sommige nummers kan ik dat contrast wel aan, maar vaak niet. Dus ja, er zijn er meer. Ook die jij noemt, maar Left Unfinished was even een voorbeeld. Ik ga ze niet allemaal benoemen. Ik wilde gewoon even een punt maken en gaf 2 voorbeelden.

In zijn totaliteit maakt MH zulke goede muziek dat het voor mij met gemak boven veel andere metal bands uitstijgt. Daardoor is het eigenlijk mijn favoriete Metal band. MH heeft nou eenmaal al een uitgebreid repertoire. Dus los van dat gezeik, zijn heel veel andere nummers dus extreem goed! En dat is ook wat waard. Heel veel zelfs!

Veel sterke nummers,plaat zit goed in elkaar....maar toch weet ie mij niet over de volle lengte te boeien.Belangrijkste oorzaak is dat ik waarschijnlijk een beetje uitgekeken ben op dit soort muziek maar ook het feit dat de meeste nummers te lang uitgesponnen zijn doet Bloodstone & diamonds geen goed,wordt er af en toe wat saai door.Verder wil Machine head soms in één nummer te veel waardoor het alle kanten opgaat.Gelukkig zijn er met onder meer Game over,Beneath the silt en Ghost will haunt my bones prima uitzonderingen maar zo'n nummer als Damage inside,wat wel erg richting Type 'o Negative gaat kunnen ze in de toekomst beter achterwege laten.

Ik ben al weken compleet verslaafd aan dit album. Wat een dynamiek, wat een strot, wat een heerlijke meeslepende en omineuze plaat!
Toch staan er wel een paar stevige missers op, met name Beneath the Silt vind ik ronduit saai. En Imaginalcells ook, dat haalt me helemaal uit de sfeer van het album.

Ik geef het een dikke 4.

Klinkt terug meer richting Through the Ashes of Empires en The Blackening tegenover hun voorgaande plaat dat meer richting klassieke thrash ging.
Now We Die voorspelde al veel goeds: lekkere track.
Mooie nummers met goede opbouw.
Imaginal Cells is een bijzonder nummer dat opvalt na eerste luisterbeurt.
Nog niet echt een favoriet nummer, plaat gaat nog enkele draaibeurten nodig hebben.

Lekker hoor. Afgezien van wat simplistische punkvibes en een kutballad gewoon een lekker rechttoe-rechtaan stampplaatje.

Onterecht deze maar half geluisterd destijds. Prima Machine Head album, misschien weinig vernieuwend maar het beukt wee heerlijk weg. Prima solo's ook, best wat afwisseling. Het vergt ook wat geduld en inlevingsvermogen want 71 minuten is best een stevige zit. Terug in de herkansing kan ik me weer prima vermaken, vooral met het freaky Eyes of the Dead.

ooooooooooohhh....We.. sail in.. to.. the.. Black, subtiel pianootje erbij. Wat een geweldige track(5) is dat toch na het enorme drumgeweld van Night of Long Knives(4). En Eyes of the Dead(6) had ik ook al aangevinkt. ughh, keuzes keuzes.

Ik heb laatst op Youtube voor de gein eens zitten luisteren naar 8-bit versies van dit album. Wat me opvalt is hoe dicht het eigenlijk zit bij klassieke muziek. Met name Eyes Of The Dead, mijn favoriete nummer van het album, zou -afgezien van de drums- zo in een klassiek stuk uit de 18e of 19e eeuw kunnen passen.

Was eigenlijk nooit echt gecharmeerd van deze 'Machine Head' plaat, en het was ook zeker één van de weinige die ik luisterde, het trok me niet en ik was echt niet geïnteresseerd in sommige delen van het album. Toch, als het nummer 'Sail Into The Black' aangaat kreeg ik toch wel wat kippenvel over mijn lichaam, hier zitten in een toch best korte tijdsduur al aardig wat herinneringen aan. Ook 'Beneath the Silt' heb ik altijd erg vet gevonden en ook nu bij de luisterbeurt vond ik het wel om te genieten. 'Now We Die' vond ik ook erg tof en de rest van de nummers zijn leuk maar, vind ik niet bijzonder. Er zitten zeker leuke solo's in maar ik vond het in het algemeen maar een herhaling van iets wat ik al wel gehoord heb bij de mannen en ze kunnen niet meer verrassend over komen.

Voorlopige tussenstand:
01. The Blackening
02. Burn My Eyes
03. Through the Ashes of Empires
04. Unto the Locust
05. The More Things Change...
06. Bloodstone & Diamonds
07. The Burning Red
08. Supercharger

Mijn persoonlijk favoriete plaat van deze band. Erg veel afwisseling en met 'Game Over' het beste nummer wat ze ooit gemaakt hebben voor mij.