Machine Head - Bloodstone & Diamonds (2014)

Een uitstekend album van Machine Head, maar het had allemaal veel beter gekund. De band heeft behoefte aan een producer die betere accenten kan leggen en vooral eist dat veel nummers ingekort moeten worden. Uiteindelijk, hoe sterk sommige passages ook mogen zijn, hoor ik te weinig nummers die ik live graag wil horen. Flynn, huur nou eens een externe producer in!

Geweldig album, flink wat beter dan voorganger Unto The Locust, vooral door meer variatie binnen het songmateriaal en een ruigere en meer intense aanpak. De meeste songs zijn aan de lange kant maar bij Machine Head vind ik dat geen probleem. De band weet constant de aandacht vast te houden, ook nu weer. Veel positieve uitschieters, zoals de loodzware opener Now We Die, het felle Night Of Long Knives en knallers als Eyes Of The Dead en Game Over. Tekstueel ook allemaal weer zeer de moeite waard. Machine Head is en blijft mijn favoriete band.

Laatste maanden weer metal aan het luisteren. Dus deze nieuwe Machine Head kwam voor mij op het juiste moment. Voor mij het beste metal album van 2014. Maar goed, eerlijk zijn. Het overgrote deel van de metal releases zijn dit jaar aan me voorbij gegaan. Je kan ook niet alles luisteren. Maar - zoals ik jaren geleden ook deed - andere genres afwisselen met een stevig stukje metal tussendoor wil ik er wel weer inhouden.. \m/

Qua 'hardheid' sluit Machine Head altijd goed aan op wat ik graag hoor in metal. Harde maar nog verstaanbare en 'zuivere' zang. De snelheid en tempowisselingen met beukende tussenstukken, tezamen met innemende riffs. Zoiets! Hardere en meer duistere metal kan ik op zich ook wel aan. Zachter ook -lol-. Normaal gesproken kan ik een heel album van Machine Head zonder problemen uitzitten. De tijdsduur is de beproeving bij 'Bloodstone & Diamonds'. Heb het album sinds de release 2 of 3x in z'n geheel geluisterd en wat vaker in twee delen.. Of wat individuele nummers.

Absolute uitschieter voor is voor mij 'Night of Long Knives'. Echt een meesterlijke metal track. Verder springen 'Now We Die' en 'Game Over' er uit voor me. De intro van 'Sail Into the Black' is gezien de titel van het nummer erg tof, maar ik vind 'm wel wat lang duren. Was fijn geweest als er net wat meer wind in de zeilen had gestaan

Veel sterke nummers,plaat zit goed in elkaar....maar toch weet ie mij niet over de volle lengte te boeien.Belangrijkste oorzaak is dat ik waarschijnlijk een beetje uitgekeken ben op dit soort muziek maar ook het feit dat de meeste nummers te lang uitgesponnen zijn doet Bloodstone & diamonds geen goed,wordt er af en toe wat saai door.Verder wil Machine head soms in één nummer te veel waardoor het alle kanten opgaat.Gelukkig zijn er met onder meer Game over,Beneath the silt en Ghost will haunt my bones prima uitzonderingen maar zo'n nummer als Damage inside,wat wel erg richting Type 'o Negative gaat kunnen ze in de toekomst beter achterwege laten.

Was eigenlijk nooit echt gecharmeerd van deze 'Machine Head' plaat, en het was ook zeker één van de weinige die ik luisterde, het trok me niet en ik was echt niet geïnteresseerd in sommige delen van het album. Toch, als het nummer 'Sail Into The Black' aangaat kreeg ik toch wel wat kippenvel over mijn lichaam, hier zitten in een toch best korte tijdsduur al aardig wat herinneringen aan. Ook 'Beneath the Silt' heb ik altijd erg vet gevonden en ook nu bij de luisterbeurt vond ik het wel om te genieten. 'Now We Die' vond ik ook erg tof en de rest van de nummers zijn leuk maar, vind ik niet bijzonder. Er zitten zeker leuke solo's in maar ik vond het in het algemeen maar een herhaling van iets wat ik al wel gehoord heb bij de mannen en ze kunnen niet meer verrassend over komen.

Voorlopige tussenstand:
01. The Blackening
02. Burn My Eyes
03. Through the Ashes of Empires
04. Unto the Locust
05. The More Things Change...
06. Bloodstone & Diamonds
07. The Burning Red
08. Supercharger