menu

Deep Purple - Made in Japan (1972)

mijn stem
4,18 (741)
741 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: EMI

  1. Highway Star (6:43)
  2. Child in Time (12:17)
  3. Smoke on the Water (7:36)
  4. The Mule (Drum Solo) (9:28)
  5. Strange Kind of Woman (9:52)
  6. Lazy (10:27)
  7. Space Truckin' (19:54)
  8. Black Night [Osaka - 15th August 1972] * (6:58)
  9. Speed King [Osaka - 15th August 1972] * (8:28)
  10. Black Night [Osaka - 16th August 1972] * (6:58)
  11. Lucille [Osaka - 16th August 1972] * (9:03)
  12. Black Night [Tokyo - 17th August 1972] * (8:01)
  13. Speed King [Tokyo - 17th August 1972] * (7:19)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur: 1:16:17 (2:03:04)
zoeken in:
avatar van sirhc1982
4,5
Ik denk dat dit één van mijn favoriete live albums ooit is! Enige puntje van kritiek is de geluidskwaliteit, maar het is natuurlijk ook al een tijdje geleden dat dit werd opgenomen...

avatar van Larzz
5,0
Geluidskwaliteit is wat mij betreft heel erg goed. Hangt van je installatie af maar Made in Japan kan zich al 45 jaar meten aan de beste geluidsopnamen ook van heden ten dage. Technicus Martin Birch heeft ook later heel wat superplaten geproduceerd van o.a. Rainbow, Whitesnake, Black Sabbath en Iron Maiden.

avatar van gigage
5,0
Ik heb Birch nog niet kunnen betrappen op een uitstekende productie zoals die op Made in Japan.

avatar van Larzz
5,0
gigage schreef:
Ik heb Birch nog niet kunnen betrappen op een uitstekende productie zoals die op Made in Japan.
Nee? Vreemd. Wat vindt je dan van platen als Iron Maiden's Number of the Beast of Powerslave. Klinken behoorlijk goed hoor. Of Black Sabbath met Heaven and Hell en the Mob Rules. Fenomenaal geluid. Of Rainbow-On Stage. Geweldige sound. Die drums van Cozy Powell en de gitaar van Blackmore. Whitesnake's Live in the heart of the City. Supergeluid. Vette gitaren. Mooie bas en geweldig drumgeluid. Ik ben zeker fan van Martin Birch. De enige 2 platen die hij geproduceerd heeft die in mijn opinie wat minder klinken zijn 2 Rainbow studioplaten: Rising en Long Live Rock and Roll. Er lijkt nauwelijks bas op te staan. Ze klinken behoorlijk dun. Geen idee hoe dit komt. Al zijn andere producties bevatten een prima basgeluid. Misschien voorkeur van dhr. Blackmore. Toch de boss he?

5,0
Net weer even naar Child in time geluisterd. Wat een ONGELOOFELIJK WAANZINNIGE gitaarsolo van Blackmore in het middenstuk zeg! Hier komt alles in voorbij: snelheid, scheurend, jankend en gevoelig! Beste gitaarsolo ever!

avatar van Larzz
5,0
EENS! Wat een solo. Blackmore was toen de absolute top!

5,0
geplaatst:
Hoewel ik geen uitgesproken hardrockfan ben, vind ik dit een fanatisch album. Het swingt als een tierelier en de muzikanten krijgen allemaal volop ruimte voor improvisatie en samenspel. Dit album is opgenomen in de meest succesvolle samenstelling van de band en zijn goed op elkaar ingespeeld. Dat is ook goed te horen! De band bestond tijdens dit concert uit Ian Gillan (zang), Ian Paice (drums), Jon Lord (toetsinstrumenten), Ritchie Blackmore (leadgitaar) en Roger Glover (bas) Deze bezetting wordt ook wel aangeduid als Mark II.

avatar van aerobag
4,0
Ze worden tegenwoordig misschien dan wel gekscherend weggezet als dinorockers, toch is Deep Purple wel een van mijn favo dinorockers. Unieke vocalen, woest gitaarspel en geweldige staaltjes meeslepende songwriting..Dit is ook een erg fijn live-album, niet alleen een verzameling van hun toppers, maar ook met welkome alternatieve takes en het betere gesolo. Sterke opname ook voor een die uit ’72 afstamt.

avatar van AOVV
Dit is inderdaad een fan-tas-tische live-plaat, aerobag! Deep Purple op de absolute top van hun kunnen. Wat een genot moet het geweest zijn dit live te mogen aanschouwen.. Nou ja, ik ben al zeer opgetogen dit op CD in huis te hebben!

5,0
Kocht destijds het dubbel album en er staat geen zwak nummer op. Nog steeds tijdloos!

avatar van dumb_helicopter
3,5
Omdat deze in de top-250 stond toch ook eens tijd voor vrijgemaakt ondanks dat ik vaak minder geneigd ben livealbums op te zetten. Het begint werkelijk fenomenaal en de eerste drie nummers zetten echt alle registers open. Wat een verschil met hun doortocht op Graspop een paar jaar geleden, waar je pijnlijk kon vaststellen hoe oud deze mannen ondertussen geworden zijn. Child in Time is ook een nummer dat ze al heel lang niet meer live speelden waardoor het wel fijn is dit eens in een livesetting te horen. Echter begint het vanaf The Mule (die drumsolo werkt waarschijnlijk live wel, maar als je dit op plaat hoort (ook al is het een livealbum) dan komt dit toch eerder te lang gerekt over) de plaat wat wisselvalliger te worden. Soms iets te veel oeverloos gesoleer, soms te weinig in your face. Al bij al een zeer degelijke liveplaat.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:11 uur

geplaatst: vandaag om 18:11 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.