Deep Purple - Made in Japan (1972)

In de omschrijving achter het linkje lees ik (gelukkig) weer dit:

"Deep Purple's legendarische 'Made In Japan' krijgt de ultieme viering met deze adembenemende 10LP Super Deluxe Edition. Precies 53 jaar na die iconische liveoptredens komt deze box uit, inclusief Steven Wilson's stereoremaster van het originele 2LP-meesterwerk."

Dat heeft elkaar gekruist dan. Of ik heb er overheen gelezen. My bad.

Als ik die naam lees, heb ik al gegeten en gedronken. Vooral spul van Yes is danig verneukt door deze quasi-eclectische grapjas.

Dat adembenemende zal ongetwijfeld verwijzen naar het gevoel dat je krijgt als je kennisneemt van de prijs. Zou er niet aan moeten denken een zenuwbehandeling te moeten ondergaan bij de tandarts, terwijl op de achtergrond een van die lp's draait - the horror om met Marlon Brando te spreken

Maar Mju, 135 euro voor een 10LP boxset is toch niet adembenemend tegenwoordig? Of bedoel je adembenemend goedkoop?

Niet iedereen heeft thuis een pinautomaat; is al mijn (maand)zakgeld in 1* op. Bovendien Deep Purple R U kiddin'me

Ik heb hier thuis een geldboom gevonden, best handig zoiets.

Ik weet het. "Made in Japan" is onbetwist het beste live album ooit uitgebracht. Maar toch... de ene na de andere Super Deluxe CD/LP box verschijnt voor een belachelijk hoge prijs. Dat staat mij steeds meer tegen. Ook al is het een Super Deluxe box van de beste rockband allertijden.

Ik heb inmiddels de Steven Wilson remix van het originele album geluisterd en in het bijgevoegde boek gelezen dat hij nogal onder de indruk was van de originele opnames op 8-track tape, ook hoe de 8 microfoons bij de opnames waren gebruikt. Hij heeft voor de 2LP/CD er voor gekozen om dit geluid vooral zo te laten en het alleen wat helderder te remasteren.

Goede keuze dus en dat is ook te horen. Mijn enige kritiekpunt is dat de bas nu wat zwaar doorkomt, maar dat is makkelijk op te lossen door de bas op mijn versterker wat lager te zetten. Verder is er vooral een mooi helder, gedetailleerd en gelukkig authentiek geluid te horen. Heeft 'ie heel aardig gedaan die Stevie.

Hij heeft dus alles zoveel mogelijk gelaten zoals het is, alleen de bas wat zwaarder aangezet? Ik chargeer nu natuurlijk, maar je omschrijving klinkt nu niet bepaald als een remix waar dusdanig aan het geluid gesleuteld is dat er een heel nieuwe audio-ervaring ontstaat. En dat laatste is toch een beetje waar je op hoopt/rekent als je Wilsons naam tegenkomt.
Want hoewel hij een aantal remixen heeft gemaakt van oude albums die mij anders naar zo'n album doen luisteren, zijn er ook albums waarvan ik denk: daar had hij beter van af kunnen blijven. Eens over de Yes-remixen. Daar ben ik niet ondersteboven van. Zijn behandelingen van enkele Jethro Tull-albums en bijvoorbeeld ook XTC's Drums and Wires hebben bij mij daarentegen geleid tot een soort herontdekking van albums (Aqualung, Thick as a brick) die in hun oorspronkelijke versie wat mat en dof klinken.

Audiotechnische opknapbeurten vind ik doorgaans prima. Tenminste, als de originele dynamiek, dus zonder compressie, maar bewaard blijft. Ik ben eigenlijk niet zo'n voorstander van echte remixen die het totaalgeluid wezenlijk veranderen. Ik beschouw die in het beste geval (de Tull-albums dus, die echt helderder zijn gaan klinken) als en alternatief dat gewoon naast de originele versie mag bestaan.

@gaucho: klopt, het is een remaster (audiotechnische opknapbeurt). Juist de originele dynamiek is gebleven, dat kan zelfs voor de bas gelden. Door die opknapbeurt zet ik die persoonlijk iets lager op mijn versterker, maar dat is smaak.

De term remix is voor de 2LP gebruikt voor een remaster. Mogelijk is de blu-ray uit de CD box wel een echte S.W. remix en niet alleen een remaster.

west schreef:Graag ontvang ik je adres via een persoonlijk bericht!

Hans' moeite herken ik wel. Heb ook die Quobox gelaten voor wat ie is, weet nu al dat ik die niet veel zou draaien. Ik hou het lekker bij mijn oorspronkelijke vinyl.

Op Spotify is ie te beluisteren. De Steven Wilson remix. Voor zover dat een goed beeld geeft, is het volgens mij wel degelijk een remix. Het gitaargeluid klinkt heel anders. De drums zijn door die extra klanken van geluid veranderd. Het geheel is wat ruimtelijker gemaakt. Het lijkt alsof van een 4:3 filmopname een 16:9 versie is gemaakt. Dat levert ook vervorming op. Ik vind het erg onnodig allemaal. Met de oorspronkelijke organish klinkende mix was niet zo veel mis.

Hier ben ik het volledig mee eens, want wat voegen al die mega superdeluxe boxen nog als extra toe! Denk dat veel liefhebbers die hier regelmatig berichten posten heel veel cd,s en/of lp,s hebben. Er zijn er denk ik genoeg die richting de 1000 of nog (veel) meer hebben! Ik heb rond de 1000 cd,s, wil ik die allemaal afspelen dan duurt dat 1000 dagen oftewel bijna 3 jaar! Van deze plaat had ik eerst de originele 1 cd met 'gouden' kaft, en later heb ik ik nog de 2 cd erbij gekocht, en later ook nog de 3 cd Live in Japan 1993 die hier ook op dit forum staat, waarom zou je dan nog in hemelsnaam overal een mega deluxe set van willen? Puur voor de heb, of om hem 1 keer af te spelen, of regelmatig, waardoor de rest van je cd collectie in de vergetelheid raakt! Wat mij betreft is dit een kwestie van overdaad schaadt! Maarrrrr anderzijds is het ook wel weer leuk dat je die extra keuze hebt, want je hoeft het NIET te kopen!

Heel verstandig!

Zeker omdat de aanbieding alweer voorbij is.

Ik zal die Steve Wilson mix eens checken. Kan het me bijna niet voorstellen maar misschien ga ik dit album dan iets leuker vinden..

Nee, omdat het een onzinnige uitgave van het beste live album allertijden is.

.............. van 'must-have' naar 'onzinnig'.........

Inderdaad want overdaad schaadt. Voor de goede orde: we hebben het dus over de Super DeLuxe lp/cd box van een paar honderd €uri.

10 elpees voor 155 euro. (Ja, de aanbieding is wieder zurück!)

Het is niet een heel ongebruikelijk bedrag voor dergelijke boxjes. Ik zag in Lissabon flesjes Port die meer kosten.

Maar wat koop je dan? 5 keer een Japans Deep Purple concert uit 1972? Ook al ben ik de grootste Deep Purple fan die er op aarde rondloopt, ik hou het gewoon bij de geweldige (geremasterde) versie van "Made in Japan" uit 1972. Met een paar bonusnummers, dat dan weer wel...

Ik koop dit niet.
Maar ik ben dan ook niet echt een doorgewinterde Purpelaar

Ook "een doorgewinterde Purpelaar" gebruikt, als het goed is, zijn nuchtere verstand... Er staan al zo heel veel Deep Purple live albums thuis op de plank. Ik zeg het nog maar een keer: overdaad schaadt.

Nee, we hebben het over de Super Deluxe box op 5CD en Blu-Ray van 80 euro:
Deep Purple - Made In Japan -2025 Edition/steven Wilson Mixes- kopen? | platomania.nl

En op 10LP van eerst 135 en nu 155 euro:
Made In Japan (2025 Mixes Deluxe 10 LP Box) - Deep Purple | Platenzaak.nl

Dus niet een paar honderd euri, wat andere artiesten soms wel voor zoiets vragen.

Wat is dan de overdaad? En waar schaadt het dan precies?

Het is maar net hoe je het bekijkt! Voor iemand persoonlijk kan dat best zo voelen toch? Maar algemeen gezien kun je het niet zo stellen, want waar de 1 geen belang bij heeft, kan het voor de ander wel super waardevol en een uikomst zijn!

Als ik zie waar jij overal berichten plaatst en wat jij allemaal koopt, dan vraag ik mij af wanneer je dat allemaal kunt afspelen, en hoe vaak, of vind je het gewoon leuk om veel speciale versies te verzamelen?

Ik ben het eigenlijk bijna volledig met jou eens, alleen vind ik het wel wat vreemd dat 'de grootste Deep Purple fan op aarde' de 8 cd versie van het Live album van Status Quo uit 1977 wel de moeite waard vind, en de superdeluxe versie van zijn lievelingsband niet, daar ben ik eigenlijk wel benieuwd naar?

Ricardo, je hebt helemaal gelijk! Een half jaar geleden heb ik inderdaad de 8 cd versie van "Status Quo Live!" gekocht. Mijn ervaring? De extra concerten heb ik één keer beluisterd om tot de conclusie komen dat ik toch het liefst naar de oude vertrouwde 1977 versie van "Status Quo Live!" luister. Ik vrees dat met mij met al die extra Japanse Deep Purple concerten uit 1972 net zo zal vergaan. Daarbij: rond de €150 is belachelijk te veel euri, zelfs voor een Super DeLuxe "Made in Japan".

Ik heb gelukkig niet alles gekocht waar ik berichten plaats, anders was ik failliet. Ook ik gebruik wel Spotify. En ik koop al muziek sinds 1978...

Als ik iets koop beluister ik het meermaals. Dit Made In Japan is samen met hun albums uit die tijd toch wel het hoogtepunt van Deep Purple. Dus daarom ben ik wel voor deze box gegaan met korting (10LP box en boek voor 135 euro).

Zo vergaat het mij ook, ik heb al 3 versies van Made in Japan op 6 cd,s, en wat zou ik met nog meer moeten! Ik draai altijd de deluxe 2 cd versie, en eigenlijk vind ik dat al mooi zat! Te duur vind ik de superdeluxe versie zeker niet, ik bedoel 10 lp,s voor 150 euro is 15 euro per lp, met boekwerk! Als ik het zou kopen zou ik niet weten wat ik ermee moet, want het kost gewoon teveel tijd om alles te gaan afspelen.

Met mijn ene schamele versie met ook maar één ceedee erin: I rest my case.

Een uitgelezen mogelijkheid voor jou dus om de superdeluxe versie erbij aan te schaffen, dan kun jij iedereen hier eventjes vertellen hoe die 10 platen allemaal klinken