Steve Rothery - The Ghosts of Pripyat (2014)

Ik ben de afgelopen jaren een groot liefhebber van Rothery's werk bij Marillion geworden, maar op deze plaat kan hij mijn aandacht niet vasthouden. Alles is ongetwijfeld met de grootste zorgvuldigheid gecomponeerd, gearrangeerd en gespeeld, en de solo's zijn mooi en smaakvol, maar er staat eigenlijk geen enkel nummer op waarvan de melodieën en de begeleiding echt spannend of interessant zijn, de beroemde gasten ten spijt. Uitzondering is de tweede helft van White Pass, waarbij opeens wèl de haartjes in mijn nek overeind gaan staan, zoals zo vaak wanneer Rothery plotseling snerpend een nummer van Marillion binnen komt zetten. Híér gebeurt dat te weinig. Misschien ontbreekt er te vaak een zangmelodie om tegen in te gaan; voor mij kabbelt het album in ieder geval meer voort dan dan het bruist.

De eerst paar keer kon het me niet direct raken. Het is wel goed, maar, soms toe safe, kabbelt het lekker voort en wordt het nooit ergens echt spectaculair of komt er spetterend gitaarvuurwerk voor bij. Echter, hoe hoe vaker ik er naar luister, hoe meer ik het idee heb dat dit juist wel de kracht is van het album. Het is echt heerlijke muziek die een gemiddelde score van een film niet had misstaan.

Uitzondering is zoals boven ook vermeld, het tweede deel van White Pass waar even een heerlijk zware rif wordt aangezet. Donders wat een lekker nummer.

Man die gast kan spelen !!!!!

Op de dubbel live BR Live In London klinkt het echter wel wat rauwer en ruiger en hebben de nummers niet langer die kabbelende sfeer die je soms eerder in slaap sust dan op je puntje van je stoel brengt en klinkt het echt veel interessanter. wat is dat met gitaristen. Studio is het wat gezapig maar live kan het ineens wel. Kijk naar Gilmour's On An Island. Studio een snorfiets van jewelste, maar live ineens een heel ander beest en daarmee zoveel beter. Iets soortgelijks zou kunnen worden gezegd dan dit album.

Aanrader. Vast, maar zou dan wel direct ook de Live In London BR aanschaffen. Zeker ook omdat het album op met het tweede concert op BR (Bush Hall, London, on 8th November 2014) integraal wordt uitgevoerd.

Als dit in DTS HD was afgemixed was dit vast om je vingers bij af te likken geweest.