Mountain - Nantucket Sleighride (1971)

De dikke gitarist Leslie West met zijn vette ronde gitaargeluid. Dat klinkt verschrikkelijk goed bij nummers als "Travellin' in the Dark" en "Tired Angels". Tot op de dag van vandaag. Maar ook de titelsong zelf, "Nantucket Sleighride", is een prachtig nummer, goed ingezongen door de helaas veel te vroeg overleden bassist/componist Felix Pappalardi. 4,5*

Het probleem dat ik met dit album heb is precies wat ik ook heb met andere platen van Mountain. Op hun beste momenten hoor ik de vinnige gitaarpartijen, de pompende bas, de drummer die compleet uit z'n dak gaat zonder een slag te missen, de subtiele keyboard-invulling, de melodieuze composities en de prachtige stem van (liefst) Pappalardi, en wanneer ik Don't look around, Travelin' in the dark en het wonderbaarlijke titelnummer draai ben ik echt van overtuigd dat dit de beste band in de wereld is. Maar dan komt er weer zo'n doorsnee bluesrocker als The animal trainer and the toad, of die zich voortslepende eindsolo's van Tired angels en The great train robbery, of zo'n zangpartij van Leslie West die eigenlijk maar op één manier kan brullen, en dan moet ik toch concluderen dat ook een regulier album als dit voor mij te onevenwichtig is. De hoogtepunten zijn briljant, maar er staat ook teveel middelmatigs op om dit over de héle linie echt een geweldige plaat te kunnen vinden.