Star One - Space Metal (2002)

een flinke dot cheesiness deze plaat maar ook een paar aardige songs zoals set your controls, high moon en vooral master of darkness. 3*

Maar waarom deze nou Star One heet ? Ayreon was toch ook goed geweest, klinkt iig als Ayreon

De verschillen met Ayreon zijn niet talrijk, maar toch zeker hoorbaar. De seventies space invloeden liggen er hier toch dik bovenop en het geluid is tamelijk warm. Qua songs komen hier leuke dingen voorbij, maar het haalt het niet bij het betere Ayreon werk. Als Ayreon fan mag je dit niet over het hoofd zien.

Ik heb de plaat net toevallig weer eens onder het stof vandaan gehaald, en ik moet zeggen dat ik helemaal vergeten was hoe goed 'ie was! Het is wel alleen de 'metal' kant van Lucassen, maar bijna elk nummer bevat bijzonder stoere riffs, met een enorme glansrol voor Russell Allen, wat een topzanger is dat toch!

Wat een abominatie.
Als dit spacerock is, dan ben ik een toverheks.

Dit is gewoon power/prog metal.
Ben ik geen fan van, dus ben behoorlijk in de aap gelogeerd.

Maar het ergste vind ik de Hawkwind-medley. Spirit of the Age in speedmetal-mode, wat moet ik daar nu mee.
Nog slechter is de industrial-shit-versie van Space Oddity. Bah, bah driewerf bah.

Aangezien, dit een ver van mijn bed show is, geen cijfer. Dat zou niet eerlijk zijn.

Ik vind het echt een heerlijk album! Weinig inhoud, maar gewoon lekkere nummers die niet vervelen.

Ik ben fan hoor!

BESTE plaat! Deze luistert zo donders fijn weg in de auto. Loudness aan en dreunen maar!
High Moon is een heerlijke klapper.

High moon heeft dat lekkere middenstuk van Zero the hero van Black Sabbath.

Nu de nieuwe CD er aan begint te komen, deze ook maar weer eens in de speler gelegd. Hij blijft wel erg lekker!
Ik hoop dat de nieuwe net zo goed is!

Met de tweede plaat op komst heb ik dan toch maar even de eerste voor het eerst op CD aangeschaft. Blijft toch een heerlijke plaat, geweldige cast!

Heerlijke plaat!!! Pakkende melodieen en heerlijke refreinen. Echt een top plaatje!!!

Jammer dat ie dit niet meer maakt...

Net uitgekomen!!
Star One - Victims of the m...

Dat weet hij denk ik al want die geeft hij een 1. Deze een 5! Het is inderdaad dan ook een hele andere plaat...

Zijn er nog meer mensen die The Eye of Ra een beetje ietwat vinden lijken op Into the Black Hole?

De hardere metal-aanpak zoals op het Ayreon-album Flight of the Migrator te horen is, wordt hier doorgetrokken op het eerste album van Arjen Anthony Lucassen's Star One-project, Space Metal.
Het bevat een scala aan over het algemeen lekkere en aanstekelijke nummers gebaseerd op klassieke SF-films en -series. Het klinkt allemaal erg herkenbaar en de link naar Ayreon is muzikaal overduidelijk, alleen qua niveau zijn de nummers lang niet zo imponerend en goed als die van Ayreon. Wellicht een te hoog verwachtings-patroon of is de verrassing er een beetje af? Ik denk persoonlijk het eerste, aangezien ik vooral het Universal Migrator-project ijzersterk vind en daarom ook een bepaald verwachtingspatroon had bij Space Metal.
Vocaal en muzikaal zit het over het algemeen wel snor. Als je zangers als Russel Allen en Damian Wilson kan strikken, dan zit het sowieso wel goed. Ook Dan Swanö is prima en Floor Jansen veegt met praktisch elke andere zangeres met gemak de vloer.
Compositorisch denk ik alleen dat er nog meer uitgehaald had kunnen worden. Daar komt ook nog eens bij dat overduidelijk te horen is, waarom het leeuwedeel van de nummers op de bonus-CD left-overs zijn, aangezien nummers als "Spaced Out" en "Inseparable Enemies" het absoluut niet halen bij de rest.
Ook de cover van "Space Oddity" is niet geslaagd te noemen. Daarbij moet ik ook bekennen dat ik me af en toe irriteer aan de vocalen van Arjen zelf. Hij heeft zo nu en dan de neiging om zich een vervelend Engels accent aan te meten, wat hij eigenlijk niet moet doen.
De rest van het essentiële deel van het album kent een aantal erg goede nummers, maar ook wat vullers. Zo is "Set Your Controls" een pompeuze en sterke opener, is "High Moon" met gemak zo'n beetje het beste nummer en neigen meer epische tracks als "The Eye of Ra" en "Starchild" naar het meer grootsere werk van Ayreon.
Helaas dus ook wat vullers zoals het wat saaie "Sandrider" en "Intergalactic Space Invaders".

Blijft over een voor een deel geslaagd album, die ik alleen zeker niet zo vaak zal draaien als het overgrote deel van het Ayreon-werk. Simpelweg omdat het album me gewoon minder raakt.
Maar voor zo nu en dan toch wel best lekker en ondanks m'n kanttekeningen daarom toch nog een 3,5, want écht slecht wordt het gelukkig nergens.

Ik heb de integrale live-uitvoering nog op DVD staan. Ik moet direct gniffelen als ik terug denk aan die strakke zilvere spacepakjes

Oh ja !!! Je zou bijna denken dat Arjen het expres gedaan heeft.

Na the theory of everything beluisterd te hebben, deze ook maar weer eens uit de kast gehaald. Wat een heerlijke plaat, vooral voor in de auto. Wel oppassen met de snelheid, gaat ongemerkt omhoog.

Vanwege de aanwezigheid van de karakteristieke zang van Damian Wilson, de manier waarop Floor Jansen hier in koortjes gebruikt wordt en door sommige melodiebuigingen moet ik bij dit album soms denken aan Into the electric castle, maar dan kwalitatief net een treetje lager met helaas iets meer "gewone" metal en wat minder muzikale zijsprongetjes en instrumentale uitweidingen, zodat bijvoorbeeld ook Ed Warby hier niet zo goed uit de verf komt als gewoonlijk. Dat maakt hier een degelijke maar niet geweldige ode aan diverse space operas van, met High moon en het meeslepende Starchild voor mij als hoogtepunten (en met een speciale vermelding voor Intergalactic space crusaders dat zó catchy is dat het bijna een single zou kunnen zijn). Wellicht waren mijn verwachtingen ook wel te hooggespannen en mag ik dit niet met het beste werk van Ayreon vergelijken, hoewel ik niet het idee heb dat Lucassen aan dit nevenproject minder zorg heeft besteed dan aan zijn "reguliere" werk (tenzij dus misschien in compositorisch opzicht). Maar ja, echt slecht of saai wordt het natuurlijk ook nergens, zoals ik CorvisChristi hierboven gelukkig kan nazeggen.

Goede progpower met briljante Russel Allen, maar ook Damian Wilson heeft zo'n karakteristieke mooie stem. Veel te laat ontdekt. Set Your Controls is mijn hoofd niet uit te krijgen. Ook High Noon, the Eye of Ra en Intergalactic Space Crusaders zijn gaaf.

Op zich prima, maar niet echt een toevoeging t.o.v. eerdere Ayreon albums omdat er veel melodielijnen worden herhaald.

Net een interview gezien met Arjen. Blijkbaar zou dit een solo album worden voor Bruce Dickinson (Iron Maiden). Arjen had 12 instrumentale tracks geschreven waar Bruce teksten voor ging schrijven en inzingen.
Het project ging niet door omdat Arjen het nieuws op forums deelde, en daar was het management van Bruce "Not Amused" over. Omdat het zonde was om alles weg te gooien heeft hij wat vrienden bij elkaar geroepen om een apart project van te maken. En waarom nummers over syfy films? Dan hoefde hij zelf geen onderwerp te verzinnen.

Voor mij het makkelijkste album van deze marathon. Het eerste album van Star One staat al sinds 2003 bij mij in de kast. Niet dat ik Space Metal al twintig jaar platgedraaid heb, maar op een of andere manier ben ik het heel langzaam gaan leren kennen. Qua stijl is dit vooral ee voortzetting van de tweede Universal Migrator. Ook deze cd is een mix van power en prog metal. Draaide ik het eerst vooral vanwege Set Your Controls, later ben ik Perfect Survivor heel erg gaan waarderen. Inmiddels vind ik juist dat middensegment heel erg goed. High Moon, Songs of the Ocean, Master of Darkness... Allemaal hebben ze een geweldige opbouw die minstens zo indrukwekkend is als de climax waar ze naartoe werken. Het zijn allemaal heel dramatische songs. Door de verschillende thema's is het album heel afwisselend geworden. Songs of the Ocean heeft de sonarklanken, The Eye of Ra heeft Egyptische invloeden en Master of Darkness is uiteraard vrij duister.

Er zijn relatief weinig gastmuzikanten hier. Het zijn vooral Sir Russel Allen, Damian Wilson en Floor Jansen die achter de microfoon staan. Van deze drie vind ik Floor hier de beste, maar het moet gezegd worden dat op vocaal vlak werkelijk niets te klagen is. Allemaal topprestaties. Zo ook de rol die Arjen Lucassen voor zichzelf weggelegd heeft. Regelmatig gaat hij het duel aan met Erik Norlander en Jens Johansson en dat heeft fenomenale solo's opgeleverd. Space Metal is zo'n heerlijk album om te luisteren. Heel erg songgericht, maar het overkoepelende thema (films en series die zich in de ruimte afspelen) zorgt voor de perfecte samenhang. En net als je je bedenkt dat je Starchild net een wat mindere broeder vindt, komt die ijzingwekkende solo voorbij. Ja, ik kan hier weinig anders dan de volle mep aan sterren geven.


Tussenstand:
1. Star One - Space Metal
2. Ayreon: The Universal Migrator - Part One: The Dream Sequencer
3. Ayreon: The Universal Migrator - Part Two: Flight of the Migrator
4. Ayreon - The Final Experiment
5. Ambeon - Fate of a Dreamer
6. Ayreon - Into The Electric Castle
7. Ayreon - Actual Fantasy

Zoals chansadres al aangeeft was het materiaal van dit album oorspronkelijk bedoeld voor een album met Bruce Dickinson. Omdat een boze Ron Smallwood daar een stokje voor stak ontstond Sar One en werd dit album uiteindelijk ingezongen door Damian Wilson, Floor Jansen, Dan Swano en Russel Allen. Laten we meneer Smallwood hier eeuwig dankbaar voor zijn, wat hoezeer ik Bruce Dickinson waardeer, ik kan me niet voorstellen dat dit materiaal zo krachtig en fenomenaal had kunnen klinken met hem. De vier zangers zijn op dit album allemaal in topvorm.

Net als op Flight Of The Migrator hoor je op dit album vooral de harde kant van Ayreon, alleen heeft Arjen zichzelf op een aantal nummers overtroffen als het gaat om geweldige refreinen, zoals op The Eye Of Ra, Intergalactisch Space Crusaders en Sandrider. Ook qua vette gitaar- en Hammondriffs is dit we het summum in de discografie van Lucassen tot nu toe.

Bij herbeluistering twijfel ik erg hard of ik dit album boven mijn vooraf als favoriet aangewezen ITEC moet plaatsen. Space Metal kent nagenoeg geen zwakke momenten, al vind ik Perfect Survivor in de coupletten iets minder sterk. De diversiteit van ITEC geeft voor mij toch net de doorslag.

1. Ayreon - Into The Electric Castle
2. Star One - Space Metal
3. Ayreon -The Dream Sequencer
4. Ayreon -Flight Of The Migrator
5. Ayreon - Actual Fantasy
6. Ayreon - The Final Experiment

Star One voelt aan als de beter geslaagde versie van Universal Migrator. Het sci-fi thema is sterker aanwezig, de songs ademen meer door de afwisselende zang van Swano, Allen, Wilson en Jansen en het geheel voelt lekker heavy aan. En het album zit ook nog eens vol oorwurmen die me hebben geïntroduceerd aan onderschatte werken als Outland en Blake's 7. Vooral Intergalactic Space Crusaders (Blake's 7, een hele charmante Britse serie) blijft dagenlang in mijn hoofd zitten nadat ik het album weer geluisterd heb.

Geen perfecte score, daarvoor vind ik Perfect Survivors helaas net te zwak. Hiertegenover staat wel een flink blik van supersongs die horen bij het beste wat Lucassen ooit gemaakt heeft. Blij dat dit ook geen eenmalig project is gebleven, want ook de komende twee albums zijn van hoge klasse!

Tussenstand:
1. Ayreon - Into The Electric Castle
2. Star One - Space Metal
3. Ayreon - The Dream Sequencer
4. Ayreon - The Final Experiment
5. Ayreon - Universal Migrator
6. Ambeon - Fate Of A Dreamer
7. Ayreon - Actual Fantasy