Andrew Lloyd Webber & Tim Rice - Jesus Christ Superstar (1970)

Vandaag, vrijdag 10 april 2009, is het Goede Vrijdag. De dag dat christenen wereldwijd de kruisiging en het sterven van Jezus gedenken. Wat kan je vandaag meer doen dan naar de kerk te gaan en/of de Mattheus Passion c.q. Jesus Christ Superstar te beluisteren? Ik ben deze week al naar een prachtige uitvoering van "de Mattheus" geweest. Vandaag kies ik voor Jesus Christ Superstar. En dan de enige echte natuurlijk met zanger Ian Gillan in de rol van Jezus. Vanavond trouwens is JCS op televisie. Ik meen om 20.30 uur. Ik breng JCS graag wederom onder Uw aller aandacht. Vandaag, Goede Vrijdag, is m.i. de dag om JCS te draaien. Daarom is het nu of nooit! Geniet ervan. Ik wens U allen een mooie zonnige Goede Vrijdag en een vrolijk Pasen.

Dit album heeft een slechte afloop voor een Goede Vrijdag.

Toch maar even voor dominee spelen Deric Raven . Jesus Christ Superstar heeft inderdaad een slechte afloop maar het is gelukkig niet het einde.........

Schitterend, en hoewel de soundtrack ook best goed is wint deze het ruimschoots.

Ik denk dat wanneer Hij terugkomt, Hij Andrew Lloyd Webber een welgemeende aai over zijn bol zal geven voor dit meesterwerk.

Aankomende twee weken kunt U weer naar de vele uitvoeringen van de Mattheus Passion in den lande. Heel veel luistergenot als U daar naar toe gaat. Heeft U niet zoveel op met klassieke muziek maar wilt U het lijdensverhaal van Jezus toch graag horen? Dan is er een goed alternatief voor Bach 's meesterwerk: "Jesus Christ Superstar (1970)" van Andrew Lloyd Webber & Tim Rice. De eerste JCS uit 1970 is verreweg de allerbeste!!

Heb gelijk weer zin om het te draaien en ondanks mijn jeugdherinneringen aan de filmversie besluit ik nu deze originele versie weer eens uit de kast te trekken.
Het is en blijft één van Lloyd Webber's hoogtepunten uit zijn oeuvre.
Zo: het Overture zit er net op

Ondanks dat het verhaal van Jezus en zijn vrienden me nooit echt geboeid heeft vind ik dit toch best een lekker album. Prachtig gezongen en een mooie muzikale ondersteuning zorgen voor een ruime voldoende.

Deze plaat is als zeewater. Hoe meer je er van drinkt, hoe dorstiger je wordt. (Schopenhauer)

Met alle respect rock-rick: jouw 3 sterren is m.i een krappe voldoende . "Jesus Christ Superstar (1970)", met Ian Gillan in de rol van J.C., verdiend het maximaal haalbare .

Ik herhaal mijn bericht van vorig jaar. 22 april Goede Vrijdag, 23 april Stille Zaterdag, 24 en 25 April Pasen. Met andere woorden: het kan onderhand weer:..... Veelvuldig genieten van "Jesus Christ Superstar (1970)" .

Oeh, ik zie mijn cijfer hier weer terug. Dit beter Hans?

Beste rock-rick, je 4**** is nog niet het maximaal haalbare voor "Jesus Christ Superstar (1970) " . Maar het gaat zeer zeker in de goede richting !!

Haha, ik vrees dat het geen vijf sterren gaat worden. Ik had deze eerder al eens op vier sterren, maar toen ik hem een beetje zat werd verlaagde ik hem naar 3.

Vanden Plas heeft het nummer Gethsemane gecoverd.
Andy Kuntz is een wereldzanger.
Je vindt het terug op Christ 0.

Nou, dat weet ie dan heel goed te verbergen op dit nummer



Inderdaad, zeker nu het weer ook een beetje meewerkt aan het lentegevoel heb ik weer zin om dit album op te zetten. Helaas deelt mijn vriendin die mening niet (*zucht*, ja die tijd komt er ook weer aan hè), dus dat wordt veel met de koptelefoon luisteren

Spreken wij wel over dezelfde versie...

Geen idee, over welke versie heb jij het?

Deze versie heb ik iig geluisterd: youtube link

Hij zingt niet vals ofzo, en netjes in de maat daar niet van, maar ik hoor de emotie er niet in. Hij legt het toch duidelijk af tegen de versie met Ian Gillan naar mijn mening.

Dat was inderdaad de versie waar ik het over had. Zal een kwestie van smaak zijn, vermoed ik.

Damn dit is mooi, zit een vijfje aan te komen.

Wees blij dat je koptelefoon hebt. Beter "Jesus Christ Superstar (1970)" beluisteren met koptelefoon dan er in deze tijd voor Pasen helemaal van verstoken te blijven. Met je vriendin komt het wat "Jesus Christ Superstar (1970)" vast nog wel goed .

Op mijn I-pod in de trein met een enkele reis die lang genoeg duurt. Ik kan hem inmiddels integraal meezingen wat ik overigens niet zal doen. Ik vermoed dat ik dan toch wantrouwig zal worden bekeken wanneer ik ben aangekomen op het moment dat Jezus in de tuin van Gehtsemane, na zijn door twijfels verscheurde monoloog, richting zijn Vader uiteindelijk tot een besluit lijkt te zijn gekomen en roept:

I will drink your cup of poison
Nail me to your cross and break me
Bleed me beat me kill me take me now -
Before I change my mind

Dan heb je toch op zijn minst wat uit te leggen…tegenwoordig.

Maar een dikke kans dat ik al veel eerder vreemd aangekeken zal worden op het moment dat ik uit volle borst “Heaven on their minds” in zou zetten.

Hoe dan ook, het blijft een geweldige rockopera en een prestatie van formaat van Ian Gillian. Hier mag je in stilte van genieten.

Hoe mooi ik de Ian Gillan versie ook vind maar ik vind zelf dat deze versie NOG beter is:

YouTube - Steve Balsamo - Gethsemane from Jesus Christ Superstar - Ahoy, Holland - June 2004

Opname is een beetje overstuurd op sommige momenten maar als we het hebben over emotie dan is dit toch wel het summum (wederom wat mij betreft). En je moet je maar zo durven te laten gaan voor een vol Ahoy.

Goh jeugdsentiment, de eerste film waarbij ik in slaap ben gevallen.

Het is weer zover ... Carnaval is geweest, As-woensdag hebben we ook gehad, we gaan weer richting Pasen en dit album komt weer uit de kast wat mij betreft. De oer-versie, nooit meer overtroffen (behalve Gethsemane dan, zie mijn eerder bericht).

'Tis in ieder geval een stuk fijner om naar te luisteren dan de Matthäus Passion

(/gaat hem met Goede Vrijdag ook maar weer eens uit de kast halen)

Bij komen er rond die tijd drie albums uit de kast:

- Jesus Christ Superstar 1970
- Peter Gabriel's Passion
- Iona's The Book Of Kells

Een iets mindere versie als de beroemde filmscore. Slechts Barry Dennen (Pontius) en Yvonne Elliman (Maria Magdalena) zijn gehandhaafd. De fantastische Carl Anderson (Judas) wordt hier node gemist, alsook Ted Neeley (Jezus). Ian Gillan is uiteraard geweldig, maar Neeley vind ik emotioneler zingen zonder de typische Gillan uithalen (gekrijs). Dit lijkt me trouwens niet de originele hoes. Die is behoorlijk psychedelisch. Ook "Then we are decided" staat niet op deze versie. Toch een sterk stuk muziek.

Omdat de filmversie de eerste was waar ik kennis mee maakte was dat altijd mijn favoriete versie maar langzaamaan verschuift dat toch echt meer naar deze.

In deze week voor Pasen heb ik 'm weer een paar keer gedraaid: "Jesus Christ Superstar (1970)". Wat blijft het toch een fantastisch album met Ian Gillan in de rol van Jezus. Samen met de "Matthäus Passion" van Bach zijn dit toch echt de allermooiste stukken waarin het verhaal van lijden en sterven van Jezus Christus muzikaal wordt vertolkt. Vandaag, stille zaterdag 4 april, zal ik beide muziekstukken zeker nog een keer beluisteren en dan........ Dan kan het Pasen worden.