Men at Work - Business as Usual (1981)
mijn stem
109 stemmen
Australië
Pop / Rock
Label: CBS
-
Who Can It Be Now? (3:22)
-
I Can See It in Your Eyes (3:30)
-
Down Under (3:44)
-
Underground (3:05)
-
Helpless Automaton (3:23)
-
People Just Love to Play with Words (3:40)
-
Be Good Johnny (3:38)
-
Touching the Untouchables (3:40)
-
Catch a Star (3:29)
-
Down by the Sea (6:57)
-
Crazy * (2:37)
-
Underground [Live Version] * (3:43)
-
Who Can It Be Now? [Live Version] * (4:07)
-
F-19 * (3:53)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur:
38:28
(52:48)
0
geplaatst: 4 augustus 2008, 18:28 uur
BUSINESS AS USUAL
Australian Performance / Australian Compositions
stond op de hoes van hun eerste twee albums.
En dankzij de singel Down Under bestond er geen twijfel meer.
Vanaf de jaren 80 zou Australië meetellen in popland.
Dit album was al hot in de tweede helft van 1981,
alvorens het langzaam maar zeker de wereld veroverde in 1982.
In de Benelux werd Down Under een dikke top 10 hit,
maar noch de heruitgave van de eerste singel Who Can It Be Now,
noch de derde singel Be Good Johnny konden dat succes continueren.
Eind 1982 stond Who Can It Be Now plots op 1 in de US.
Down Under zou datzelfde koude kunstje vlot herhalen
en stond op 1 in de US en de UK begin 1983.
Op dat moment was het tweede Men At Work album al klaar ...
Maar eerst terug naar het debuut Business As Usual.
Strakke popsongs die zich ergens situeren tussen
de wavepop van Joe Jackson, Squeeze en Fischer Z.
De arrangementen zijn fris genoeg en in bijna elk nummer
hoor je wel een verrassend geluid, zoals de dwarsfluit in Down Under.
De drie singels zijn alvast dik in orde.
Van de albumtracks onthou ik het vlotte I Can See It in Your Eyes
met een zeemeeuw van een gitaar, het vrolijk geblazen Underground,
het van een fraaie Police-achtige gitaar voorziene stukje reggae Catch a Star,
en de zilte golfslag van het afsluitende epos Down by the Sea.
Helpless Automaton neigt opvallend sterk naar de oude Fischer-Z.
B-kantje Anyone for Tennis staat er jammer genoeg niet op.
Australian Performance / Australian Compositions
stond op de hoes van hun eerste twee albums.
En dankzij de singel Down Under bestond er geen twijfel meer.
Vanaf de jaren 80 zou Australië meetellen in popland.
Dit album was al hot in de tweede helft van 1981,
alvorens het langzaam maar zeker de wereld veroverde in 1982.
In de Benelux werd Down Under een dikke top 10 hit,
maar noch de heruitgave van de eerste singel Who Can It Be Now,
noch de derde singel Be Good Johnny konden dat succes continueren.
Eind 1982 stond Who Can It Be Now plots op 1 in de US.
Down Under zou datzelfde koude kunstje vlot herhalen
en stond op 1 in de US en de UK begin 1983.
Op dat moment was het tweede Men At Work album al klaar ...
Maar eerst terug naar het debuut Business As Usual.
Strakke popsongs die zich ergens situeren tussen
de wavepop van Joe Jackson, Squeeze en Fischer Z.
De arrangementen zijn fris genoeg en in bijna elk nummer
hoor je wel een verrassend geluid, zoals de dwarsfluit in Down Under.
De drie singels zijn alvast dik in orde.
Van de albumtracks onthou ik het vlotte I Can See It in Your Eyes
met een zeemeeuw van een gitaar, het vrolijk geblazen Underground,
het van een fraaie Police-achtige gitaar voorziene stukje reggae Catch a Star,
en de zilte golfslag van het afsluitende epos Down by the Sea.
Helpless Automaton neigt opvallend sterk naar de oude Fischer-Z.
B-kantje Anyone for Tennis staat er jammer genoeg niet op.
0
geplaatst: 5 juli 2018, 23:55 uur
De clip van Down Under past mooi tussen de wat minder serieuze clips van Madness en The Police.
Muzikaal gezien vind ik het ook wel een mildere variant op Fischer – Z.
Maar het blijft uiteraard ook verder een goed nummer.
Voor mij is echter de rol van Men At Work wel groot geweest in de jaren 80.
Na het succes van Down Under werden vervolgens veel andere postpunk acts uit Australië succesvol.
Of Men At Work daadwerkelijk de weg gelegd heeft weet ik niet, wel waren het vervolgens veel bands uit Australië die de boel betegelden.
Down Under werd niet alleen symbolisch op de kaart gezet, ook muzikaal kreeg het dus navolging.
Muzikaal gezien vind ik het ook wel een mildere variant op Fischer – Z.
Maar het blijft uiteraard ook verder een goed nummer.
Voor mij is echter de rol van Men At Work wel groot geweest in de jaren 80.
Na het succes van Down Under werden vervolgens veel andere postpunk acts uit Australië succesvol.
Of Men At Work daadwerkelijk de weg gelegd heeft weet ik niet, wel waren het vervolgens veel bands uit Australië die de boel betegelden.
Down Under werd niet alleen symbolisch op de kaart gezet, ook muzikaal kreeg het dus navolging.
0
geplaatst: 7 september 2024, 16:33 uur
Ik vond het album op cd, overigens mijn 2e exemplaar en daarmee naar de schaduw collectie elders in huis verwezen.
Het album vind ik best redelijk en is idd netjes opgenomen. In ieder geval met een sound die mij wel ligt.
Heel eerlijk gezegd ben ik wel een beetje Down under-moe. Dat was ik eigenlijk al vrij snel na het uitkomen van de single die destijds een te hoog grijs draai gehalte onderging.
Overkill vind ik dan ook de voor mij beter te verteren single.
Helaas moet ik tegen Cargo nog een keer aanlopen.....
Het album vind ik best redelijk en is idd netjes opgenomen. In ieder geval met een sound die mij wel ligt.
Heel eerlijk gezegd ben ik wel een beetje Down under-moe. Dat was ik eigenlijk al vrij snel na het uitkomen van de single die destijds een te hoog grijs draai gehalte onderging.
Overkill vind ik dan ook de voor mij beter te verteren single.
Helaas moet ik tegen Cargo nog een keer aanlopen.....
* denotes required fields.