Caravan - Better by Far (1977)

De progtijd was voorbij, en punk, funk en disco kondigden zich aan. En zoals zovele bands uit die tijd moest ook Caravan –naar ik aanneem onder druk van platenmaatschappij en/of tegenvallende verkoopresultaten– de muzikale koers enigszins verleggen richting kortere en meer poppy nummers. Tot zover het slechte nieuws, want het goede nieuws is dat deze band die omschakeling redelijk succesvol gemaakt heeft, misschien niet in commercieel opzicht maar wel kwalitatief. Nee, het niveau van de eerste vijf platen wordt niet gehaald, en wie hier de "oude" Caravan verwacht zal bedrogen uitkomen, maar de groep brengt hier smaakvolle, vriendelijke, melodieuze en interessante popmuziek met een sausje van folky prog, een beetje in de richting van Camel maar dan iets eigenzinniger.
 

Ik was vanaf 1970 grote fan van Caravan. En ik heb ook de periode meegemaakt die BoyOnHeavenHill hierboven beschrijft, waar mijn geliefde symfonische rock ineens verkettert werd door generaties die bezig waren met punk, new wave, dan wel disco.

Weg, de experimenten en weg, de lange epische stukken. De bands gingen, meestal noodgewongen (want brood op de plank, hypotheek en zo) meer poppy muziek maken. Korter, en vooral toegankelijker. Sommige bands ging dit redelijk tot goed af, en een enkele (bv Genesis) evolueerde ineens in een hitmachine.

De meeste bands ging dit zichtbaar minder goed af, waaronder mijn geliefde Caravan. Met Cunning Stunts en Blind Dogs at St. Dunstan's kon ik destijds nog wel (deels) mee overweg, maar bij Better by Far haakte ik toen af.

Maar ja, de tijd gaat voorbij en heel veel jaren later ga je sommige dingen in een ander perspectief zien. En nu - na herbeluistering - sluit ik mij van harte aan bij de mening van Mssr Renard: het evenaart natuurlijk niet de albums van de 'vroege' Caravan, maar is toch nog altijd een fijn album, waarop prima gemusiceerd wordt. En hoewel ik Nightmare niet het allerbeste nummer van de band vind, behoort het samen met The Last Unicorn zeker tot de hoogtepunten.

Caravan – Better by Far (1977)

Caravan, een belangrijke naam in de Britse progressieve rock en de Canterbury-scene, bracht in 1977 Better by Far uit. Na veel wisselingen in de band en een zoektocht naar een nieuwe richting, combineert dit album hun bekende progressieve rockstijl met meer pop- en rockinvloeden. Helaas mist het album soms overtuiging en consistentie.

Stijl en sfeer
Better by Far toont een duidelijke verandering in Caravan's muziek. Waar hun eerdere werk complex en experimenteel was, richt dit album zich meer op toegankelijke melodieën en lichtere thema's. Hoewel er nog sporen zijn van de unieke Caravan-sound, zoals invloeden van jazz en progressieve rock, missen sommige nummers de energie en creativiteit die fans gewend zijn.

Nummers op het album

Feelin’ Alright
Het album opent met een ontspannen en melodieus nummer. Het is prettig om naar te luisteren, maar blijft veilig en voorspelbaar. Het mist de scherpte en verrassende elementen die Caravan vaak kenmerkt.

Behind You
Dit nummer is avontuurlijker en dynamischer. Tempowisselingen en harmonieën zorgen voor spanning en diepte. Het voelt meer als een progressieve track met onverwachte wendingen die de luisteraar boeien.

Better by Far
De titeltrack is een ingetogen en emotioneel nummer. De eenvoudige opzet en melancholische sfeer passen perfect bij de introspectieve tekst. Het is een van de sterkere en meer gedenkwaardige nummers op het album.

Silver Strings
Een van de zwakkere nummers op het album. Het mist energie en een duidelijke opbouw, waardoor het moeilijk is om echt betrokken te raken. Ondanks de strakke uitvoering blijft het vlak.

The Last Unicorn
Dit nummer weet niet echt te boeien. Hoewel er halverwege een korte opleving is met het kenmerkende Caravan-geluid, is het onvoldoende om het interessant te maken.

Give Me More
Een relaxte track met een dromerige sfeer. Het nummer heeft een melancholische ondertoon en een rustig tempo, wat het perfect maakt voor momenten van reflectie. De ingetogen instrumentatie en tekst versterken de emotie.

Man in a Car
Een ingetogen en subtiel nummer dat een gevoel van eenzaamheid oproept. De eenvoud is de kracht van dit nummer, dat na meerdere keren luisteren steeds meer indruk maakt.

Let It Shine
Een poppy en catchy nummer met een andere sfeer dan de rest van het album. Voor sommige luisteraars voelt het te commercieel aan en misschien te glad voor trouwe Caravan-fans.

Nightmare
Het album sluit sterk af met Nightmare. Dit avontuurlijke nummer combineert speelsheid en dramatiek. De prachtige vioolsolo en complexe melodieën maken dit een van de meest interessante nummers op het album.

Conclusie
Better by Far biedt een mix van toegankelijkheid en complexiteit, maar niet alle nummers maken evenveel indruk. Tracks zoals Nightmare en Better by Far tonen dat Caravan nog steeds boeiende muziek kan maken, maar het album als geheel voelt soms vlak. Voor fans van progressieve rock met een poppy randje is dit album een goede keuze, maar voor doorgewinterde Caravan-liefhebbers kan het teleurstellend zijn.

Waardering: 6