Amon Tobin - Out from Out Where (2002)

Dit zit muzikaal zo goed in elkaar. Heb net in de trein zitten genieten van dit album. De muziek is vooral een flinke mix van stijlen, maar Amon Tobin weet dit op zeer harmonieuze wijze af te leveren. De beats zijn goed, de vele instrumenten zijn een genot en de duistere perioden met glitch en al zijn de gepaste afwisseling. Op momenten breken de wolken van de beats open en komen er de meest wonderschone klassieke melodiën doorheen schijnen; dan voel ik dat het goed zit en ben ik alweer mijn eindstation voorbijgereden. 4,5*

Mijn eerste kennismaking met Amon Tobin en wat voor een! Ik zit hier echt te genieten tot in mijn teennagels, echt geweldige muziek. Ben nu bij Cosmo Retro Intro Outro en dat is tot nu toe het hoogtepunt van de plaat voor mij. Geweldige track!

Ik moet me maar eens wat meer in het Ninja Tune label gaan verdiepen want de platen die ik ervan ken zijn erg vet, er staat er zelfs al een in mijn top 10.

Nu schalt Triple Science door mn kop, ook alweer een geweldige track. Mijn 4,5 of 5 sterren staan klaar hoor.

Niet te hard gloria roepen hoor BoordAppel. Straks gaat Onderhond hier nog een stukje schrijven waardoor we weer een illusie armer raken.

Ik denk dat Onderhond het wél zal kunnen waarderen.

Heel mooi dat je er zo van geniet Boordappel Dat had ik ook meteen toen ik het hoorde.

*Kaft even verbeterd en een gastartiest toegevoegd.

Uhm .. lijkt dit album op Permutation ? Anders zou ik geen al te grote hoop koesteren.

Zo hard ik kan . Dikke 4,5 voor nu maar ik sluit zeker niet uit dat het een 5 gaat worden. Elektronische muziek met gevoel dit en het lijkt me ook uitstekend dansbaar als je je goed energiek voelt. Ik ga ook maar eens die andere platen van Amon Tobin checken want volgens deze site zijn ze minstens even goed.

Verschilt aardig, stuk elektronischer georiënteerd album. Zoveel hoop koester ik nog steeds niet, álles zul je zeker niet goed vinden, want de muziek gaat teveel kanten op, bepaalde stukjes in nummers weten je misschien wel te trekken en sommige hele nummers ook.

Dit album van AmonTobin vind ik juist 1 van zijn mindere,
het pakt op de één of andere manier niet..

doe mij dan maar Permutation wat ik toch beschouw als het hoogtepunt uit zijn werk..
jammer dat die gast zijn jazz invloeden op dit album zo goed als achter zich heeft gelaten

Alleen ''Hey Blondie'' heeft nog duidelijke Jazz invloeden. Wat z'n beste album is, is voor mij nog veel te vroeg om te zeggen, maar dat hier een keer wat minder Jazz inzit vind ik écht niet jammer.

Klinkt plots een stuk aanlokkerlijker nu. Ga er maar eens achteraan dan.

fucking vet album met BACK FROM SPACE, HEY BLONDIE, WRAITH en PROPER HOODIDGE als ultieme hoogtepunten. wat een afgrijselijk vet staaltje samplewerk is dit zeg. fioew.

het is ''El Wraith'' trouwens, zal ik ook even aanpassen...Bij dat nummer en ''Searchers'' zitten zalige diepe strijker-geluiden/klassieke muziek stukken.

Leuk dat er vandaag zoveel nieuwe luisteraars van dit album bij zijn. Nou Jordy nog, waaraan ik het aangeraden heb.

Okee ik ga op zoek

Dit is gewoon een erg gave productie. Het lijkt wel alsof geen van de geluidslagen echt de moeite nemen om boven de rest uit te steken, waardoor er een etherische stroom van aangename prikkels ontstaat. Het album als geheel klinkt kalm, opwindend en avontuurlijk tegelijk.
Mijn voorlopige favoriet is als geruime tijd Triple Science, maar na de eerste seconden van Back from Space kan het eigenlijk al niet meer stuk.
(note to self: purchase Permutation, you idiot!)

Ik ken alleen deze en Supermodified en dan vind ik deze toch wat minder, denk ik. Blijft geweldige muziek, maar Supermodified is iets drukker en ook iets duisterder. Daarom vind ik die interessanter, alhoewel deze plaat misschieni wel weer iets coherenter is.

Voorlopig geef ik een 4, maar wie weet komt er nog wel 's een halfje bij.

Amon Tobin part deux ... het goede nieuws. Dit album wist mij, itt Permutations volop te overtuigen. Mooie ommegooi, weg met die jazz en filminvloeden. In de plaats als basis electronica, met tal van invloeden doorheen gemixed.

"Back From Space" is een prachtige opener, zo'n track die je zonder pardon in een album trekt. Geniale melodie, ondersteunt door prachtige ritmes. Lekker zweverig trackje dat Tobin's kunnen ten toon spreidt. "Verbal" is heel andere koek, maar wel zeer leuk. Verknipte voice sample die op aparte ritmes, opgebouwd met lekkere samples, voortratelen. Soort van avant-garde, bijna elitaire electronische hiphop. Met dit soort experimenten kan ik dus wel iets. "Chronictronic" gaat de dansbare toer op en doet dat zeer overtuigend. Net zoals op Permutations een track die (ritmisch gezien) uit Devine's stal lijkt te komen, al lijkt Tobin nu afgestudeerd. Mooi geheel van complexe idm ritmes doorzeefd met melodische samples en effectieve melodieën. Laatste twee minuten zijn werkelijk subliem. "Searchers" weet mij jammer genoeg een stuk minder te boeien. Tobin lijkt even terug te grijpen naar eerder werk, iets wat hij als het van mij zou afhangen beter laat. "Hey Blondie" blijft net iets teveel in die sfeer hangen, maar is wel weer een stap in de goeie richting. "Rosies" rond het trio 'minder interessante track' af. Boeiende secties in dit nummer, maar algemeen gezien net iets te plat, iets te saai.

"Cosmo Retro Intro Outro" weet mij vooral in het begin te pakken, met dat onderhuidse, stille maar hoge melodietje. Maar "Triple Science" weet pas echt weer het album naar hogere regionen te tillen. En doet dat met verve. Overheerlijke rammerlaar, deze track, en ongetwijfeld mijn favoriet van dit album. Sfeer om van te smullen. Prachtige melodieën en zeer boeiende sampleset. Druk maar niet drukkend. Echte topper. "El Wraith" speelt weer met jazzy sferen, maar doet dat hier nadrukkelijk beter dan op dat andere album. In ieder geval een stuk minder storend. "Proper Hoodidge" is een aardige prutteltrack, minimalistisch, maar boeiend, met vreemde melodieën en understated ritmes. Afsluiten doet het album zoals het begon, gelukkig in schoonheid (scheelt toch dikwijls een halve ster). Zelfde type track als "Back From Space", met zeer mooie, wavebased melodieën, gedrenkt in zacht, licht IDM geratel. Speciale (voice?) sample maakt het geheel af, en sluit een boeiend album op gepaste wijze af.

Niet alles is even goed, maar wat goed is, weet ook echt te overtuigen, en komt met leuke experimenten en variaties aandraven. Zoals gezegd kan een goeie laatste track wel eens voor een halve ster verschil zorgen, daarom geef ik ook 4* aan dit album. Beetje een twijfelgeval, aangezien het toch redelijk dipt in het midden, maar dit is zeker een album waar ik nog plezier aan ga beleven.

Weet iemand hoe je dit CD'tje via je PC kan afspelen... ik kom alsmaar bij die ultiem saaie raceclip terecht.

Lame.

Winamp, play->cd?

Pfiew thanks!

Er staan maar 3 bestanden op die CD, hij opent automatisch met een scherm waar ik kan kiezen uit:
1. Play Movie
2. Exit CD.

Beide keuzes zijn klote, want als ik 1 kies dan krijg ik 4 minuten lang een amateuristisch gemaakt 2 fast 2 furious rip-off autorace filmpje, als ik 2 kies, dan gaat 'ie gewoon terug naar de map van de CD. In die map staan echter maar 3 bestanden: een Macromedia ding, een autorun bestandje en die domme clip.

Maar werkt inderdaad . Gouden tip hehe.

Paar aardige momenten (Chronic Tronic is erg goed), maar dit deed het helaas niet zo voor me. Zo'n track als Verbal bijvoorbeeld, vind ik wat te gimmicky. Grappige opgeknipte sample, maar het nummer leunt daar voor m'n gevoel volledig op en heeft verder niets te bieden.

Krappe 3.

Mee eens, vervelende track. De sample is zelfs irritant en als de track daar dan ook nog volledig op leunt... ai. De rest is een stuk beter trouwens .

Een misser (Verbal), een paar middenmoot tracks en een aantal enorm goede tracks (met name Back from Space). Als ik dit album in mijn bezit heb zal ik weleens een keer wat meer schrijven. Voor nu even niet meer dan dit stukje en 4*

Grandioos album van Amon Tobin. Het lijkt wel alsof hij een aantal albums nodig heeft gehad om op te starten. Na een daverend begin rolt de ene heerlijke track na de ander je oren in. Hulde voor Amon Tobin die wederom een dijk van een album heeft gemaakt!

ik ben het hier eens met Onderhond: "elitaire electronische hip-hop", dat somt het toch wel op. prachtig nummer. en de rest van de cd is zeker even goed (back to space, chronic tronic, triple science, el wraith, enz...)
****

Dit had je ook zelf kunnen bedenken natuurlijk: Amon Tobin is Braziliaan.

Out from out where, Tobin's 5e album (Adventures in foam meegeteld), is een bijzonder stijlvol en creatief album, mijn favoriet na Bricolage. Ook hier weet de beste man weer een keur aan muziekstijlen naadloos aaneen te mixen én vrijwel de volledige rit te blijven boeien.

Back from space is een ijzersterke opener, met vette breakbeats, zeer geslaagde synths en een heel arsenaal aan sfeervolle geluidseffecten en instrumentarium (Al valt dat laatste over vrijwel ieder nummer te zeggen).
Verbal is een erg geinig nummertje waarin de chaotische, verknipte rap deel begint uit de maken van het ritme.

Chronic tronic is een magnifieke 'Wall of beats', met zeer fijne melodielijnen eronder. Searchers is alwéér een hoogtepunt. Onheilspellende strijkers op de achtergrond en enge geluideffectjes zorgen voor een prachtig, luguber sfeertje.

Hey Blondie is haast ambient jazz te noemen. Een aardig, sfeervol intermezzo, maar zeker geen hoogvlieger op dit album. Rosies is een soort van marsmuziek voor de 21e eeuw. Veel bombast en onophoudelijke, superzware beats. Erg cool.

Cosmo retro intro outro vind ik het minste nummer op het album. Geen memorabele melodie en ook geen memorabel ritme. Snel vergeten, want daar is Triple science, een killer van een track met beats als uit een machinegeweer afgevuurd. Goed herpakt.

El wraith en Proper hoodigde mixen op intrigerende wijze exotische (Japans, Indisch, Chinees) elementen in Tobin's gemuteerde jungle-muziek, en Mighty micro people, dat een een heerlijk rustige, melancholische gitaarsample bevat, alsmede wat elektronisch gefakete vocalen, sluit het album uitstekend af.

Tobin's nummers zijn bijzonder divers van sfeer: vrolijk, duister, catchy, chaotisch, speels, eng, serieus, exotisch. Vaak zelfs binnen hetzelfde nummer. Out from out where is stijlvol, creatief en zit simpelweg boordevol goede nummers. Dikke 4/5.

Grappig dat je dat noemt, die diverse sferen... Amon Tobin is de meest veelzijdige electronica-artiest die ik ken, misschien daardoor ook zo vaak gedraaid door mij (nummer 4 in mijn last.fm lijst). Elk nummer zet een unieke sfeer neer, en toch is alles onmiskenbaar Amon Tobin, alle nummers van al zijn albums.
Dit album komt altijd ongelofelijk "hi-tech fantasy"-achtig op mij over, en tegelijk ook heel erg natuurzuiver. Geen omgevingsvervuilende samples en bytes, maar schone exotische chill-muziek.
Opener Back from Space en Hey Blondie staan bij mij na talloze luisterbeurten aangevinkt als favoriet.
Morgenavond staat 'ie hier in Simplon. Geen idee wat ik er van mag verwachten... erg benieuwd! Hier ook een dikke 4/5.

zaligen trip:)
een ontdekking voor mij, deze muziek

Ken deze (nog) niet: te lezen aan de reacties wordt dat wel hoog tijd!

Zeker weten LeRoi, echt een SUPER plaat 'Out From Out Where' !!