Sam Gopal - Escalator (1969)

Vanwege de percussie en de frontman meer een curiosum dan echt goed. Vervang die tabla door een drumkit en je hebt een aantal stevige hardrocknummers (zoals te horen op dat éne nummer waarop dat ook echt is gebeurd, Midsummer night's dream met z'n You really got me-rip-off-riff, maar vooral op het razende titelnummer waar die drums node worden gemist), maar wat ik nu hoor is een psychedelische plaat met blues- en folk-aanzetten die in deze arrangementen nergens echt vleugels krijgen. Met Lemmy's composities, zang en gitaarwerk is verder niets mis, die passen best goed bij het (aparte) idioom (en verrassend genoeg dus ook bij de wat dromerigere folkliedjes zoals Grass en Yesterlove), maar ik kan er niet echt warm voor lopen, daarvoor klinkt het allemaal te middelmatig en te goedkoop – zónder Lemmy's bijdrage (dus wanneer dit album niet de naam van een toekomstig ikoon op de hoes had gehad) zou deze plaat vermoedelijk in (nog) veel kleiner kring dan nu al het geval is bekendheid genieten.