Big K.R.I.T. - Cadillactica (2014)
mijn stem
60 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Def Jam
-
Kreation [Intro] (3:20)
-
Life (3:30)
-
My Sub, Pt. 3 (Big Bang) (3:11)
-
Cadillactica (4:28)
-
Soul Food (3:48)
met Raphael Saadiq
-
Pay Attention (4:10)
met Rico Love
-
King of the South (3:32)
-
Mind Control (4:05)
met E-40 en Wiz Khalifa
-
Standby [Interlude] (1:39)
-
Do You Love Me (3:48)
met Mara Hruby
-
Third Eye (4:00)
-
Mo' Better Cool (4:46)
met Bun B, Devin the Dude en Big Sant
-
Angels (3:46)
-
Saturdays = Celebration (4:14)
met Jamie N Commons
-
Lost Generation (3:57)
met Lupe Fiasco
-
Mt. Olympus [Reprise] * (4:11)
-
Lac Lac * (5:32)
met A$AP Ferg
-
Let It Show *
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur:
56:14
(1:05:57)
0
geplaatst: 12 november 2014, 19:42 uur
Weer een érg sterk project van Big K.R.I.T..
In een eerder bericht gaf ik aan dat heel het album ontzettend goed is, behalve de eerste drie nummers. Dat bericht klopt nu niet meer, de eerste tracks zijn ook super!
Volgens Krit zelf is dit album één groot verhaal, de levensloop van de planeet Cadillactica. Vooral in de eerste drie nummers is dit te horen. Kreation is de creatie van de planeet, met Life komt er leven op Cadillactica en My Sub, Pt. 3 (Big Bang) is het ontstaan van de muziek. Heerlijke old school southern vibe heeft het derde nummer, ook zalig hoe er in het begin extra instrumenten in de beat komen.
De titeltrack is verrukkelijke banger zoals we van Big K.R.I.T. gewoon zijn. Soul Food kent niet alleen een sterke rapper, maar ook een mooie zang en productie van Raphael Saadiq. De gastheer rapt onder andere over het missen van de simpele tijden die hij als kind had.
De single, Pay Attention, is hier zo te lezen niet echt geliefd. Big K.R.I.T., Jim Jonsin en Rico Love leveren hier een aangename radiosingle af als je het mij vraagt!
King of the South is nog een bevredigendere banger dan de titeltrack, uitmuntend gewoon. Mind Control is ook een perfect voorbeeld waarom ik zo'n grote fan ben van Big K.R.I.T. en southern hip hop in het algemeen. Zo'n beat maakt me uitermate blij.
Na een aangename interlude gaat z'n tweede album verder met Do You Love Me: een liefdeslied gericht naar zijn auto. Heerlijk rustig nummertje waar Big K.R.I.T.'s vriendin het refrein verzorgt. Third Eye is ook zo'n rustgevende track waar deze muzikant heer en meester in is.
Mo' Better Cool is, zoals verwacht, een magnifiek southern hip hop nummer. Met zo'n line-up kan het niet anders natuurlijk.
Angels is weer een heerlijk rustgevend nummer. Saturdays = Celebration is ook leuk, maar dit is het nummer op het album waar ik het minste mee heb. Lost Generation is een sterke (inhoudelijke) track waar beide heren geweldig bezig zijn.
De bonustracks (Mt. Olympus [Reprise] en Lac Lac) zijn beide ook voortreffelijke liedjes. Eerst vond ik de beat van de reprise-versie van Mt. Olympus geen verbetering, maar hij past ook perfect op de teksten en manier van rappen.
Het is moeilijk om te zeggen of dit nu Big K.R.I.T.'s beste project is of niet, want ze zijn allen aan elkaar gewaagd. Volgens mij kan hij gewoon geen slechte muziek maken, al zou hij het willen.
Deze komt heel hoog te staan op mijn eindejaarslijst, waarschijnlijk zelfs op nummer één.
Dikke 4* dat misschien ooit nog wel een 4,5* wordt.
In een eerder bericht gaf ik aan dat heel het album ontzettend goed is, behalve de eerste drie nummers. Dat bericht klopt nu niet meer, de eerste tracks zijn ook super!
Volgens Krit zelf is dit album één groot verhaal, de levensloop van de planeet Cadillactica. Vooral in de eerste drie nummers is dit te horen. Kreation is de creatie van de planeet, met Life komt er leven op Cadillactica en My Sub, Pt. 3 (Big Bang) is het ontstaan van de muziek. Heerlijke old school southern vibe heeft het derde nummer, ook zalig hoe er in het begin extra instrumenten in de beat komen.
De titeltrack is verrukkelijke banger zoals we van Big K.R.I.T. gewoon zijn. Soul Food kent niet alleen een sterke rapper, maar ook een mooie zang en productie van Raphael Saadiq. De gastheer rapt onder andere over het missen van de simpele tijden die hij als kind had.
De single, Pay Attention, is hier zo te lezen niet echt geliefd. Big K.R.I.T., Jim Jonsin en Rico Love leveren hier een aangename radiosingle af als je het mij vraagt!
King of the South is nog een bevredigendere banger dan de titeltrack, uitmuntend gewoon. Mind Control is ook een perfect voorbeeld waarom ik zo'n grote fan ben van Big K.R.I.T. en southern hip hop in het algemeen. Zo'n beat maakt me uitermate blij.
Na een aangename interlude gaat z'n tweede album verder met Do You Love Me: een liefdeslied gericht naar zijn auto. Heerlijk rustig nummertje waar Big K.R.I.T.'s vriendin het refrein verzorgt. Third Eye is ook zo'n rustgevende track waar deze muzikant heer en meester in is.
Mo' Better Cool is, zoals verwacht, een magnifiek southern hip hop nummer. Met zo'n line-up kan het niet anders natuurlijk.
Angels is weer een heerlijk rustgevend nummer. Saturdays = Celebration is ook leuk, maar dit is het nummer op het album waar ik het minste mee heb. Lost Generation is een sterke (inhoudelijke) track waar beide heren geweldig bezig zijn.
De bonustracks (Mt. Olympus [Reprise] en Lac Lac) zijn beide ook voortreffelijke liedjes. Eerst vond ik de beat van de reprise-versie van Mt. Olympus geen verbetering, maar hij past ook perfect op de teksten en manier van rappen.
Het is moeilijk om te zeggen of dit nu Big K.R.I.T.'s beste project is of niet, want ze zijn allen aan elkaar gewaagd. Volgens mij kan hij gewoon geen slechte muziek maken, al zou hij het willen.
Deze komt heel hoog te staan op mijn eindejaarslijst, waarschijnlijk zelfs op nummer één.
Dikke 4* dat misschien ooit nog wel een 4,5* wordt.
* denotes required fields.