Counting Crows - Hard Candy (2002)

Op dit album hebben de Counting Crows niets aan kracht ingeboet. Neem nou dit voorbeeld hierboven. Dit op het eerste gehoor "vrolijk" stemmende nummer is een valkuil. Het is allesbehalve vrolijk, lees de prachtige tekst er maar op na, wat het nummer een mooie diepere laag geeft. Het heeft mij meer dan eens rillingen bezorgd. Deze dubbelheid vind ik zeer sterk. En natuurlijk de overgave die Duritz erin weet over te brengen.

Minder indrukwekkend dan voorganger This Desert Life.
Counting Crows gaan op de wat luchtige tour, hier en daar klinken de nummers zelfs vrolijk zoals American Girls , wat ik overigens wel een fijn pakkend nummer vind.
Topper van de plaat vind ik 4 White Stallions, kort gevolgd door Carriage, fijne luisterplaat niets mis mee maar ik prefereer toch hun debuut album & This Desert Life.

Dit album is veel luchtiger dan de eerste albums van the Counting Crows. Het depressieve druipt er niet meer van af, hier en daar is het gewoon lekker vrolijk, zoals in New Frontier en Butterfly in Reverse. Soms doet de zang denken aan de Beach Boys. Er zit hier en daar nog wel wat droefgeestigs in, zoals in Good Time en Goodnight LA maar dat heeft niet langer de bovenhand. Dit album staat in contrast met August and Everything After, hier kan ik met plezier naar luisteren.

Iets te zoet en wat saai voor mijn smaak. Ik vond dat depri geluid juist heerlijk, Neemt niet weg dat het lekker wegluistert.