menu

Natalie Prass - Natalie Prass (2015)

mijn stem
3,48 (66)
66 stemmen

Verenigde Staten
Pop
Label: Spacebomb

  1. My Baby Don't Understand Me (5:12)
  2. Bird of Prey (5:22)
  3. Your Fool (3:16)
  4. Christy (3:52)
  5. Why Don't You Believe in Me (3:54)
  6. Violently (5:44)
  7. Never Over You (3:59)
  8. Reprise (3:44)
  9. It Is You (4:01)
totale tijdsduur: 39:04
zoeken in:
avatar van midnight boom
4,0
Hoe vaak hoor je nog jonge zangeressen die Dusty Springfield, Joni Mitchell en Diana Ross vakkundig in herinnering roepen? Juist, zelden. De uit Nashvile afkomstige Natalie Prass doet het gewoon even. Natalie hoe? Geen zorgen, veel bekendheid heeft deze jonge zangeres nog niet genoten maar stiekem draait ze al wel een poosje mee. De blauwdruk voor haar debuutplaat lag in 2012 al grotendeels op de planken en in de tussentijd reisde Prass de wereld rond in de begeleidingsbands van Jenny Lewis, Angel Olsen en retro-soulster Matthew E. White. Die laatste was een jeugdvriend die zijn vaste studiomuzikanten en eigen Spacebomb Studios in Richmond met liefde en plezier aan Prass uitleende. Samen maakten ze Natalie Prass, een tijdloze plaat die een oude ziel in een jong lichaam laat horen. Een behoorlijk soulvol en tegelijkertijd ijl stemgeluid is daar het bewijs van, zoveel is duidelijk. We horen namelijk negen tamelijk karakteristieke liedjes die aangekleed zijn met elegante strijkers en warme, soulvolle blazers van de hand van White. Verwacht een aantal behoorlijk knappe en originele nummers van een zangeres die goed in de platenkast van haar ouders en grootouders heeft gesnuffeld. 'My Baby Don't Understand Me', 'Bird Of Prey' en 'Why Don't You Believe In Me' zijn zonder meer liedjes van wereldniveau. Funky, warm en glad (maar nergens té smooth). Fascinerend modern ook. Natalie Prass is duidelijk een waar luisteralbum geworden zoals ze vandaag de dag te weinig gemaakt worden. Bij vlagen etherisch mooi, bij vlagen misschien net iets te veel met voorbedachte rade georchestreerd. In de toekomst moet Prass er voor waken niet te gekunsteld te gaan klinken maar dat is een zorg voor later. Voor nu heeft ze een tijdloos en indrukwekkend debuut afgeleverd.

Van: Daans Muziek Blog

avatar van erwinz
4,5
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Natalie Prass - Natalie Prass - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

In december verschijnen er over het algemeen weinig interessante nieuwe platen, waardoor de internationale muziekpers zich volledig kan focussen op het samenstellen van de jaarlijstjes en het vooruit blikken op het nieuwe jaar.

De glazen bol van de diverse muziekjournalisten gaven in december zeker geen eenduidig toekomstbeeld, maar één naam kwam met zeer grote regelmaat terug: Natalie Prass.

Op basis van de uitstekende single Why Don’t You Believe In Me werd Natalie Prass eind vorig jaar alvast vergeleken met Joni Mitchell en haar betere volgelingen en dat is een vergelijking waar je als jonge en debuterende singer-songwriter zeker mee thuis kunt komen.

Na beluistering van het volledige album van Natalie Prass moet ik concluderen dat de vergelijking met Joni Mitchell uiteindelijk geen hout snijdt. Natalie Prass begeeft zich op haar debuut immers slechts incidenteel op het terrein van de melancholische folk, maar kiest vooral voor een opvallend soulvol geluid.

Het is ook nog eens een heel bijzonder geluid dat steeds wisselt tussen uiterst ingetogen klanken en een zeer rijk georkestreerd geluid vol strijkers en blazers. Het laatste is de verdienste van de eigenzinnige Matthew E. White die de plaat produceerde.

Het titelloze debuut van Natalie Prass doet me misschien niet heel vaak denken aan Joni Mitchell, maar het heeft wel volop raakvlakken met de singer-songwriter muziek uit de jaren 70, waarbij dan vooral moet worden gedacht aan net wat soulvollere iconen als Laura Nyro en Carole King.

Het debuut van Natalie Prass klinkt echter ook verrassend modern. Zeker in de songs waarin invloeden uit de soul domineren en Natalie Prass op een bedje van strijkers en blazers zwoel mag verleiden met ingetogen maar absoluut soulvolle vocalen, blijft de Amerikaanse singer-songwriter haar jonge collega’s in het neo-soul en R&B segment mijlenver voor met betere vocalen, mooiere muziek en veel betere songs.

Wat me bij de meeste soulzangeressen van het moment zo enorm tegen staat is het constant op vol volume uithalen en het maken van meer bochtjes dan een slalom skiër, maar Natalie Prass doet beiden gelukkig niet en wat is dat een verademing.

Soulvolle muziek met invloeden uit de afgelopen decennia domineren op het debuut van de singer-songwriter uit Cleveland, Ohio, maar Natalie Prass is zeker geen one-trick-pony. Incidenteel verlaat Natalie Prass de soul en kiest ze voor meer folky songs, al zijn het soms folky songs die dankzij de rijk ingezette strijkers en de hoge vocalen ook terug gaan naar filmmuziek uit vervlogen tijden (denk aan The Wizard of Oz uit 1939).

Heel af en toe zou je willen dat Natalie Prass Matthew E. White met al zijn strijkers en blazers een flinke schop onder zijn kont geeft om vervolgens te kiezen voor een wat meer roots-georiënteerd instrumentarium, maar aan de andere kant klinkt het nu allemaal wel heel zwoel en verleidelijk en druipt het talent er werkelijk van af.

Er valt aan het eind van het jaar ongetwijfeld flink wat af te dingen op de voorspellingen van de verschillende muziekjournalisten in december 2014, maar met Natalie Prass had men het volledig bij het juiste eind. Erwin Zijleman

avatar van aERodynamIC
3,5
Mooie liedjes, met hier en daar een beetje een jazzy, soul of bluesy inslag maar dat mag niet noemenswaardig zijn (jazzy zoals bv Madeleine Peyroux dat doet).
De strijkers zijn dat des te meer en daar ben ik altijd een enorm liefhebber van. Toch klinkt het hier net iets te zoet allemaal. Hierdoor wordt er in mijn beleving een hoop emotie uit de muziek gehaald.
Natalie zit een de hoeken van Tori, Kate of Joni maar blijft altijd een beetje drentelen aan het begin van het ingegane pad lijkt het wel.

Natalie Prass is als een lekker toetje met veel te veel zoete saus eroverheen dat het zoeken is naar de echt lekkere kern.
Te netjes, niet spannend genoeg. Dit vind ik ook voor haar zang opgaan. Alsof ze zich niet helemaal de volle 100% geeft.

Geen verkeerd album maar ik had op iets meer gehoopt.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:16 uur

geplaatst: vandaag om 22:16 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.