menu

Prince - Crystal Ball (1998)

mijn stem
3,75 (64)
64 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: NPG

  1. Crystal Ball (10:28)
  2. Dream Factory (3:07)
  3. Acknowledge Me (5:27)
  4. Ripopgodazippa (4:39)
  5. Lovesign (3:52)
  6. Hide the Bone (5:03)
  7. 2morrow (4:13)
  8. So Dark (5:14)
  9. Movie Star (4:25)
  10. Tell Me How U Wanna B Done (3:15)
  11. Interactive (3:03)
  12. Da Bang (3:19)
  13. Calhoun Square (4:46)
  14. What's My Name (3:03)
  15. Crucial (5:06)
  16. An Honest Man (1:13)
  17. Sexual Suicide (3:39)
  18. Cloreen Bacon Skin (15:37)
  19. Good Love (4:55)
  20. Strays of the World (5:07)
  21. Days of Wild (9:19)
  22. Last Heart (3:01)
  23. Poompoom (4:32)
  24. She Gave Her Angels (3:52)
  25. 18 and Over (5:40)
  26. The Ride (5:13)
  27. Get Loose (3:31)
  28. P. Control (5:59)
  29. Make Your Mama Happy (4:00)
  30. Goodbye (4:34)
  31. The Truth * (3:34)
  32. Don't Play Me * (2:48)
  33. Circle of Amour * (4:43)
  34. 3rd I * (4:53)
  35. Dionne * (3:13)
  36. Man in a Uniform * (3:07)
  37. Animal Kingdom * (4:01)
  38. The Other Sid of the Pillow * (3:21)
  39. Fascination * (4:55)
  40. One of Your Tears * (3:27)
  41. Comeback * (1:59)
  42. Welcome 2 the Dawn * (3:17)
toon 12 bonustracks
totale tijdsduur: 2:29:12 (3:12:30)
zoeken in:
avatar van goldendream
Enkele vraagjes tijdens de ontdekkingstocht:

- Klopt het dat de volgende albums eigenlijk vroeger opgenomen onuitgegeven materiaal bevatten:
Chaos and Disorder (1996) - Crystal Ball (1998) - The Vault, Old Friends for Sale (1999)?

- Zijn er nog albums met vroeger opgenomen onuitgegeven nummers uit de kluis?

- Klopt het dat de volgende albums voorzien waren voor een releasedatum die niet doorging en pas later het levenslicht zagen:
The Black Album (eigenlijk 1987) - The Truth (eigenlijk 1997)?

- Zijn er nog zulke albums, waarvan de geplande release niet doorging en ze pas later uitkwamen?

- Past 'Kamasutra' bij die speciale albums? Of is dat gewoon uitgegeven zoals het hoort? Ik las dat de nummers opgenomen zijn tussen 1994 en 1996 en het album in 1997 verscheen op cassette. Ergens anders las ik dat het pas in 1998 uitkwam.

Tot slot over 'The Truth': het is in mijn achting aan het stijgen.

Nu wachten op lennon, aero of andere kenners.

avatar van aERodynamIC
4,0
goldendream schreef:
Enkele vraagjes tijdens de ontdekkingstocht:

- Klopt het dat de volgende albums eigenlijk vroeger opgenomen onuitgegeven materiaal bevatten:
Chaos and Disorder (1996) - Crystal Ball (1998) - The Vault, Old Friends for Sale (1999)?


Ja, om snel onder zijn contract uit te komen.

- Zijn er nog albums met vroeger opgenomen onuitgegeven nummers uit de kluis?


Die wel of niet uitgebracht zijn? Onuitgebracht zijn er nog heel wat. Dream Factory is een bekende.
Of zie hier: Albums: Unreleased - Prince Vault - princevault.com

- Klopt het dat de volgende albums voorzien waren voor een releasedatum die niet doorging en pas later het levenslicht zagen:
The Black Album (eigenlijk 1987) - The Truth (eigenlijk 1997)?


Bij The Black Album was het zo erg dat ik in 1987 elke week ging kijken of ie er al lag. De winkels hadden er zelfs al een apart vakje voor gemaakt, maar hij kwam niet. Inderdaad later alsnog wel.

- Zijn er nog zulke albums, waarvan de geplande release niet doorging en ze pas later uitkwamen?


Eerder nummers.

- Past 'Kamasutra' bij die speciale albums? Of is dat gewoon uitgegeven zoals het hoort? Ik las dat de nummers opgenomen zijn tussen 1994 en 1996 en het album in 1997 verscheen op cassette. Ergens anders las ik dat het pas in 1998 uitkwam.


In 1997 uitgebracht, opnames van eerder. Kamasutra - Prince Vault - princevault.com

Tot slot over 'The Truth': het is in mijn achting aan het stijgen.


Fijn. Met zoveel vragen zou je eens op deze site moeten kijken en je krijgt veel antwoorden: http://princevault.com

Nu wachten op lennon, aero of andere kenners.


avatar van goldendream
Dank voor het antwoord.

Over die onuitgebrachte albums met nummers uit de kluis: gaat het dan over bootlegs? Over 'Dream Factory' las ik hier al eens iets.

avatar van aERodynamIC
4,0
Veel van die albums zijn wel als bootleg te krijgen ja.

avatar van Funky Bookie
4,0
Een ander niet uitgebracht album dat wel redelijk bekendheid geniet is Roadhouse Garden.
Dat zou een project met The Revolution zijn dat ten tijde van de NPG Music Club met uitkomen werd bedreigd.

avatar van Funky Bookie
4,0
Onder de naam Crystal Ball had eigenlijk het officiële magnum opus van Prince uit moeten komen. Een driedubbel album van een uniek talent op de toppen van zijn kunnen. Warner stond het niet toe en uiteindelijk moesten we het doen met Sign O’ The Times, ook geen slechte plaat (zie mijn top 10), maar bedenk eens wat het had kunnen zijn. Nu werd het een bonte verzameling outtakes, te bestellen via een website wat wel al zeer progressief was en 1 van de eerste stappen van Prince in de zoektocht naar nieuwe distributiemethodes.
Omdat het een behoorlijk bonte verzameling uit verschillende tijdvakken is, is de consistentie heel ver te zoeken, maar er staat wel een aantal pareltjes op die voor niet-fans anders verborgen waren gebleven.

Crystal Ball
Wat moet ik hier nog meer over zeggen. Dit is voor mij het allerbeste dat de man in de studio gebrouwen heeft. Alles wat Prince bijzonder maakt, zit erin. Funk, rock, wat prog, bizarre breaks en tempowisselingen en de helium stem van Camille. Tekstueel is het hier en daar wat minder, maar dat mag de pret niet drukken. Voor de liefhebber is hier na tientallen luisterbeurten nog altijd wat nieuws te halen, mede door de heerlijke arrangementen van Clare Fisher.

Dream Factory
Komt overduidelijk uit dezelfde sessies. Ook Camille is weer goed hoorbaar. Dit nummer is echter wat toegankelijker en is een lekker poppy funk nummer van Prince op zijn allerbest.

Acknowledge Me
Na 2 brilante 80s nummers valt deze wat gek. Oorspronkelijk bedoeld voor The Gold Experience heeft het een totaal andere sound waar ik na de vorige 2 wat moeite mee heb. Het funkt overigens heerlijk.

Ripopgodazippa
Tekstueel niet al te best. Prince bewandelt hier wegen die hij (gelukkig) niet al te vaak bewandelt: in de richting van reggae. Tich heeft het wel een lekkere, ontspannen flow en luistert het prima weg.

Love Sign (remix)
Samen met Nona, de dochter van Marvin Gaye. Stel je voor dat die samen een kindje hadden gekregen. Dit nummer is een aanklacht tegen het vuurwapenbezit. T.o.v. het origineel is deze remix zeer teleurstellend.

Hide The Bone
Heerlijke funkstamper toegeschreven aan de NPG. Dit is dan ook echt een bandnummer. Behoort het tot het beste dat hij ooit maakte? Nee, maar het is wel een ontzettend fijn nummer.

2Morrow
Aardig nummer met een Emancipation feel.

So Dark
Weer een remix. Deze is beter gelukt dan de vorige en voegt wat toe aan het origineel, maar het is niet wereldschokkend.

Movie Star
Volgens Susan Rogers is Morris Day gebaseerd op een typetje dat Prince vaak vertolkte in de studio. Dit nummer is op het lijf geschreven van dit type. Muzikaal is het leuk, er gebeurt op de achtergrond heel veel. Tekstueel is het echt fantastisch met een Prince die zijn humoristische kant alle ruimte geeft.

Tell Me How U Wanna B Done
Matige afsluiter van het eerste schijfje. Een remix die niets toevoegt aan het origineel.

Interactive
We knaller er op de 2e schijf direct in. Een heerlijke rocker. Destijds mijn duurste single ooit toen ik de CD-ROM kocht zonder dat ik een computer had. Is duidelijk familie van Endorphinmachine. Live een absolute topper.

Da Bang
Heerlijk nummer met die tempoversnelling in het refrein vliegt het positief de pan uit, na de kalme bluesy opening.

Calhoun Square
De gitaar blijft erin op deze heerlijke track die vooral dankzij de fantastische groove van begin tot het eind interessant is.

What’s My Name?
Ontwikkelde zich tot een absolute live favoriet waar de band in het refrein helemaal los mag. Het nummer is opgenomen rond zijn naamswijziging wat in ieder geval direct de titel verklaart.

Crucial
Eén van mijn eerste bootlegs van Prince is Crucial. Daar staat ook Power Fantastic op, maar Crucial is door die bootleg 1 van mijn favoriete Prince nummers geworden. Een schitterende Prince ballad die er zowel in een sax- als in een gitaarversie is. Dit nummer zal altijd bijzonder blijven.

An Honest Man
Na 5 toppers is het jammer dat deze uiteindelijk in deze box terecht is gekomen, omdat het heel weinig toevoegt.

Sexual Suicide
Dit is gelukkig weer andere koek. Ook bekend van de Crucial bootleg en van Prince zijn creatieve piek halverwege de jaren 80. Heerlijk.

Cloreen Bacon Skin
Morris Day op drums (bacon skin) en Prince op bas, samen lekker jammen. Tekstueel een niemendalletje, maar wat een heerlijke groove leggen de heren samen neer die ondanks de lange zit geen moment verveelt.

Good Love
Uitstekend nummer uit de Camille sessies. Ongelooflijk dat dit eigenlijk alleen maar een goed nummer is tussen al dat briljante werk.

Strays Of The World
De vocalen van Prince stelen de show. De gitaren zijn prettig en de bombast blijft binnen de perken. Schijfje 2 was een genot voor de oren.

Days Of Wild
Het laatste schijfje knalt erin. In de live uitvoering behoort dit nummer tot Prince zijn allerbeste werk. Sowieso vind ik het zijn beste pure funktrack. De bas is waanzinnig, de raps op hun plaats en het is feest.

Last Heart
Eric Leeds haalt het ordinaire uit dit nummer. Verder vind ik het veel te oppervlakkig.

Poom Poom
Tsja, de wisselvalligheid van deze box was al benoemd, maar zo diep zinken was niet nodig geweest.

She Gave Her Angels
Prince laat hier weer horen hoe mooi hij kan zingen. Het begint heel zoet, maar wow die gitaarsolo. Fantastisch!!!

18 & Over
Mijnheer laat aan duidelijkheid even niets te wensen over op deze funky track die het live heel goed doet. De tekst is wel wat te plat.

The Ride
Eén van de allerbeste bluesnummers die Prince heeft opgenomen. Fantastisch gitaarwerk, grappige tekst en de band hangt perfect in het nummer. Vooral een heerlijk nummer voor aftershows in een klein zaaltje.

Get Loose
Remix van Loose. Ik vind het niet bijzonder geslaagd omdat het meer dance en minder Prince klinkt.

P. Control (remix)
Weer een remix. Deze keer van een favoriet van me. Het lijkt vooral een iets langere versie. Ik vind het prima.

Make Your Mama Happy
Eric Leeds doet het weer goed, verder een opvullertje.

Goodbye
Had op Emancipation gepast en is eigenlijk een onwaardige, maar symbolische afsluiter van de set Veel te veel 13-in-een-dozijn naar mijn zin.

Al met al is dit een rare box. Jaren 80 en 90 dwars door elkaar. Studio en live door elkaar. Door meer te groeperen had het consistenter tussen zijn. De kwaliteit is ook zo bijzonder divers. Een aantal nummers uit mijn top 20 staat erin en op een aantal nummer is heel goed te horen wat een uniek talent Prince was. Helaas heeft het ook een aantal zwakke momenten.

avatar van Funky Bookie
4,0
Waarom staat deze eigenlijk als verzamelalbum?
Het is zeker geen greatest hits en dat het nummers zijn uit de kluis is m.i. irrelevant (zie o.a. The Vault).

avatar van blur8
4,0
CD nr 3 staat ook bekend als The Truth (track 31 - 42)
een bijzondere verzameling van akoestische kleinnoten.
Over de hele linie zeer prettig in de traditie van For You.
Beste track daarvan is Fascination.

avatar van ArthurDZ
4,0
In 1998 zette Prince de deuren van zijn fameuze kluis op een kiertje en bracht Crystal Ball uit, drie schijfjes vol outtakes, vernoemd naar misschien wel de meest mythische outtake van het hele stel. Voor de trouwe fans moet het geweest zijn alsof de Heilige Graal plots te koop werd aangeboden aan alle pelgrims met een internetverbinding.

De reden waarom Crystal Ball op mij een minder grote aantrekkingskracht uitoefent, is omdat ik in 1998 helemaal geen trouwe Prince-fan was. Sterker nog, ik had toen nog nooit van de beste man gehoord. Als Samson & Gert in die tijd nou een monumentale boxset hadden uitgebracht ja, dan was ik waarschijnlijk één en al oor geweest, maar verder was ik toen vooral druk bezig met buiten spelen en aan de hand van de prentjes proberen afleiden waar mijn stripverhalen nou eigenlijk over gingen. Had je me toen mijn mening over Prince gevraagd, dan had ik vast geantwoord dat ik het lekkere koeken vond, vooral die met bruine chocolade in het midden.

Prince-fan werd ik pas jaren later, in de periode 2006-2007. Toen was ik vooral druk met het ontdekken van zijn meesterwerken uit de gloriejaren en zijn op dat moment recente comebackplaten. Tegen de tijd dat ik die allemaal goed kende en klaar was om me op minder voor de hand liggend werk zoals outtakes te storten, had Prince al zijn muziek van het internet gehaald en werd dit plots erg lastig, of eigenlijk onmogelijk (ik ben altijd een beetje bang geweest van vage torrent-sites). Ik heb dus nooit kennisgemaakt met deze liedjes via bootlegs die ik slechts met veel moeite wist te bemachtigen, en heb ook niet jarenlang moeten luisteren naar piepende en krakende opnames vooraleer ze hier plots in top-notch geluidskwaliteit beschikbaar werden. Kort gezegd, ik heb stomweg nooit een band met deze liedjes opgebouwd.

Niet dat dat per se hoeft natuurlijk, en toen een tijdje terug ook zijn post-1992 albums op Spotify terechtkwamen, heb ik een paar van de bekendere nummers uit deze box meteen beluisterd, maar pas nu ik in mijn recensie-reis bij Crystal Ball ben beland, ben ik er eens echt voor gaan zitten. Hierbij mijn, al dan niet eerste, indrukken:

1. Dit is echt oneindig veel leuker om naar te luisteren dan het eveneens driedubbele Emancipation.
2. Het titelnummer is inderdaad echt een 1000 karaats-diamant, een soort ruimtereis door zijn universum in één nummer gevat. Het funkt en rockt, en blijft evolueren: op een bepaald moment wordt het net een James Bond-thema, net zo goed glibbert er even verderop plots een Egyptische vibe de song binnen. En het blijft allemaal nog voldoende coherent aanvoelen ook. Veruit het beste nummer van de set.
3. Maar uiteraard is hier nog veel meer de moeite waard. Liedjes die er voor mij ook meteen positief uitsprongen waren Dream Factory, Acknowledge Me, 2morrow, Da Bang, Calhoun Square, Poom Poom, She Gave Her Angels… Ik had op voorhand vooral hoge verwachtingen van de 80s-nummers, dat er tussen het jaren ’90-materiaal ook zoveel geweldigs zou zitten had ik eerlijk gezegd niet zien aankomen.
4. Niet dat er op deze cd’s louter fantastische nummers staan, maar echte stinkerds heb ik ook niet kunnen ontdekken, iets wat op zijn laatste paar reguliere studioplaten wel anders was. Cloreen Baconskin duurt me bijvoorbeeld veel te lang maar die groove is gewoon echt lekker, Moviestar moest ik ook even mijn wenkbrauwen bij fronsen maar uiteindelijk werkt het nummer wel, op een hiphopplaat uit die tijd zou het een komische skit van enkele seconden geweest zijn, Prince maakte er gewoon een heel nummer van, ook prima.

Dus ja, zoals jullie lezen ben ik redelijk enthousiast over deze plaat. Mijn enige punt van kritiek maak ik met de outtakes van de recente remasters van 1999 en Purple Rain in het achterhoofd: want hoeveel beter had deze set niet kunnen zijn met krakers als Do Yourself A Favour, Our Destiny/Roadhouse Garden en Moonbeam Levels in de plaats van de iets minder sprankelende nummers die er nu wel op staan? En je gaat me niet vertellen dat er van pakweg Lovesexy geen interessante outtakes te delen zijn, terwijl er nu wel enkele remixen van minder essentiële songs op staan (Get Loose, P. Control...). Met de kennis van nu (en toen zullen genoeg van die nummers ook al bekend geweest zijn bij de die-hards) dus een ietwat gemankeerde release, maar kijken we naar de nummers zelf dan is dit gewoon een meer dan geslaagde verzamelaar te noemen!

Gast
geplaatst: vandaag om 03:34 uur

geplaatst: vandaag om 03:34 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.