Sly & The Family Stone - There's a Riot Goin' On (1971)

En wat krijg je te horen op There's a Riot Goin' On? Behoorlijk zwaardere kost als op Dance to the Music, maar ook als op Stand! Regelmatig zijn de grooves wat langzamer, met diepe bassen en gevuld met veel verschillende klanken, zoals funky guitars, de synthesizer, piano / orgel, de zang en nog meer. Die zang bevat veel politieke inhoud, het gaat ergens over bij Sly Stone.

Dit is een album wat je op jezelf moet laten inwerken. Er zitten zoveel lagen in de muziek. Maar it's funky as hell! Sommige wat 'makkelijker' nummers pakken je gelijk, zoals Family Affair, maar de meeste ga je steeds meer waarderen na vaker draaien. De album luistert als een fraai geheel, maar toch kan je er wel je eigen favoriete songs uitpikken. Bijvoorbeeld de twee vrij briljante lange Africa songs met sterke instrumentatie, mooie opener Luv N' Haight, het lekker Just Like A Baby en het groovy (You Caught Me) Smilin'.

Andere schreven het hier ook al: blijven draaien en deze plaat landt vanzelf. Het is de moeite meer dan waard. Zeker als je het slotnummer, het prachtige Thank You For Talkin' To Me Africa live hebt horen uitvoeren door Prince. Dit album heeft duidelijk invloed op hem gehad.

Wat weinig aandacht hier voor deze onbetwiste klassieker. DIt is voor mij 1 van de beste albums ooit gemaakt. Verdient een plaatsje in mijn top 10

Ik moet toegeven dat ik album pas voor het eerst luister, maar ik heb het gevoel dat dit album kan uitgroeien tot een absolute favoriet. Vind het van vergelijkbaar niveau als mijn favoriete funkplaat (self-titled van Funkadelic). Daarom deel ik direct 5 sterren uit.

Alle liedjes zijn van een zeer consistent en hoog niveau. Wat mij betreft staan er geen uitgesproken uitschieters op dit album; het album zelf is de uitschieter.

Rauwer dan de voorganger. Diepe lagen in de teksten en in de muziek. Mijnheer Stewart bewijst wederom hoe absurd getalenteerd hij is.

Ik kreeg dit op een bandje, begin jaren 90 maar vond er na enkele keren luisteren niet veel aan. Laatste wekenweer eens geprobeerd, keer of drie met aandacht geluisterd. Het draait om ritme en groove, en dat doen ze goed, het klinkt echt lekker. Maar dat weet mijn aandacht niet vast te houden. Ik mis denk ik goeie melodieën. Het draait vooral om ritme en groove, en ja, dat zit wel snor.

Ik kende ze van Woodstock, dat is best opwindend. De publieksparticipatie en het spelplezier overweldigden me zo dat ik de afwezigheid van goeie melodieën niet storend vond!

50 jaar oud, deze klassieker:

‘A nation’s fabric unravelling’: stars on Sly Stone’s There’s a Riot Goin’ On at 50

Net wat sterker dan Stand!, naar mijn mening. De Africa-songs zijn heerlijk bezwerende, zompige jungle-grooves; singles als de opener, (You Caught Me) Smilin' en Runnin' Away rete-aanstekelijk en Spaced Cowboy klinkt precies zoals de titel doet vermoeden. Meteen maar een straffe score aan vast plakken dus!

4 sterren

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Sly & The Family Stone - There's A Riot Goin' On (1971) - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Sly & The Family Stone - There's A Riot Goin' On (1971)
Sly & The Family Stone was maar een paar jaar succesvol, maar leverde in deze periode wel een aantal geweldige albums af, waaronder het uitstekende en zeer invloedrijke There's A Riot Goin' On uit 1971

De Amerikaanse muzikant Sylvester Stewart, beter bekend als Sly Stone, overleed vorige maand. Het is een naam die voor velen onbekend is, want de hoogtijdagen van Sly en zijn band The Family Stone waren aan het eind van de jaren 60 en het begin van de jaren 70 en beslaan slechts een handvol albums. Het zijn albums die goed maar vooral heel invloedrijk zijn, want velen hebben zich laten beïnvloeden door de muziek van Sly & The Family Stone, onder wie zeker Prince. Het is allemaal goed te horen op There's A Riot Goin' On, een van de beste albums van de Amerikaanse band en wat mij betreft de beste. Sly Stone is niet meer, maar zijn muzikale erfenis mag niet worden vergeten.

De dood van Sly Stone vorige maand werd helaas wat overschaduwd door de dood van Brian Wilson twee dagen later. Hij is misschien ook niet zo bekend als de man achter de meesterwerken van The Beach Boys, maar ook Sly Stone moet worden gerekend tot de grootheden uit de geschiedenis van de popmuziek en bovendien als een muzikant die enorm veel invloed heeft gehad op de ontwikkeling van de popmuziek.

Sly Stone was de artiestenaam van de Amerikaanse muzikant Sylvester Stewart, die al op jonge leeftijd zijn eerste stappen in de muziek zette. Het succes kwam toen hij zichzelf Sly Stone ging noemen en zijn band The Family Stone formeerde. Het debuut van Sly & The Family Stone verscheen in 1967 en deed nog niet veel. Het debuutalbum van de band klonk ook als een vrij standaard soulalbum en daar waren er destijds heel veel van.

Op het een jaar later verschenen Dance To The Music begon het geluid van Sly & The Family Stone vorm te krijgen. De soul van het debuutalbum werd verrijkt met funk, rock en psychedelica en klonk opeens een stuk opwindender en orgineler. Het is een lijn die werd doorgetrokken op de albums Life uit 1968 en Stand! uit 1969, die Sly Stone en zijn band op de kaart wisten te zetten als een van de meest opwindende bands van dat moment.

De Texaanse muzikant maakte zelf indruk, maar wist ook een aantal uitstekende muzikanten om zich heen te verzamelen, onder wie bassist Larry Graham en later ook topdrummer Andy Newmark. Het talent van Sly & The Family Stone kwam na de genoemde albums nog één keer samen op het in 1971 verschenen en politiek gekleurde There's A Riot Goin' On.

Mede door het drugsgebruik van Sly Stone ging het hierna snel bergafwaarts. De albums werden een stuk minder goed en het grote publiek verruilde de psychedelische funk van de band voor de op dat moment razend populaire disco. Het zou nooit meer goed komen met de Amerikaanse muzikant, die vorige maand op 82-jarige leeftijd overleed. De muzikale erfenis van Sly & The Family Stone werd in de jaren 80 echter opgepikt door Prince, die gretig gebruik maakte van de blauwdruk die Sly Stone aan het eind van de jaren 60 en het begin van de jaren 70 uitdacht.

Hoeveel invloed Sly Stone heeft gehad op Prince hoor je goed wanneer je naar There's A Riot Goin' On uit 1971 luistert. De mix van soul, psychedelica, rock en funk, de politieke maar ook seksueel getinte teksten en de diversiteit in zowel de zang als de muziek zijn ingrediënten die je ook op de beste albums van Prince hoort. Stampende funk en jankende gitaren gaan ook bij Sly & The Family Stone hand in hand en zo zijn er nog wel meer overeenkomsten te horen tussen het werk van Sly Stone en dat van Prince.

Persoonlijk vind ik het beste van Prince echt veel beter dan het beste van Sly & The Family Stone, maar There's A Riot Goin' On is absoluut een memorabel album. Het is een album dat zeker opvalt door de zeer politieke teksten, die passen in het tijdsbeeld van de vroege jaren 70, maar het is ook een album met een meedogenloze funkinjectie waarin vooral de bassen en de gitaren opvallen. Ik mis af en toe wat de songs met een kop en een staart, maar het album bevat ook een serie geweldige songs, waarin Sly Stone laat horen dat hij ook een uitstekend zanger was. Prince deed er een decennium later nadrukkelijk zijn voordeel mee, maar de grote Sly Stone mogen we ook niet vergeten. Erwin Zijleman