Sly & The Family Stone - There's a Riot Goin' On (1971)

Op de één of andere vind ik dit een album dat stukken politieker is dan het complete oeuvre van Bob Dylan.

Alweer niet expliciet politiek - maar hell, wat een verwrongen klanken zijn hier te vinden. De muziek slaat zichzelf hier moedwillig K.O. (én op een prachtige wijze ) - zo'n nummer als "Family Affair" - op 't eerste gehoor dacht ik: "Hee - wat een leuk dansbaar nummer". Wanneer ik het op m'n negentiende opnieuw beluisterde dacht ik: "Sjezus - Sly klinkt alsof hij iedere seconde het loodje kan leggen".

Ergens op dit album (in 't midden dacht ik) gaat hij zingen als een Cowboy die net z'n laatste paard kwijtraakte aan de recessie. De put is diep ... en het album gaat dan ook diep

Volgens de overlevering nam hij dit album op in een busje waarmee hij een soort trip (een ander soort trip maakte hij ook) maakte dwars door de V.S.

Ik zou zo zeggen: kijk naar de hoes van dit album (bloemen i.p.v. sterren op de vlag ).

Dit lijkt me een gaaf album. Kan ik als instapper beter deze kopen (aangezien me dit de beste lijkt) of een greatest hits?
Ik ben de laatste tijd nogal into soul, dus dan mag Sly niet ontbreken lijkt me

Ik vind hem persoonlijk een beetje te zwaarmoedig en luister daarom liever naar eerder werk als Dance To The Music. Wat minder diepgang en wat meer recht-toe-recht-aan geswing. Ook de vorige, Stand!, vind ikzelf leuker. Maar dit is natuurlijk ook een fijn album

dit vind ik een erg lekker album, en zeker een klassieker volgens mij. mijn favoerite Africa Talks to You "The Asphalt Jungle.

ik deel de mening van tondeman bij dit album, ook ik vind Stand! wat beter dan deze, niettegenstaande dat dit helemaal niet slecht is, Spaced Cowboy is zelfs lichtjes fantastisch maar over het geheel gezien ietsje te 'mellow' naar mijn zin, misschien ligt dat ook aan mn verwachtingen van dit album, de tijd zal wel soelaas brengen....

Vind hem nu eigenlijk toch wel (minstens) even goed als zijn ander werk - al is ie misschien niet zo "draaivriendelijk" en ''in your face'' - dat wordt dan goed gemaakt door de verslavende (haha - er moet een vloek op de plaat zitten..) werking die deze muziek kan hebben als je er eenmaal echt inkomt.
Contrasterend, intrigerend, fascinerend... en ongelooflijk "funky", dat laatste klinkt zo fout en clichématig, maar het is gewoon de waarheid, voor zover een waarheid iets betekent...

6 berichtjes... wie wil er nog wat typen bij dit meesterwerk?

Wat mij betreft hun beste!

Hier zit meer diepgang in, en is ook iets serieuzer dan Stand! (maar zeker niet minder funky). Mooie, maar ook af en toe heel neerslachtige nummers. Het speciale geluid van het album helpt daar ook aan mee, psychedelische gitaren, doffe bas, een ook een niet helemaal zuiver geluid, wat ruis dus. Dat geeft het wel een speciaal effect.

Het hoogtepunt is voor mij het laaste nummer, die baslijn alleen al, heerlijk!

Dit album moet je waarschijnlijk wat vaker luisteren voordat je hem helemaal kan waarderen, maar als het zover is, is het zeker de moeite waard!

Dit is mijn favoriete Sly plaat. Tekstueel ijzersterk, muzikaal soms ongehoord groovend en funkend. Vocaal er eigenzinnig en af en toe heerlijk weird.

Deze verdient toch meer dan de 3.5* die ik gegeven had. Kvergelijk em altijd met Stand! terwijl het toch duidelijk 2 verschillende platen zijn...deze klinkt iets 'volwassener'...een ander woord vinden is moeilijk, het gaat tenslotte om muziek en de gevoelens die die oproept...

ik vind de plaat een beetje gedateerd , had er meer van verwacht , family affair blijft magistraal , maar de rest vind ik minder niet slecht , zeker niet maar ja, de verwachtingen waren te hoog waarschijnlijk , toch nog 3.5

Ik kan me goed vinden in jouw commentaar Beaster. Ik had hier ook een stuk meer van verwacht. Ik wilde eigenlijk Stand! hebben, maar omdat die er niet was heb ik deze maar genomen. Ik verwachtte iets als I Want to Take You Higher, maar dat vind ik hier niet echt. Dit is allemaal wat ''donkerder'' dan het vrolijke en energieke I Want To Take You Higher. Blijft natuurlijk wel erg aparte en originele muziek. Wellicht heeft iemand74 gelijk en is dit een echt ''groei-album''. De laatste 3 nummers spreken me in ieder geval het meeste aan.

Invloedrijk zal het vast wel zijn, maar deze klassieker krijgt van mij (nog) niet die waardering.

Deze CD trekt je er al van het eerste nummer in en laat je niet met rust

Wat een geweldige docu over de zoektocht naar Sly - laatst uitgeoznden door de VPRO. Lees ook het artikel in MOJO.

Het afgelopen jaar heb ik dit album een tijdje links laten liggen, en niet erg veel gedraaid, nu bij herbeluistering valt het kwartje ineens wel. Vreemd hoe dat kan, maar in ieder geval geweldige muziek!

wel sterk dat deze classic niet meer besproken wordt.

Ik ga dat zeer binnenkort doen . Kocht 'm vandaag voor 5 Euro . Family Affair kon ik al wel .

Ik kom er op terug en zal mijn beoordeling geven .

Vandaag voor 5 euro gekocht en daar heb ik zeker geen spijt van! Wat is dit een heerlijk album, zeg. 4 sterren.

Sly komt op dit album met een erg funky sound. Veel diepe bassen en daar hou ik wel van. Een van mijn favoriete albums van deze band.

Ik heb fresh,stand en there's a riot goin on. Dat zijn zijn 3 so called klassiekers toch? Maar ik vind er niet veel aan. Net als beaster vind ik het behoorlijk achterhaald. Nu ga ik ze de komende periode nog eens goed beluisteren en hoop op hetzelfde effect als bij stijn_slayer. Maar ik vrees dat het kwartje niet gaat vallen.

Eén van de oudste albums die ik in mijn bezit heb. Het klinkt allemaal best lekker funky en mellow. Verder is het voor mij gewoon lekker ontspannende muziek de je altjid en overal wel kan opzetten. Family Affair is wel HET nummer van de plaat.

Ik kocht 'm een jaar geleden al. 5 Eurootjes en voor een goed stuk authentiek stukkie funk ben ik wel te porren. En Sly Stone is een pionier.
Het moet een soort van groeiplaat zijn. Ik vind het niet contant over de hele linie, maar het heeft heerlijke momenten.
Family Affair is natuurlijk een prijssong en het hele album heeft een ontspannen relax verloop.
Dompige funk , met een onweerstaanbare swing, maar soms verslapt mijn aandacht wat.
Het ruim 8 minuten klokkende Africa Talks To You is in potentie een knap stukje werk, maar het duurt mij dan net even te lang.
Maar de produktie is super. Spannend en cool. Tuurlijk wel wat gedateerd, maar dat is niet bezwaarlijk.
Het is wel ruim 40 jaar terug en de invloed van Sly is achteraf groot geweest. ( Wie was Prince zonder deze man.)
Desalnietemin ben ik er nog niet klaar mee. Dit is ''legend'' , tekstueel beladen en het is puur.
Ik ga er nog maar 's voor zitten.

Volgens mij dacht iedereen toendertijd dat na het album "Stand " Sly & the family stone de volgende lp nog even verder zou uitwerken tot de ultieme perfecte dansbare pop,funk,rock en soul plaat. Velen kwamen dan ook bedrogen uit met "There's a riot going on". En dat geeft de titel dan ook geheel weer. Familly affair was dan nog herkenbaar maar daar houdt het eigenlijk wel mee op. Het ging dan ook snel bergafwaarts met Sly.
Ooit een documantaire gezien in 1994 bij VPRO tv. Op zoek naar Sly Stone. Meesterlijk.
Het hield voor mij de mythe geheel in stand tot enkele jaren geleden. Wat moet deze man een spijt hebben gehad zeg.......................maar eigen fouten toegeven (ben je gek).

Dit album is niet echt iets voor mij. Ik kan er zeker goed naar luisteren, want slecht vind ik dit niet, maar het is mij allemaal net iets te traag. Er zit gewoon niet genoeg pit in wat mij betreft.

Noem een beter soul-funk album dan..heh?

Prachtig album, gedateerd is het zeker niet, dan ken ik nogal veel hedendaagse muziek die ook gedateerd klinkt. Het grappige is dat ik het eerste Sly nummer hoorde als cover van Paul Haig (in zijn synth periode nadat hij Josef K had ontbonden), dat was running away (haalt het niet bij het origineel maar wel catchy). Uniek in zijn soort Sly, Mr. Prince heeft hier wel een procentje of 30 van overgenomen. Persoonlijk ben ik hier veel meer van gecharmeerd dan het freakerige Parliament of Funkadelic ondanks dat George Clinton toch wel wel kan funken. Die bas, dat gekke stemmetje, het funky slaggitaartje, prachtig toch?

Heerlijke plaat - ingetogen, relaxed en duister. Mooi zo.

Stand! heb ik persoonlijk meer mee. Voller geluid.

Fijne plaat en goed om te horen waar Prince de mosterd vandaan haalde.Diepe ronkende bassen en kletterend koper zetten de sfeer .Politieke statements schieten je rond de oren ,al doen die anno 2013 ietwat belegen aan.Dit doet niks af aan de kwaliteit van de muziek.Sly was toen al zo dwaas als een ui ,en dat is er in de loop van de jaren niet beter op geworden.Een muzikaal genie ,maar ook een geniale gek.Een aantal jaren terug nog eens een fascinerende documentaire gezien gemaakt door twee Nederlandse fans.Dit is een album wat de kaatste 40 jaar prima doorstaan heeft en op de teksten na ,nu nog steeds spannend en urgent klinkt. 4 sterren

Heeft ome Sly hier soms (bijna) alles alleen opgenomen ? Buiten Prince hoor ik hier ook af en toe een vroege Lenny Kravitz in en dan vooral in de vorm van baspartijen die door een niet-bassist ingespeeld zijn. In Africa Talks To You hoor ik zelfs een rattig klinkende ( plektrum-aangeslagen ) bas, dat kan toch Larry Graham niet wezen ...... ?????

Jammer dat de single-mix van Thank You ( Falettinme Be Mice Elf Agin ) hier niet als bolus op staat ......

Over dat geluid: ik heb inmiddels de dubbel 45 rpm LP binnen. Mastered from original analogue tapes by Bernie Grundman & pressed on 180g Pallas vinyl. Dichter bij de studiosound kan je toch niet komen? En het is inderdaad een wat 'softer', soms zelfs wat doffer geluid voor de hogere tonen in vergelijking met de bassen die loepzuiver en helder doorkomen. En de zang zit wat naar achteren. Vrij opmerkelijk op de koptelefoon.