Colin Newman - Not To (1982)

Staan bewerkte Wire-songs op (5/10, Remove for Improvement en We Meed Under Tables) en een cover (Blue Jay Way van The Beatles). Niet zo verwonderlijk dus dat Gotobed en Gilbert hierop mee doen.
Had deze nog niet beoordeeld, zie ik. Ik heb deze ook in de bakken gezien in combinatie met zijn vorige album Provisinally Entitled the Singing Fish, een CD-heruitgave van 4AD.

Da's helemaal juist - die cd is uit 1988, meen ik; i.t.t. het Fish album is deze wat toegankelijker en er staan meer korte, puntige songs op en daar hou ik wel van.

De andere off-shoot van Wire, Dome, maakt meer soundscape-achtige, abstrakte muziek - ook zeer de moeite waard. Ook een project van Lewis, A.A. Marias One of Our Girls Has Gone Missing is hier op de site te vinden.

Dit album is toegankelijker dan Provisinally Entitled the Singing Fish.

Op reis door new wave kan ik me na alle inhaalslagen ein-de-lijk op 1982 richten, al besprak ik waar zich dat voordeed, soms naar aanleiding van een single uit 1981 alvast het bijbehorende album uit '82.

11 januari 1982. Nadat Colin Newman, voormalig frontman van Wire, zijn debuut A-Z vulde met nummers die hij eigenlijk voor de nieuwe Wire had bedoeld en opvolger Provisionally Entitled the Singing Fish gebruikte om te experimenteren, keert hij op Not To terug naar liedjes met kop en staart.
Het gaat uiterst sterk van start met Lorries, maar daarna wil het me niet meer pakken. En dat terwijl het wel in de stijl en aanpak steekt die vergelijkbaar is met Buzzcocks en Magazine, mijn favorieten in de wereld van de prille new wave en (post)punk; alleen pakken de composities me steeds níet, melodietjes die niet willen beklijven, hoe heerlijk ze ook worden gemusiceerd.
Nadat kant 2 met het licht-experimentele 5/10 aftrapte, wordt het met 1, 2, 3, Beep Beep (de titel ongetwijfeld geïnspireerd door de debuutopener van onze eigen Gruppo Sportivo) enigszins aardig, net als op Remove for Improvement. Verder valt Indians! op omdat het instrumentaal is. Maar helaas, opnieuw niet niet mijn kopje thee, wat in totaal geldt voor negen van de twaalf nummers.

Volgende halte? Ik blijf op 11 januari '82 en reis snel naar West-Duitsland. Die dag betreedt namelijk Polizisten van Extrabreit de Deutsche Charts.