Marilyn Manson - The Pale Emperor (2015)

Album van het jaar voor mij, hoogstwaarschijnlijk. Mooi om te zien dat iemand vrij onverwacht ineens zo hard terug kan komen. De reacties hier alleen al geven het beeld wel vrij helder weer: voor velen waaronder ikzelf een eerste opleving sinds jaren, en daarnaast ook nog eens interessant als niet eerder voorheen voor vele geheel nieuwkomers.

Met dit heugelijke feit zullen we dit muzikale jaar strakjes af gaan sluiten en zoals bovenstaande ook al zei alle goede hoop voor wat deze man in het nabije toekomen nog kan en zal neerzetten.

Deze plaat verbaasde mij enorm. Wat een heerlijk album!

Dit album recentelijk weer een paar keer gedraaid. Ik blijf het een sterke plaat vinden, een van de betere releases van 2015. De prachtige productie geeft dit album nog net iets extra's.

Inderdaad namsaap. Dit album gaat bij mij ook nog regelmatig aan.
En het verveelt niet vind ik.
Beste MM plaat sinds Holy Wood. Ik vind 'm stiekem zelfs beter dan Holy Wood.

Lange leve Apple Music zonder welke service ik dit album nooit had gehoord. Ben geen fan en heb maar een paar albumpjes van vroeger. Maar deze heb ik inmiddels op fraaie witte platen gescoord. Echt een mega verrassing.

Kan mijzelf ook geen echte fan van de man noemen... althans, als hij de stijl van deze plaat voortzet misschien ook wel! Geweldig album met enkel sterke nummers en het vinyl oogt en klinkt uitstekend.

Erg prettig album voor deze nieuwkomer. Beste tracks:
Deep Six
Third Day Of A Seven Day Binge
Warship My Wreck
Misschien moet ik de rest van de heren Manson ook maar eens beluisteren.

It's like a stranger had a key, came inside my mind, moved all my things around

Zo'n vijf jaar later nog steeds een ontzagwekkend stukje tekst.

Verder Third Day of a Seven Day Binge.

Eerste drie tracks hiervan het beste wat hij ooit heeft gedaan naar mijn mening.

Als je mij zou vragen welk nummer ik nou graag eens zelf geschreven zou hebben zou Third Day wel eens boven kunnen komen drijven.

Al moet je dan ook die goddelijke grafstem hebben.

En vervolgens ook die kop.

Daarop weer de make up.

Mij toch iets te veel gedoe dus probeer zelf wel iets in elkaar te knutselen dan.

Hier doet marilyn manson een ode aan de goth rock, misschien wel zijn beste en zijn meest consistente.
Birds of hell awaiting alleen al, wat schuurt dit zeg jesus.

Goeie plaat na de matige voorganger.
Killing Strangers opent vreemd. Ik vond dit nummer eerst niks maar het begint steeds beter te worden door de jaren heen. In de John Wick film komt het nummer goed tot zijn recht. Goeie opener maar anders dan je van MM gewend bent.
Deep six is harder en eigenlijk het enige bekende MM werk, zijn album hierna stond er bol van. Ik vind het zelf 13 in dozijn nummer van hem.
Track 3 en 4 zijn rustiger, wat melodieuzer net geen pop maar het zit goed in elkaar. Deze zouden ook op We Are Chaos kunnen staan, het zijn echt goeie songs.
Daarna wordt het wat donkerder en mechanischer, Slave Only Dreams to be King en Birds of Hell Awaiting neigen naar Industrial Rock.