Marilyn Manson - The Pale Emperor (2015)

De gloriedagen liggen al behoorlijk ver in het verleden voor meneer Manson, maar dit is helemaal geen slecht album. De songs zeuren over het algemeen iets te lang door en er is een gebrek aan lekker opzwepende tracks, maar afgezien daarvan is de plaat zeer acceptabel. Jammer dat het songmateriaal net dat beetje energie en frisheid mist dat albums als Antichrist Superstar en Mechanical Animals zo goed maakte. De verrassing is er gewoonweg af en de zanger is ook niet meer zo goed bij stem als vroeger.

O mensen er is meer hoor! Holy Wood is een mooie cd, met een opstandige Manson met top nummers zoals The Nobodies, Burning Flag, The Death song, GodeatGod...
Mechanical Animals is ook fijn, met een hele eigen sfeer.
En dan Antichrist Super Star lekker up-tempo, vel, hard, en rauw misschien wel het beste werk van hem.
Maar dan nog voor The Pale Emperor...want ik gooi er een halfje bij!

4 1/2 ster

Ik vind dit persoonlijk een tegenvaller na born Vilain. Ik kan elk album van manson waarderen, en ben een groot fan van zijn werk uit de jaren 90/begin 2000. Ook de albums daarna vond ik zeker niet slecht, born Vilain was zelfs weer een sterke plaat. Maar deze, daar kan ik niet echt iets mee. De nummers op zich zijn niet slecht, maar ze klinken vrijwel allemaal het zelfde. Bijna geen variatie of zo. Na 5 nummers had ik het gevoel nog altijd naar het eerste te luisteren. Ook mansons zang kan me niet echt raken. Hij is nooit echt een goede zanger geweest, maar zijn stem paste perfect bij de muziek, en hij wist er altijd wel iets moois van te maken. Maar op dit album klinkt hij toch vooral als of hij een paar glaasjes teveel op heeft. Zeer jammer. Ik hoop dat zijn volgende album beter/afwisselender is.

Ofwel heb ik het album nog niet genoeg geluisterd. Het heeft een tijd geduurd tegen dat ik mechanical animals kon waarderen vanwege de vele rustige nummers, die ook weer in het verlengde van elkaar liggen, en nu is dat album mijn favoriete werk van hem. Misschien moet ik dit album nog maar een kans geven, maar voorlopig is het toch een onvoldoende.

Toffe plaat!

Tijdje weer Marilyn Manson aan het draaien. Dan voornamelijk weer de oude albums die ik al in mijn bezit heb (Portrait of an American Family, Antichrist Superstar, Mechanical Animals en Holy Wood).
Dat zijn voor mij toch wel jeugdsentimenten en platen die ik helemaal kapot heb gedraaid en nu weer tof vind na zo lang niet meer te hebben geluisterd.

De albums na Holy Wood vond (en vind ik nog steeds) minder.


Een tijdje terug kwam ik erachter dat Marilyn Manson weer een nieuw album had uitgebracht en dacht dat het wel weer iets zou worden als het recente vorige werk, maar ik was aangenaam verrast en vind dit een super vette plaat geworden!

Shockeren doet hij niet echt meer, die tijd heeft hij wel een beetje gehad, maar muzikaal gezien is dit wel een stevige vooruitgang in vergelijking met zijn vorige recente platen vanaf The Golden Age of Grotesque t/m Born Villain (die platen doen mij weinig tot helemaal niets).
Lekker afwisselende tracks: de eerste twee nummers (waarvan ik Killing Strangers van de film John Wick herkende) zijn lekker hard en daarna afwisselend met wat langzamere nummers en dan weer wat harder. Ook de akoestische bonus track(s) zijn erg gaaf.

Kortom: ik ben aangenaam verrast en ik hoop dat hij dit weet door te zetten in de toekomst!