Van Morrison - His Band and the Street Choir (1970)

Een wat ondergesneeuwd album na de giganten Astral Weeks en Moondance.

Toch was Van Morrison ook hier weer erg lekker op dreef.

Het album kent wat mij betreft maar twee mindere nummers (Give me a kiss en Sweet Jannie) en zelfs die zijn prima te verteren.

Hoogtepunten alom : De errug lekkere single Domino, Het prachtige akoestische Virgo Clowns, Het funky I've been working, De minimale ballad I'll be your lover,too en de andere zes.

Mocht je Astral Weeks en Moondance (waar deze meer mee gemeen heeft) al in je bezit hebben, dan is dit een prima keus voor een volgende aanschaf.

Nee, ik heb deze plaat vele malen en gedurende vele periodes geprobeerd, maar ik vind het nog steeds een teleurstelling. Het openingsnummer is ultieme Morrison-swing, Crazy face is spannend en/want mysterieus en I've been working is lichtelijk verslavend met die "And I say woman woman woman woman... allright allright allright allright..."-riff, maar de rest is afwisselend lichtgewicht en nèt niet de juiste snaar rakend – ik hóór althans wel de potentie van I'll be your lover too, Virgo clowns en Street choir, maar op de een of andere manier krijgen die nummers nergens de klassieke allure van de beste nummers van bijvoorbeeld Moondance of Saint Dominic's preview. Misschien haalt het wegwerpgehalte van Give me a kiss en Blue money en Sweet Jannie de rest wel gewoon teveel naar beneden en blijft het daardoor allemaal te vrijblijvend.

nooit goed begrepen waarom de kwaliteit van dit 4e album van deze Noord-Ierse troubadour door velen zoveel lager wordt ingeschat dan zijn andere albums uit die periode. tja, zoveel mensen, zoveel meningen. hoe beleving kan verschillen. wat mij betreft eerder een topper dan een sub-topper uit s'mans geweldige oeuvre. alle 12 tracks op dit album werden door de man zelf gecomponeerd.

kan hooguit 2 "mindere" tracks benoemen, te weten "Give Me a Kiss" en "Sweet Jannie". alle overige composities vind ik ijzersterk en bijzonder mooi uitgevoerd op dit heerlijke, relaxte album.

"Crazy Face" een vintage Van Morrison nummer, de huiveringwekkend mooie ballad "I'll Be Your Lover Too", de stuwende R&B van "Blue Money", "Virgo Clowns" en "Gypsy Queen" beide geweldige tracks, die de pastorale sfeer van zijn "Astral Weeks" album bij mij oproepen. dan moeten 2 andere hoogtepunten van dit album nog komen, de afsluitende tracks de gospelachtige soul nummers "If I Ever Needed Someone" met prachtige backing vocals van Emily Houston, Judy Clay en Jackie Verdell en het melodieuze met achtergrondkoor gezongen "Street Choir".

van de up-tempo R&B nummers "Domino" en "I've Been Working" staan wellicht nog betere versies op het dynamische, magistrale live album "It's Too Late to Stop Now" uit 1974.

Album werd geproduceerd door Van Morrison
Recorded at A & R Recording Studios, New York City

de muzikanten op dit album:
Van Morrison: vocals, guitar, harmonica, saxophone (tracks 2 & 5)
Dahaud Ilias Shaar: drums, percussion, bass clarinet, back-up vocals
Jack Schroer: alto, baritone and soprano saxophone, piano
Keith Johnson: trumpet, organ
John Platania: lead & rhythm guitars, mandolin
John Klingberg: bass
Alan Hand: piano, organ
The Street Choir: Ellen Schroer, Martha Velez, Janet Planet, David Shaw, Andy Robinson & Larry Goldsmith