Ibeyi - Ibeyi (2015)

Een album om naar uit te kijken. Heerlijk en veelzijdig geluid dat deze tweelingzussen laten horen. Ghosts is ook weer een prachtig nummer.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Ibeyi - Ibeyi - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Ibeyi is een duo dat bestaat uit de tweelingzussen Naomi en Lisa-Kainde Díaz. De twee groeiden op in Parijs, maar hebben ook Cubaanse roots.

Miguel 'Angá' Díaz, de vader van de zusjes, speelde als percussionist in de legendarische bezetting van de Buena Vista Social Club en had op zijn beurt weer zijn eigen roots. Het zijn de roots van de West-Afrikaanse Yorùbá cultuur, die zich in de tijd van de slavernij over de wereld verspreidde en op een aantal plaatsen (waaronder Cuba) verrassend goed intact bleef.

Op het titelloze debuut van Ibeyi eren Naomi en Lisa-Kainde Díaz de Cubaanse en vooral de Yorùbá wortels van hun in 2006 overleden vader, maar het zijn ook kinderen van deze tijd, met een voorliefde voor moderne elektronische muziek.

De botsing tussen traditionele Afrikaanse muziek en moderne elektronica levert fascinerende muziek op. Het debuut van Ibeyi klinkt bij vlagen, en zeker wanneer wordt gezongen in de Yorùbá taal, zeer traditioneel maar klinkt net zo vaak heel modern. In de meeste gevallen versterken beide uitersten elkaar echter in een volkomen uniek geluid.

Het is een geluid dat af en toe raakt aan dat van Björk, al hebben de zussen Díaz gelukkig een net wat toegankelijkere zangtechniek dan de IJslandse zangeres. De stemmen van Naomi en Lisa-Kainde klinken af en toe heerlijk zweverig, maar dit kan zomaar omslaan in traditioneel Afrikaans gezang of in lekker soulvolle klanken.

De stemmen van de zussen worden hier en daar gecombineerd met tribaal aandoende ritmes, maar op het overgrote deel van de plaat overheerst de moderne elektronica. De zussen Díaz zijn naar verluid fan van de muziek van James Blake en dat is te horen. Het titelloze debuut heeft een wat minimalistisch aandoend elektronisch geluid, maar het is een geluid dat uitstekend past bij de stemmen van de twee.

Het debuut van Ibeyi is niet altijd even toegankelijk, maar naast experimentele songs bevat de plaat ook volop songs die in brede kring gewaardeerd zullen worden. Het is echter ook een plaat die je constant op het verkeerde been zet. Het ene moment word je betoverd door opvallende ritmes en zang in het Yoruba, het volgende moment nemen atmosferische elektronica en subtiele beats het over, maar het debuut van Ibeyi bevat ook passages waarin subtiele pianoklanken worden gecombineerd met prachtige Engelstalige vocalen.

Ik probeer muziek altijd in een hokje te duwen, maar dat is bij het debuut van Ibeyi onbegonnen werk. De plaat blijft maar alle kanten op schieten en bestrijkt hierbij een bijna onwerkelijk groot terrein. Van Björk naar The Xx, van FKA Twigs naar de West-Afrikaanse binnenlanden, van James Blake naar Adele. Buitengewoon fascinerende plaat van een duo dat momenteel stevig wordt gehyped, maar ook wel degelijk heel veel te bieden heeft. Erwin Zijleman

Na een paar keer geluisterd te hebben op spotify deze gekocht op vinyl. En ik moet zeggen ik ben erg onder de indruk. Wat de schrijver hier boven schrijft kan ik me erg in vinden. Je kan niet een richting geven aan dit duo. Prachtig!! Dikke 4 sterren..

Een beetje vreemd maar wel lekker (slogan van een frisdrank jaren geleden - weet alleen niet mee welke) is voor mij van toepassing op dit album. Een mix van diverse stijlen. Heb het levensverhaal nog niet gelezen maar de recensie van Erwinz lezende zal dat best van invloed zijn op die mix. Voor mij een album wat de eerste paar keer een behoorlijk WoW karakter heeft maar daarna snel leidt tot een vorm van berusting. 'Here we go again' zeg maar. Een album wat ik weer even laat voor wat het is en na enige tijd met veel plezier weer zal draaien. Mooie productie overigens. Zo hoor ik het graag.

Rivella. ....niet te drinken trouwens
Deze muziek intrigeert. ....stem volgt. Bijzondere bijkomstigheid is dat paps in de buena vista social club heeft gespeeld.

Natuurlijk, Rivella! Idd niet te drinken, daarom weet ik het niet meer.

Dan is je vader percussionist bij de wereldberoemde Buena Vista Social Club en ben je tweeling. Wat ga je dan doen? Juist ja, muziek maken. Cubaanse roots dus, maar opgegroeid in Frankrijk. Een er zit ook nog wat Afrikaans in deze dames. De EP van vorig jaar beviel mij al aardig, dus dan is het kleine stap naar deze eerste volledige LP.

Er staan dertien nummers op, waarvan er elf echt als nummer aangewezen mogen worden. Een intro en een outro tel ik meestal niet mee.
Maar laten we beginnen. Na de intro horen we Oya en nu vind ik dit niet de meest bijzondere opener. Een beetje saaiig, ondanks de verschillende invloeden die duidelijk hoorbaar zijn. Een stuk beter is dan het sfeervolle Ghosts, of die andere single River. Allebei erg leuke nummers. Beetje mysterieus en rijk aan geluid.
Think of You karakteriseert zich door de dikke beats, die onderliggende beats heb ik het over. Bijzonder in elkaar gezet. Wat dan in mindere mate te zeggen valt over het niet meer dan aardige Behind the Curtain.
Mijn persoonlijke favoriet en zonder twijfel het allerbeste nummer van dit album is Stranger/Lover. Echt een fantastisch nummer waar ook de vocalen een stuk dieper gaan en overtuigender zijn. Genieten geblazen!
Opvolgend is Mama Says ook erg sterk te noemen. Deze lijn moeten ze dus doorzetten. Dit is de muziek van Ibeyi die ik erg kan waarderen. Daar hoort ook het sfeervolle Weatherman bij. Of het mooie Faithful.
Helaas zijn vlak voor de outro nog een tweetal minder boeiende nummers. Yanira kan me niet echt boeien en Singles ontluikt mij een “mwa”.

Een vrij wisselende plaat dus, met vooral een erg sterk middenstuk. Vanaf favoriet Stranger/Lover blijft het vier nummers lang op een erg hoog niveau. Een niveau dat ze van mij wel een hele plaat vol mogen houden.

(bron: Opus de Soul)

Laatst was ik in Londen en deze Franse dames waren in veel metrostations goed vertegenwoordigd op billboards. Het zei me helemaal niks. 'Zal wel een grote top 40 act zijn' dacht ik gelijk

Niets van dat alles is waar.

Toen ik Oya voor het eerst hoorde, omdat ik toch wel nieuwsgierig was geworden door al die billboards, moest ik gelijk denken aan Bishi die op haar album Albion Voice een zelfde soort sound laat horen. Ik hoor etnische klanken vermengd met electronica. Broeierig, zwoel en toch best toegankelijk. Heel fascinerend en fris.

Typisch zo'n album dat alle kanten op kan gaan en dat doet het dan ook. Soms ronduit betoverend, dan weer vermoeiend.
De tweeling doet me denken aan de zussen Gysel van Zita Swoon Group die af en toe een beetje richting Björk gaan (maar dan met meer soul).
Het album kent ook de broeierigheid die Tricky wel eens laat horen.

Bijzonder album dat nergens geforceerd 'hip' klinkt en daar was ik even bang voor. Nee, het komt allemaal heel ontspannen over en ik ben aangenaam verrast hierdoor.

Op welke momenten vind je het vermoeiend? Dat herken ik helemaal niet.

Op sommige momenten Arrie. Op sommige momenten. Zal later als ik wat meer tijd heb de exacte tijdsduidingen voor je opzoeken

ah ik dacht je hen kende maar je had er nog niks van gehoord voor je in londen was?

Nee, zag alle billboards in Londen. Daarvoor nog nooit van ze gehoord. Ben verbaasd over de vele reclame daar voor een album als dit. Maar dat is wel positieve verbazing natuurlijk. Ook wel eens leuk dat er aandacht is voor werk als dit.

Ja, dat is wel erg leuk om te horen! Ik volg ze sinds halverwege vorig jaar, en vind het leuk om te zien dat ze toch een aardig publiek weten te bereiken.

Ik dacht dan ook dat het dames uit de UK waren maar zelfs dat is niet zo dus het is echt verwonderlijk. Ook dat het hier niet om een commercieel top 40 album gaat. Je zag die posters echt overal; kan jassn vast beamen

Oya en Stranger / Lover zijn echt waanzinnig mooie nummers. Niet met elkaar te vergelijken, maar allebei een schot in de roos. De rest van het album is ook zeer aardig, maar helaas een beetje wisselvallig. Gelukkig hebben de dames een bijzonder geluid (zowel qua stijl als qua stemmen) wat dit album sowieso de moeite maakt om af en toe eens te draaien. Desnoods zet je het halverwege af, want dan heb je het beste eigenlijk wel gehad.

Ik ben blij dat dit album gemaakt is.

Zie dat Stranger/Lover hier de meeste punten scoort als favoriete song terwijl ik net vind dat dit nummer te veel gemaakt lijkt voor de radio en minder op het album past. Zeker geen slechte song want die staan hier eigenlijk niet op maar nummers als Oya, Ghosts, River en Think of You zijn voor mij net iets gedurfder en drijven ook allemaal op een heerlijke percussie. Als ik het zo bekijk zijn die 4 songs wel een heel sterk kwartet zo vlak na elkaar.

Ben ik het mee eens, ik vind Stranger / Lover ook het minst bijzonder op dit album. Het is me een raadsel waarom ie zo geliefd is.

Stranger / Lover vind ik zeker niet gemaakt voor de radio, maar het is wel een van de liedjes waarop de Cubaans/Afrikaanse invloeden vrij beperkt zijn. Dat maakt dit nummer wellicht wat toegankelijker voor een breder publiek. Als ik eerlijk ben speelt dit bij mij wel een rolletje.

Daarnaast is het gewoon een erg fraai liedje met prachtige melodielijnen. De zang is ook 'zachter' en lieflijker dan op de rest van het album en zo komen hun stemmen veel mooier uit vind ik.