Nena - Nena (1983)

Nou mensen, we halen er wel oude jaartallen bij om de tijdloze kwaliteit van deze plaat vast te leggen.

Ik ben werkelijk verbaasd over het lage gemiddelde en kan me ook niet aan de indruk onttrekken dat er hier en daar wat anti-Duitse dogma's opspelen of dat er een paar mensen wat al te vaak in de retrodisco geweest zijn waar het bekende nummer ietwat kapotgedraaid werd.

Deze band, en dan in het bijzonder dit album, is een van de vlaggenschepen van de Duitse 'new wave', de Neue Deutsche Welle (NDW). Jawel, de muziek is catchy, maar verkijk je niet op het groeipotentieel. Ogenschijnlijk eenvoudige melodieën, vaak zelfs heel dansbaar (vaak ook meer dan 99 L.). De teksten zijn een verhaal apart. Van dat ene nummer zullen we de strekking onderhand allemaal wel kennen, maar ook liedjes als Tanz Auf Dem Vulkan en Satellitenstadt leggen een dubbele bodem in een ogenschijnlijk kinderlijk danwel folky liedje.

In zekere zin groeide de band met het volgende album, "?" nog wat verder, maar dat ging dan weer ten koste van enige spontaniteit. Uiteindelijk een evenwichtige ruil. De meestentijds zeer sterke songs maken beide platen voor mij 4* waard.

NENA
Net als Blondie een popband met een coole zangeres.
Net als Kim Wilde een 80s mix van rockgitaren en synths.

Debuut Nur Geträumt / Ganz Oben was nummer 2 in Duitsland in de herfst van 1982.
In de zomer van 1983 (na de twee opvolgers) met succes heruitgebracht in de Benelux.

Nur Geträumt heeft alle ingrediënten van een pure popsong.
Warme synthklanken (Nena's handelsmerk), sterke tekst, voldoende gitaren,
een huizenhoge dansbaarheidsfactor ... en een schitterende intro.

Ganz Oben is even overtuigend en jammer genoeg niet op het album.
Wel terug te vinden op enkele verzamelaars (verplichte kost).

99 Luftballons / Ich Bleib' im Bett werd de internationale doorbraak.
Zelfs op 1 in de UK (Engelstalige versie) en de US (Duitstalige versie).

Wat 99 Luftballons zo onsterfelijk maakt, zijn volgens mij een combinatie
van de tekst (in het kielzog van Doe Maars De Bom), de tempowisselingen
en de symfonische intro en outro ... een tijdsdocument.

De b-kant Ich Bleib' im Bett gaat notabene Doe Maarsgewijs de reggaetoer op.
Ook Kim Wilde proefde van reggae op haar gelijkaardige debuutalbum.

Leuchtturm / Kino was de derde en laatste singel van het album.
Beide nummers werden eigenlijk als een soort dubbele a-kant voorgesteld.

Leuchtturm is één van mijn Nena favorieten met die originele synthklanken,
de Sinds 1 dag of 2 -achtige gitaar en het bijzonder meezingbare refrein.

Kino leunt van de reeds vermelde songs het dichtst aan bij Britse synthpop.
De vergelijking met Kim Wilde (rockgitaren en synths) en zelfs met Doe Maar
(reggae likjes en synthkleuren) gaat op dit Nena debuut meermaals op.

Bijna alle bandleden dragen songs aan voor het album.
Dat geeft enerzijds een gevarieerd, maar anderzijds ook een gefragmenteerd beeld.

Indianer knipoogt naar Adam Ant en zorgt samen met Ich Bleib' im Bett
gepast voor afwisseling op dit door gitaren en synths gedomineerde album.

Vollmond is eigenlijk behoorlijk mainstream naast de rest van het album.
Een goede ballad die, zoals hiervoor gezegd, voldoende houdbaarheidsdatum bezit.

Tanz auf dem Vulkan en Zaubertrick zijn keurige albumtracks.
Hier haalt de compositie het nog net van de soms opdringerige synths.

Satellitenstadt leunt het dichtst bij de Neue Deutsche Welle muziek aan,
al vind ik Nena veel meer een naar Britse synthpop neigende band.

Einmal Ist Keinmal en Noch Einmal vind ik wat ondermaats.
10 nummers ipv 12 hadden het album iets compacter kunnen maken.

Persoonlijke tracklijst:
Kant 1 Nur Geträumt / Ganz Oben / Vollmond / Tanz auf dem Vulkan / 99 Luftballons
Kant 2 Leuchtturm / Ich Bleib' im Bett / Kino / Zaubertrick / Satellitenstadt

1983. Het jaar dat ik m'n eerste singletjes verzamelde. Doe Maar, Michael Jackson, Moonlight Shadow, Rock Steady Crew en natuurlijk 99 Luftballons.

Destijds kwam ik niet verder dan deze superhit met dat briljante b-kantje, die andere hit (Nur Geträumt ) en enkele latere singles. Ik ben blij dat ik nu eindelijk eens het volledige album heb gehoord. Want wát een plaat is dit!

De spelvreugde spat er vanaf. Nena klinkt spontaan, fris, hartverwarmend en de songs zijn sterk. Haar stem was warm en theatraal, haar looks spannend, haar ogen zacht. Niet moeilijk om daar als 9-jarige van over je toeren te raken.

Nena had goed geluisterd naar de Britse Blitz. De nieuwe romantiek zit in een groot aantal songs verweven, maar ook de typische Nederpoptrucjes van groepen als Toontje Lager en de vroege Frank Boeijen Groep hoor je terug. Luister maar naar het aanstekelijke Kino. De sound van een tijdperk.

99 Luftballons blijkt het onbetwiste kopstuk. Een jaren '80 icoon. Dansen op de bom. Ultravox deed het met Dancing In The Dark, Doe Maar met De Bom, maar de mooiste anti-oorlogsleuze was deze.

Nür Geträumt was de andere hitsingle...perfecte pop in de stijl van Kim Wilde's Chequered Love en synths uit het jaren '80 boekje.

Maar ook de albumtracks zijn goed. Indianer is misschien een tikje over the top, maar wel leuk. Het bloedmooie Vollmond haalt het zwoele in Nena naar boven. Tanz Auf Dem Vulkan had alles om uit te groeien tot een wereldhit (alleen dat refrein al) en met Zaubertrick is ook niets mis.

Het slaapwiegende Einmal Ist Keinmal is eem kleine dissonant, maar meezinger Leuchtturm maakt dat meer dan goed. Meteen erna het heerlijke Ich Bleib Im Bett, Nederpop op z'n Duits.

Dit album is ongelofelijk constant. Nena boeit van A bis Z met enthousiaste, gevarieerde liedjes, kort maar krachtig.

Noch Einmal rockt op hartstochtelijke wijze naar het einde. Met een intro van de Stones, synths a la Van Halen's Jump, de gitaarsolo van Owner Of A Lonley Heart en een Trevor Horn-achtige productie.

Satellitenstadt brengt een vleugje new wave en is het donkerste nummer. Dus daarna mag het licht uit.

Vijf sterren, waarom niet. Als je zo'n debuut maakt...
1983 was een goed jaar.

Eigenlijk heb ik 99 Luftballons nooit erg leuk gevonden, want dat slepende stukje met die "spetter"-snare en die "slap-bass" hield de zaak zo ontzettend op. Ik begreep wel dat dat juist de bedoeling en voor veel mensen misschien ook de lol was (even de climax uitstellen, lekker spannend), maar zelf vond ik het vooral een heel vervelend stukje. Heel persoonlijk, ik geef het toe, maar ik zat er toch maar mooi mee, en het stoort me nog steeds.

Groot was dan ook de verrassing toen de door een vriend gekochte elpee eigenlijk ontzettend leuk bleek te zijn. Frisse popliedjes met aanstekelijke springerige synth en vooral ontzettend goede en slimme melodieën... tot mijn verrassing draaide ik de plaat bijna grijs. (Nou ja, het bandje dan, want tegenover andere vrienden kon ik het toch niet maken om zo'n plaat zelf te kopen.)

Vandaag ben ik deze guilty pleasure toevallig weer tegengekomen, en gelukkig is ie nog altijd even leuk. De gewraakte passage uit 99 Luftballons bijt me ik me wel doorheen, de favorieten van toen Nur geträumt en Leuchtturm zijn nog even charmant, de synth zijn op de goede manier gedateerd, het melancholische "Und es tut immer wieder gut"-stukje in Noch einmal heeft nog altijd de juiste snik, en alleen Satellitenstadt is een wat minder nummer, natuurlijk wel ambitieus en fraai maar ook een beetje Simple Minds-achtig suf en zelfs ietwat pretentieus.

Kortom, anno 2011 is de plaat nog even leuk als Nena er in 1983 uitzag. En dat vind ik allebei nog steeds.