Beck - Mellow Gold (1994)

Nog steeds de beste slacker plaat ooit.

Leuke rommelige, creatieve plaat. Maar toch erg opgehemeld door de critici. Uiteindelijk vind ik het lastig een paar echt goede nummers van Beck te noemen..... Asshole misschien?

Duidelijk nog zoekende in zijn geluid; veel nummers hebben een grunge inval waarbij hij een beetje klinkt als Kurt Cobain.
Een nummer als Beercan is een voorbode voor zijn latere stijl.

Whiskeyclone... Wat een mooi, mysterieus nummer.

Blijft een steengoed album - om de zoveel tijd draai ik 'm weer eens, heerlijk, heerlijk!

vette 4

Wat is dit toch een lekker gek album met heel sneaky toch erg goede nummers.

Beetje een allegaartje, met soms verrassende uithalen en soms melige overbodigheidjes. Van alles wat. Ik val niet van mijn stoel, maar het is allemaal wel te pruimen.

De bekendere nummers Loser, Beercan, Pay No Mind laten Becks talent voor melodie horen, maar het zijn voor mij de nummers als Whiskeyclone, Hotel City 1997, Truckdrivin' Neighbors Downstairs (Yellow Sweat), Sweet Sunshine, Steal My Body Home die laten horen hoe Beck de lo-fi productie en experimentele instrumentatie inzet voor voor het creëren van een bizarre wereld van drugs, geweld, uitschot en een gebrek aan oprechte emoties.

Een soort van slackercountry of doemfolk gefilterd door een jaren negentig/'the devil may be care'/Generation X-lens.

Later zou Beck dit rariteitenkabinet omzetten tot risqué radiopop (Mutherfucker > Devil's Haircut, Whiskeyclone > Sea Change, Fuckin With My Head (Mountain Dew Rock) > Girl, etc.). Maar dit is voor mij de real deal, lekker ongefilterd.

Dit. Ik begin dit album steeds meer te waarderen.

Blijft een vreemde plaat, dit soort van doorbraakalbum van Beck welke ik nieuw kocht als de verplichte kwartaalafname bij de ECI (bestaat dat nog?).

Heel lang niet meer gedraaid, tot gisteren.
Iets te veel verschillende stijlen wat mij betreft.
Leuke nummer als Loser (haalde nr. 21 in de Top 40), Pay No Mind en Beercan, staat er ook complete onzin tussen (die afsluiter is verschrikkelijk) dus ik wacht nog even met mijn punt.

Ja, maar maar nu het heet BookSpot.

Het is net wijn.

Hij wordt beter naarmate ie ouder wordt...

(Pulp fiction? Of waar komt dat zinnetje uit? Ik heb 'm gejat maar weet niet waarvan)

In ieder geval: Hoewel het geen meesterwerk is was ik wel weer heel blij verrast door de variatie op dit album.

See, this business is filled to the brim with unrealistic motherfuckers. Motherfuckers who thought their ass would age like wine. If you mean it turns to vinegar, it does. (full quote)

Ja, dat was 'm ZAP! Dankje! (gelijk zin om Pulp fiction weer eens te gaan kijken....)

Maar in Beck zijn geval is het dus niet dat wijn azijn wordt natuurlijk. Meer Chateauneuf-du-Pape (iets van de Beastie boys