Beck - Mellow Gold (1994)

"Loser" vond ik een zeer origineel nummer en deze cd trok dan ook snel mijn aandacht. Hij is enigszins wat onevenwichtig naar mijn idee, maar alles bij elkaar is het toch zeker een bijzonder en opvallend album.

Volgens mij is er iets mis met het plaatje of ligt dat aan mij?

jep, die clip van "Loser" vonnek ook wel vet, zo grungy-houthakkersstijl

dik cd'tje, zijn enige goeie vindik

yuuu

Lekker "weirde" CD, waarvoor je wel een beetje in de stemming moet zijn. Beercan is mijn favoriete nummer van dit album.

haaa, wat is het heerlijk voortkabbelende "Pay No Mind (Snoozer)" toch wondermooi,

en dan die shakertjes op "Whiskeyclone, Hotel City 1997", wat een heerlijk, intieme herfstplaat vind ik dit, dit is de originele Beck voor mij;

een oude versleten akoestische gitaar, houthakkerhemdje, muts met oorverwarmers en een kampvuur..

5

Memorabele tracks met enige mindere tracks (Sweet Sunshine, Steal My Body home... bwlagghh). Beck nog in de basislippertjes (daarvoor zelfs 'One foot in the Grave').
Zo hoor ik 'm nog steeds het liefst. Beercan is idd lekker ritmisch

Zojuist aangeschaft nu ik ook de vroegere Beck iets meer begin te waarderen. De stijl is inderdaad iets puurder dan tegenwoordig, al weet ik niet of dit een pluspunt is. Ik denk dat het belangrijk is om verschillende nummers even wat tijd te geven. Ik hoor flink wat kwaliteit, maar kan nog lang niet overal van genieten. Ik denk dat dit slechts een kwestie van tijd is voordat ik besef dat er minimaal een stuk of 8 toppers op staan.

Snel deze luisteren dus, voordat "the information" in mijn speler zit om er vervolgens niet meer uit te komen

Ik heb altijd al een zwak gehad voor debuutalbums. Dit is er ook weer eentje waarvan ik de opvolgende albums (stukken) minder te pruimen vind. Hoewel 'Odelay' ook een prima plaat is. 'Mellow Gold' biedt een heerlijke losse benadering van muziek, het klinkt zo lekker vrijblijvend en makkelijk allemaal, Beck's stem is daar ook debet aan natuurlijk. Het vliegt van hip-hop naar country en van overstuurde rock weer terug naar pop. 'Loser' was dé novelty-hit dat jaar, te grijs gedraaid door radio-3, jammer. Maar het album heeft meer te bieden dan 'Loser', luisteren is geloven!

Zo'n ontzettend origineel debuutalbum... De liedjes draaien alle kanten op. Nog steeds zit elke keer op het puntje van mijn stoel als ik dit album hoor. Te gek!

In the time of chimpanzees
I was a monkey
Butane in my veins
So I'm out to cut the junkie
With the plastic eyeballs,
Spray-paint the vegetables
Dog food stalls with the beefcake pantyhose
Kill the headlights
And put it in neutral
Stock car flaming' with a loser
And the cruise control
Baby's in Reno with the vitamin D
Got a couple of couches,
Sleep on the love seat
Someone keeps saying'
I'm insane to complain
About a shotgun wedding
And a stain on my shirt
Don't believe everything that you breathe
You get a parking violation
And a maggot on your sleeve
So shave your face
With some mace in the dark
Saving' all your food stamps
And burning' down the trailer park

(Yo. Cut it.)
Soy un perdedor*
I'm a loser baby, so why don't you kill me?

(Double-barrel buckshot)

Soy un perdedor*
I'm a loser baby, so why don't you kill me?

Forces of evil in a bozo nightmare
Banned all the music with a phony gas chamber
'Cuz one's got a weasel
And the other's got a flag
One's on the pole, shove the other in a bag
With the rerun shows
And the cocaine nose-job
The daytime crap of the folksinger slop
He hung himself with a guitar string
Slap the turkey-neck
And it's hanging' from a pigeon wing
You can't write if you can't relate
Trade the cash for the beef
For the body for the hate
And my time is a piece of wax
Falling' on a termite
Who's choking' on the splinters
Soy un perdedor*
I'm a loser baby, so why don't you kill me?
(Get crazy with the cheeze whiz)
Soy un perdedor*
I'm a loser baby, so why don't you kill me?
(Drive-by body-pierce)
(Yo, bring it on down)
Soooooooyy....
[Chorus backwards]
(I'm a driver; I'm the winner;
Things are gonna change
I can feel it)
Soy un perdedor*
I'm a loser baby, so why don't you kill me?
(I can't believe you)
Soy un perdedor*
I'm a loser baby, so why don't you kill me?
Soy un perdedor*
I'm a loser baby, so why don't you kill me?
[Repeat]
(Sprechen sie Deutches, baby?)
Soy un perdedor*
I'm a loser baby, so why don't you kill me?
(Know what I'm saying'?)
*[Translation: "I'm a loser"]


Wat een geweldige tekst!!!
Dat moest ik even kwijt!

Volgens mij is dit niet zijn debuut album. Je hebt hiervoor Golden Feelings nog.

Maar dit is zeker een erg spannende en originele cd, met geweldige uitblinkers als Beercan en Loser. Alleen jammer dat ook een aantal nummers naar mijn mening erg benedensmaat zijn. Odelay vind ik daarom stukken beter.

En Stereopathetic Soulmanure.

Luister eens naar 'Beercan'.........en zeg zelf: 'wat een geweldig nummer'! Loser, Pay No Mind, .......kortom ik denk de beste plaat die Beck ooit heeft gemaakt (of nog gaat maken...).

Geniaal geniaal geniaal album. Lekker wazig, lekker ongelikt, lekker experimenteel, lekker krokant..

Veel minder toegankelijk dan Becks nieuwere werk en inderdaad totaal oneverwichtig, maar ik kan toch in elk nummer wel wat vinden en bij elkaar levert het een lekker apart en experimenteel albumpje op die klinkt alsof er telkens 'maar wat wordt gedaan', maar hoe hij erop komt om dat steeds maar te doen is de grote vraag. Het is gewoon telkens weer briljant.
Ik heb deze plaat al tig keer gedraaid. In de stereo, op de pc, in een portable discman zodat ik hem ook op de WC kon beluisteren.. ben echt even een periode verslaafd geweest aan Mellow Gold. Beck is zo relaxt en toch kan hij af en toe echt scheurende en knarsende herrie produceren. Beck klinkt zen en heel erg 'down to earth' en als een met de natuur. En toch heeft dit album ook een beetje de sfeer van een binnenzitter die wat rotzooit op een oude kinderkamer.
Maarja, wat wil je met al die genres. Roots met vaak een hip-hop achtige beat er doorheen en dan ook nog een beetje een punk-aditude, wat ook weer beverstigd wordt in 'Mutherfuker'. En dan ook nog die knettergekke lyrics..

'Loser': is de track die ik bijna los zie van dit album. Het is waarschijnlijk de beste track die er op staat, maar ik begin de plaat vaak bij nummer 2 af te spelen. Ik vind dat Loser op de een of andere manier niet heel erg op de andere tracks lijkt. Te poppy en toegankelijk als je het vergelijkt (want het is nog steeds geen normale popsong te noemen). Maar elke keer als ik hem op zet verbaas ik me weer hoe goed hij is. Misschien zelfs Becks beste nummer.

'Pay No Mind': Heerlijk. De roots-achtige Beck-muziek. Ook weer bijna net zo mooi als Cyanide Breath Mint en Lazy Flies, maar dan nog een stuk vervreemder. Vooral tegen het eind, waar eigelijk ook weer wordt aangetoond dat Beck zijn muziek niet perse bloedserieus neemt (iets wat eigelijk al in 'Loser' bewezen werd).

'Beercan': Vreselijk smooth en toch ongelikt. Kan dat? Dit nummer is het bewijs!

'Nitemare Hippy Girl': Eigelijk is Beck ook gewoon een spacende punkhippy en dit is weer een van zijn mooie roots-stijl nummers. Schitterend. Niet bepaald moeilijk gitaarwerk, maar Beck weet hoe met zoiets simpels een fijn nummertje moet maken.

'Mutherfuker': Een kleine meebruller

'Blackhole': Al die rare bliepjes op het laatst... wow! Waar kwamen die ineens vandaan? Raar en oppassen dat je de speler niet te hard hebt staan (vooral met headphones word je dan knettergek), maar geweldig is het wel.

Top album Heb er vreselijk veel plezier aan beleefd en het is gewoon raar geknutsel van een genie. Ligt misschien niet iedereen en je zou bijna denken dat het klinkt als een album dat nog niet af is, maar ik vind het al goed zo.

Fuck Beck!

@ Gizzman, bedankt voor de uitleg die het precies goed verwoord!

Het grootste, nog levende talent van de jaren 90? Dat moet zonder enige twijfel Beck zijn. Mellow Gold is zijn prettig weerbarstige debuut, waarop ook de hit Loser staat. Deze cd liet voor het eerst de gecombineerde kracht van Becks muzikale kennis, zijn anarchistische werkhouding en vernuftige liedjes horen. Nog steeds erg verbazingwekkend.

Wie zijn er dan allemaal overleden?

daar is anno 2008 helaas weinig meer van over

Voor de beats van tracks als Loser, Soul Suckin' Jerk e.d. was Karl 'Forest For The Trees' Stephenson verantwoordelijk.

Doorbraakplaat omdat Loser erop staat. Ik herbeluisterde deze, maar vind er behalve misschien nog track 6 voor de rest geen bal aan. Stofferig, wazig, melodie-arm, rommelig.... ik dacht; leer toch songs schrijven, man!
Dat lukte hem op latere albums een stuk beter; Deze is weinig gedraaid en dat blijft zo, hier bij ons.
Odelay vond ik al stukken interessanter, maar geef mij maar Beck die echte songs schrijft, zoals later op Mutations en nog véél beter op Sea Change.
Deze plaat vind ik echt maar FC Knudde.

Dit album kocht ik ook vanwege de uitstekende single "Loser". Ik vond het na een eerste luisterbeurt ook rommelig klinken, maar uiteindelijk is het wel een origineel album waarmee Beck verschillende stijlen zoals blues, rock, rap en psychedelica op eigen wijze weet te vermengen. Al vind ik niet alle songs geslaagd ("Sweet Sunshine" en "Mutherfuker" had hij achterwege moeten laten) en zou hij later betere albums uitbrengen, dit debuut vind ik wel verdienstelijk.

Een heerlijk plaatje van een van mijn meest favoriete artiesten.

Heb 'm verhoogd naar 4,5*. Vind 'm eigenlijk ook beter dan Midnite Vultures die ik in mijn top 10 heb staan. Er staat werkelijk geen slechte song op hier!

Eerlijk gezegd vind ik deze veel en veel beter dan Midnite Vultures. Sowieso de oude Beck... MV was een leuke plaat destijds, maar ook een beetje het begin van het einde.

Nou, ''Sea Change'' is naar mijn mening wel Beck's beste. Maar het is een verstilder, neerslachtiger album. Op deze valt verder ook niks aan te merken, laatst maar eens aangeschaft. Het noise stuk op het eind is ook leuk vind ik. Staat ook wel symbool voor z'n experimentele houding.

Sea Change moet ik nog beter leren kennen, maar over het algemeen vind ik zijn carriere er niet interessanter op geworden.

Ik kan me in grote lijnen wel vinden in de strekking van dit artikel, zeker als je Mellow Gold afzet tegen zijn latere uptempo platen ipv One Foot in the Grave tegen Sea Change: De Subjectivisten: Beck en zijn schamel begaafde punkvriendjes

Het wordt tijd voor een deluxe version van dit album.

En dan met bijv. de Golden Feelings-cassette als bonus-cd.

Nee dat herken ik ook dat gevoel. Zelf vind ik "Mutations" het hoogtepunt (vandaar ook dat nummer 2 en 4 voor mij op dit album uitschieters zijn). Ik ben bij "Sea Change" helemaal afgehaakt en heb de laatste drie uit angst niet meer zelf gekocht en alleen via anderen een beetje aangehoord/uitgeprobeerd. Is niet blijven hangen.

Zeker een sterk album, maar wel erg 'braaf'' voor een Beck plaat.

Goede plaat. Lekker rauw en ook afwisselend. Beter dan opvolger Odelay. Het lijkt wel alsof naast Sea Change alleen de platen die met een M beginnen echt steengoed zijn.