Autopulver - F-Words (1997)

Ik ben al tijden op zoek naar een origineel exemplaar van deze cd,
nergens te vinden. Wat een heerlijk plaatje blijft dit! Misschien niet
bijzonder origineel, toch verveelt het nooit.

Ik heb 'm laatst voor 2.99 euro bij Discoland gekocht, half jaartje geleden. Zag 'm laatst ook nog ergens liggen voor heel goedkoop. Waarschijnlijk niet meer / of moeilijk te leveren dit album.

Waaaa! Waar is discoland? Hebben ze er nog meer? Vertel Sander B, vertel! Desnoods leggen we geld bij.

Ik heb 'm bij Discoland in Medemblik gekocht, het album lag daar in de uitverkoopbak, tussen albums van Gordon en André van Duin schande natuurlijk:) Wanneer ik in de buurt ben zal ik wel even een kijkje nemen of er nog een exemplaar ligt, wellicht ligt het album ook nog wel in Hoorn bij Discoland, laat ik het je wel weten.

vorige week online gekocht via nlstore. Dus nog wel verkrijgbaar

Nu al niet meer online te koop...helaas.

Inmiddels weer wel, zonet binnen gekregen

Destijds blind aangeschaft op basis van een recensie in OOR. Jammer van die veertig guldens (dat betaalde je tien jaar geleden nog voor een cd'tje). Die Noren kunnen natuurlijk best wel gitaarspelen, maar het klinkt allemaal zo vierkant, hakkelig en stroef. Ik mis refreintjes die in je kop blijven hangen, en daar had ik 'm wel voor gekocht.

Autopulver. Klinkt als Bulldozer. Maar zo heftig is het nou ook weer niet.
Nog maar eens uit de kast getrokken. Uit de categorie "toch nog maar eens proberen."

Het debuutalbum van deze Noorse rockers verscheen in 1998. Een lyrische recensie zette me toen op het verkeerde been. Want Autopulver raakte me niet echt. De lome houthakkersrock miste hooks, snelheid en overtuiging. Met veel distortion maak je nog geen goede songs.

Maar zie...F-Words bevalt me nu stukken beter dan tien jaar geleden. The songs remain the same...Dus het lag toch echt aan mezelf. Al komt de plaat nog even aarzelend op gang als toen.

Funfair opent met een koele Scandinavische lick maar loopt al snel vast in een oersaai refrein. Flycatcher heeft een tikkeltje meer schwung, maar de houterige zang van frontman Dagga kan me niet bekoren.

Frisbee heeft hét dan weer wel. Een fijne uptempo rocker die nu eens niet verveelt. Een vlotte melodie en dito gitaren; compleet met een bezinnend intermezzo. Zo maakten The Posies ze vroeger ook. Flu is ook zo'n nummer. Strak en catchy. Zo horen we ze graag.

De beste tracks is absoluut F-word. Een song die je laag voor laag inpakt en niet meer loslaat. In ieder geval niet voordat dat geweldige refrein je te pakken heeft. Een topper.

De snijdende gitaren uit het intro van Fame beloven van ook van alles, maar dit nummer verslikt zich weer in z'n eigen loomheid.

Femme Fatale is geen Velvet Underground-cover, maar een niemendalletje dat je toch weer aan het twijfelen brengt. Gelukkig rocken de laatste songs aardig weg en mag het tempo af en toe zelfs omhoog. Het venijn zit 'm in de staart. Met name Fast Forward mag er wezen.

Eindoordeel: behoudens enkele missers helemaal zo slecht nog niet. Hij verdiende die tweede kans in ieder geval dubbel en dwars.

Vele jaren na plaat 2 heb ik dan toch een keer het debuutalbum kunnen beluisteren. En dat bevalt prima. Een echte hoogvlieger was dit niet, maar toch... hun sound was redelijk uniek en er zit aardig sterk songmateriaal tussen. Daarom een van de meer verborgen pop/rock-pareltjes van de jaren '90

Prachtig album

Vind ik ook, en de refreintjes blijven wel degelijk in je hoofd zitten. Draai ik nog steeds met enige regelmaat.

Being Boring toch wel het beste nummer van ze! Vroeger draaide ze dit veel op StuBru en veel kippenvel toen dit langskwam!

maar ja, die staat op die andere...

Als je duidelijk kan zien staat ie op dit album als bonustrack.

ach! ik had wel kunnen vermoeden dat je gelijk had.... ik ken m niet als track van deze, zo is wel duidelijk.

Maar deels heb je wel gelijk, zowel op deze als op de andere staan ze niet. Hier op MuMe staat ie als bonustrack aangevinkt als B-side ten tijde van dit album. Helaas dus alleen op een cd singletje aanwezig denk..

Ik ken hem als bonus van Vapor Trails.

De ritmesectie is trouwens nog te bespeuren in wat Noorse metalbands, maar Autopulver is wel de highlight van hun aller carrières. In 1999 nog op Bevrijdingspop gezien.

Heerlijke gitaarpop/rockplaat. Nu pas herontdekt door deze blind uit de cd kast te halen.