Dream Theater - A Change of Seasons (1995)

CD in de uitverkoop bak voor 6 eurotjes , had nog niet veel van DT gehoord maar het titelnummer is inderdaad zeer fraai en dat alleen al rechtvaardigt eeuwige roem.

Met Images And Words, Joy!

Die plaat is het toegankelijkst voor beginners, en heeft ervoor gezorgd dat ik alsmaar meer in DT geïnteresseerd werd.

Het bevat de perfecte balans tussen epische songs, harde songs en zachte songs. En hun 'hit' staat er ook nog eens op! Yep, om Dream Theater te leren kennen is Images het meest gepast.

Daarna zou ik Metropolis Pt2 : Scenes From A Memory es luisteren.
Dit is hun beste plaat! Als je aan deze niets zal hebben, is het waarschijnlijk jou ding niet (wat ik al wat voorspel aan de hand van jou vele berichten die ik heb gelezen ).

Het titelnummer is m.i. misschien wel het beste wat DT heeft uitgebracht? Alleen al daarvoor 4 punten. Geen extra punten, covers zijn aardig uitgevoerd, maar overbodig voor een officiele uitgave.

Mee eens: samen met Take The Time en Space Dye Vest is dit het beste Dream Theater nummer.

Nog eens akkoord : goede covers, maar aan de andere kant spijtig dat ze erop staan. Zonder die live songs ging dit waarschijnlijk het beste album ooit zijn (alléé, de beste E.P. bedoel ik)

Titelnummer is misschien wel het beste nummer wat DT geschreven heeft. Ik vind het jammer dat het niet op een volledig album staat, want de live covers luister ik toch nooit naar.

Helemaal mee eens. Titelnummer is legendarisch. Rest is stukken minder op dit album.

Samen met The Count of Tuscany vind ik A Change of Seasons het mooiste nummer van DT.

Muzikaal gezien tegen de perfectie aan en ook James Labrie is goed bij stem. Het sombere intro van het nummer grijpt me elke keer weer aan als ik er naar luister.

Zonder de covers had ik de EP ook prima gevonden, ze zijn voor mij meer een leuk extraatje.

Vreemd genoeg heeft het titelnummer mij nooit kunnen pakken maar ik heb dit album nog niet zo lang en ga het zeker nog een kans geven.
Luister pas sinds 1,5 jaar echt naar Dream Theater en de wisselvalligheid van deze band valt me wel op.
Nietszeggende nummers en geweldige wisselen elkaar af, voor het soort muziek wat ze maken brengen ze teveel uit vind ik zelf.

Die Elton John cover vindt ik trouwens heel goed, geweldige zanglijnen !

Leuk tussendoortje, leuke covers maar het gaat natuurlijk om die gigantische epic van 23 minuten! 3,0 alleen daarvoor al

Wat is dit een raar album..
Ik kocht deze blind omdat het van DT was en de achterkant beloofde veel nummers maar hoorde er maar 5.. Nog steeds snap ik dat niet. Ook is Rudess hier nog niet ingetreden dus moest dit een oudje zijn dacht ik al.
Apart.. 2.5

Fraaie cover van Purple's Perfect strangers

Wat is er raar aan dan?

Het nummer a Change of Seasons bestaat uit een aantal verschillende hoofdstukken, evenals de de gecoverde nummers. Staat overigens vrij duidelijk aangegeven op de achterkant.

Het is dan ook een EP. Een mini album.
Met bijna een uur muziek krijg je dan wel waar voor je geld.

Een EP van 57 minuten...

57min is naar mijn mening wel wat lang voor een EP, het had een volwaardig album kunnen zijn...

Het belangrijkste is toch wel de muziek en die zit wel goed!
DT heeft het al beter gedaan maar kom, deze kan er ook nog goed mee weg.

Op zich heb ik er weinig op aan te merken, de muziek zit goed, de zang zit goed maar toch mis ik iets, ik weet niet precies wat, wat Images and Words en Awake wel hebben...

Maar al bij al voor mij een geslaagde bijdrage aan mijn muziek collectie!

Aangezien er maar èèn orginele DT compositie op staat, kan ik me voorstellen dat men dit liever een EP noemt.

Nog belangrijker: Toen het uitkwam, had het ook de prijs van een EP.

Toen deze EP uitkwam was ik nog geen jaar oud...
Ik heb het dus niet echt beseft toen hij uitkwam...
Maar nu is het duidelijk

Prachtig titelnummer! Zelfs de covers vind ik leuk om te luisteren. Oké, af en toe dan
Als tussendoortje is dit natuurlijk top!

Perfect Strangers vind ik echt geslaagd. En de medley is ook erg geinig met Loving Toucing Squeezing enzo.

Prachtig album. Het fantastische epos A Change Of Seasons is in mijn ogen één van de beste composities die Dream Theater ooit hebben gemaakt. (samen met oa The Count Of Tuscany)
De live-covers zijn ook zeer geslaagd te noemen. Vooral de Zep-medley.

Grote woorden van deze ex-DT fanboy nog steeds het beste Dream Theater nummer maar zeker niet meer allertijden, zijn inmiddels een heel stuk meer kanshebbers voor die eer

Petrucci heeft weer iets bijgeleerd: een stemmig intro gebaseerd op arpeggio's. Dat is evenmin origineel - Stairway to Heaven, Catch the Rainbow en One zijn typische voorbeelden - maar dat is voor mij geen bezwaar. Hij doet het namelijk om en nabij even goed. Aan Myung kun je het met een gerust hart overlaten er een boeiende tegenstem aan toe te voegen. Sherinian is een hele vooruitgang tov Moore. Hij heeft hetzelfde gevoel voor eigenaardige, maar passende synthgeluidjes dat Emerson ook had tot 1975. In de inleiding van drie minuten produceert hij meer verschillende klanken dan Moore in een heel nummer. Er komt ook piano tussendoor en hoor ik in het eerste vocale gedeelte een ouderwetse Hammond?
A Change of Seasons is perfectie. LaBrie's stemgeluid past naadloos met zijn ingehouden expressie. Nog steeds kan hij niet gillen zoals zijn illustere voorgangers uit de vroege jaren 70, maar hij probeert het ook niet meer en klinkt daardoor natuurlijker. Ook Portnoy is vooruitgegaan en denkt en voelt voor hij mept. Petrucci heeft minder de behoefte de hele wereld te bewijzen hoe goed hij is. Kortom, de heren maken muziek - uiterst knap als het moet, bedrieglijk simpel als het kan. Dat idioot snelle loopje vroeg in de 13e minuut bijvoorbeeld - Portnoy drumt gewoon vier tellen in de maat! Niet omdat hij niet anders kan, gewoon omdat meer niet nodig is. Dat tekent het ware genie.
Kortom, ten eerste is dit beter dan alles wat de band hiervoor heeft gemaakt en ten tweede moet ik mijn kritiek (zie Images and Words) op de band terugnemen. Vijf sterren; mijn enige smoes om dit niet in mijn top-10 te zetten is de medley. In werkelijkheid ben ik te lui om er verandering in aan te brengen. Bovendien is Welcome back my Friends mij dierbaar.
Schrik niet van de lengte. In navolging van Tarkus en Thick as a Brick zijn het vele korte doorgecomponeerde liedjes die toch een gevoel van eenheid geven.
Vijf sterren, doodgewoon omdat iedereen die van hardrock en van metal en van prog houdt dit moet kennen, kan niet schelen van welke leeftijd.

Iemand legde de Relativiteitstheorie ooit zo uit aan Einstein: als een lieve, aantrekkelijke jonge vrouw op je schoot zit lijkt een uur vijf minuten te duren, als een oude, lelijke kenau dat doet lijken vijf minuten een uur te duren.
A Change of Seasons is in een oogwenk voorbij.

Geweldige review, Nieuweboer.

Werkelijk een prachtig album. Na lang sleutelen hebben ze het titelnummer in een schitterende vorm gegoten. Jaren blijven werken aan iets kan dus wel degelijk lonen

Ook het livegedeelte staat als een huis. De band heeft deze sowieso al erg goede nummers vakkundig naar hun hand gezet. Wat ik me wel afvraag is of ze aan de zangpartijen hebben gesleuteld in de studio achteraf. LaBrie klinkt hier wel bijzonder goed...

Fijn tussendoortje, maar ik vind A Change Of Seasons als nummer zelf zeker niet het beste wat de band geproduceerd heeft. Probleem zit hem voor mij ook in de wat lichte productie en LaBrie die na zijn voedselvergiftiging/stembandproblemen niet zo goed klinkt als op de vorige twee albums het geval was. Nog steeds wel een prachtig werkje en de verwijzingen naar het sterfpunt van Portnoy's moeder zijn erg aangrijpend.

De covers zelf zijn best leuk met Deep Purple's Perfect Strangers als hoogtepunt. Echter zijn al deze tracks ook weer niets bijzonders om A Change Of Seasons meer te maken dan een leuke EP.

:O Ik vind LaBrie op ACOS juist beter klinken dan op elk ander album dat ie ooit gedaan heeft!

Ik ook. Vooral als het So far or so it seems... gedeelte begint.

A Change of Seasons. Jezus, wat een monsternummer. Als de covers niet op de EP stonden kreeg ie 5*****.

Helemaal mee eens. De covers zijn zeker niet slecht, maar vergeleken met ACOS (het nummer) valt het behoorlijk in het niet. Toch blijf ik bij 4 * en niet hoger.

Ik gooi er toch een halfje bij.

Natuurlijk zijn de covers niet even straf als A Change of Seasons, maar ik vind ze wel erg leuk. Er zit duidelijk veel spelplezier in en als tribuut is het erg geslaagd. Het klinkt echt als een feestje waar ik graag bij had willen zijn en waar ik nu toch nog van kan meegenieten. Het opvallendst vind ik hoe goed LaBrie hier live klinkt.