Dream Theater - A Change of Seasons (1995)

Fijn tussendoortje, maar ik vind A Change Of Seasons als nummer zelf zeker niet het beste wat de band geproduceerd heeft. Probleem zit hem voor mij ook in de wat lichte productie en LaBrie die na zijn voedselvergiftiging/stembandproblemen niet zo goed klinkt als op de vorige twee albums het geval was. Nog steeds wel een prachtig werkje en de verwijzingen naar het sterfpunt van Portnoy's moeder zijn erg aangrijpend.

De covers zelf zijn best leuk met Deep Purple's Perfect Strangers als hoogtepunt. Echter zijn al deze tracks ook weer niets bijzonders om A Change Of Seasons meer te maken dan een leuke EP.

Het titelnummer is natuurlijk ijzersterk, dus alleen daarom al is deze plaat voor mij een verplichte aanschaf. Ook de enthousiast gespeelde covers zijn leuk, met Funeral for a friend / Love lies bleeding als hoogtepunt (zowel omdat ik als Elton John-liefhebber dat het beste nummer van de selectie op dit album vind, als omdat ik het de beste uitvoering van alle nummers hier vind hebben), maar de Zeppelin-trilogie schiet een beetje tekort ten opzichte van de originelen, de typische Zep-sfeer en -sound (met name in het oorspronkelijk zo mysterieuze en soms zelfs gewijde Achilles last stand) weten ze helaas niet te treffen. De slotmedley is aanstekelijk.

Bizar eigenlijk dat je een CD met 57 minuten muziek nog een EP kunt noemen – zelfs met alleen maar de lengte van het titelnummer zou dit in het vinyltijdperk nog een EXTREMELY extended player zijn. Ik tel het dan ook gewoon als album nummer 4 (maar DT niet, getuige het feit dat ze hun "negende" album Octavarium noemden – eigenlijk had die met een knipoog naar Fellini Octavarium e mezzo moeten heten).
 

Feitelijk 'slechts' een EP, maar met een speelduur van bijna een uur kun je dit best zien als een volwaardig album. Het imposante, ruim 23 minuten lange titelnummer is de voornaamste trekpleister, maar de vier live-covers (en medleys) zijn eveneens uitstekend. De band opereert hier op de top van zijn kunnen en weet van iedere track iets moois te maken.

Deze in 1995 uitgebrachte EP markeert een belangrijk punt in de muzikale richting van Dream Theater. Het titelnummer, "A Change of Seasons", is het meest opvallende stuk op het album. Dit nummer duurt ongeveer 23 minuten en staat bekend om zijn complexiteit en dynamische bereik. Het vertelt een verhaal over de verschillende fasen van het leven en bevat verschillende stemmingen en tempo's, wat kenmerkend is voor de progressieve rockstijl.

De EP bevat ook live-opnames van covers van verschillende klassieke rocknummers, een weerspiegeling van de brede muzikale invloeden van de band. Deze nummers omvatten covers van bands als Pink Floyd, Queen, en Led Zeppelin, wat laat zien hoe Dream Theater elementen van klassieke rock in hun eigen muziek verwerkt.

De bandleden die aan dit album hebben gewerkt, waren onder andere James LaBrie (zang), John Petrucci (gitaar), John Myung (basgitaar), Derek Sherinian (toetsen) en Mike Portnoy (drums). Mike Portnoy, een van de oprichters van de band, heeft aangegeven dat "A Change of Seasons" oorspronkelijk geschreven werd in de tijd van hun tweede album, "Images and Words", maar niet werd opgenomen vanwege de lengte.

"A Change of Seasons" wordt vaak geprezen om zijn technische vaardigheid en emotionele diepte, en blijft een favoriet onder fans van Dream Theater en liefhebbers van progressieve metal in het algemeen. Het album toont de unieke vaardigheden van de bandleden en hun vermogen om complexe muzikale structuren te combineren met diepgaande lyrische thema's.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl